11 °C Rethymno, GR
27/01/2021

Για το ζήτημα του εμβολιασμού και την ανάγκη θωράκισης του δημόσιου συστήματος Υγείας

Του ΚΩΣΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑΚΗ*

Οι τυμπανοκρουσίες για την άφιξη στη χώρα μας του εμβολίου που προμηθεύτηκε και η Ελλάδα, δεν μπορούν να σκεπάσουν τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης για τη διαχείριση της πανδημίας. Δεν μπορούν να σκεπάσουν τις τραγικές ελλείψεις στα νοσοκομεία και την ΠΦΥ, που άφησαν με την πολιτική τους και η σημερινή αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Δεν μπορούν να κρύψουν ότι και το δικό μας νοσοκομείο ήταν και παραμένει ανοχύρωτο, εξαιτίας της δραστικής μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης και της ενίσχυσης της εμπορευματικής λειτουργίας γενικά των δημόσιων μονάδων Υγείας, διαχρονική πολιτική όλων των κυβερνήσεων, και της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορούν να κρύψουν ότι χιλιάδες ασθενείς άλλων νόσων, έχουν βάλει τις εξετάσεις τους και τις ιατρικές τους επισκέψεις σε «αναστολή».

Υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη για τις εγκληματικές ευθύνες της κυβέρνησης από το γεγονός ότι αντί να ενισχύσει, μειώνει την κρατική χρηματοδότηση για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας που έχει στρατηγικό ρόλο – κλειδί για την πρόληψη πριν, πολύ περισσότερο τώρα, κατά τη διάρκεια της πανδημίας;

Η ταχύτητα με την οποία αναπτύχθηκαν τα εμβόλια, επιβεβαιώνει αυτό που από την πρώτη στιγμή υποστηρίζουμε. Ότι δηλαδή σήμερα υπάρχουν τεράστιες αντικειμενικές δυνατότητες για την πρόληψη, την αντιμετώπιση και τη θεραπεία, όχι μόνο της λοίμωξης Covid-19, αλλά και άλλων ασθενειών που μαστίζουν την ανθρωπότητα. Δυνατότητες που όμως μένουν αναξιοποίητες, όταν οι καπιταλιστές δεν επιλέγουν να επενδύσουν σε αυτές, επειδή το κέρδος, κινητήρια δύναμη της παραγωγής και της επιστημονικής έρευνας, δεν είναι το προσδοκώμενο.

Αυτή την φορά, δημιουργήθηκε μια μεγάλη παγκόσμια αγορά για μοίρασμα ανάμεσα σε μονοπωλιακούς ομίλους που διεκδικούν ο καθένας το δικό του μεγαλύτερο κομμάτι. Και βεβαίως, για να μπορέσει αυτή η αγορά να αξιοποιηθεί, ήταν υποχρεωμένοι να αναπτύξουν μια ορισμένη ανταλλαγή πληροφοριών και ορισμένες συμφωνίες μεταξύ τους (π.χ. η συμφωνία της «AstraZeneca», βρετανικών συμφερόντων, με το Ρωσικό Ταμείο Άμεσων Επενδύσεων). Οι αστικές κυβερνήσεις των καπιταλιστικών χωρών έδωσαν εγγυήσεις και χρηματοδότησαν αφειδώς τις φαρμακοβιομηχανίες, προαγοράζοντας τα εμβόλια σε μεγάλες ποσότητες, γεγονός που επιτάχυνε την παρασκευή τους. Με άλλα λόγια, η πανδημία δημιούργησε για τις φαρμακευτικές εταιρείες, που έχουν στα χέρια τους και την έρευνα, μια εξασφαλισμένη παγκόσμια αγορά με τεράστια κερδοφορία.

Αυτό δεν αναιρεί, αντίθετα οξύνει τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς. Όλους τους προηγούμενους μήνες ο λαός παρακολούθησε μια ανελέητη κούρσα ανάμεσα σε φαρμακοβιομηχανίες και κράτη για το ποιος θα έχει πρώτος το εμβόλιο, ποιος θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι της παγκόσμιας αγοράς, με ποιες διακρατικές συμφωνίες θα το διαθέσει στον υπόλοιπο κόσμο. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και σήμερα, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ανάμεσα σε κράτη και πολυεθνικές, η Κομισιόν αρνείται να δώσει τις συμβάσεις που έχει υπογράψει για την προμήθεια των εμβολίων που θα φτάσουν και στην Ελλάδα.

Ο λόγος επομένως που από την πρώτη στιγμή δόθηκε βάρος στην έρευνα για το εμβόλιο δεν είναι ότι οι κυβερνήσεις, το κεφάλαιο και το κράτος του συγκινήθηκαν αντικρίζοντας τις εκατόμβες νεκρών για τις οποίες ευθύνονται και έδειξαν «μεταμέλεια» για το έγκλημα σε βάρος της ζωής και της υγείας μας. Η πανδημία μπορεί να μην είναι η αιτία, όπως θέλουν να την παρουσιάζουν, της νέας βαθιάς συγχρονισμένης κρίσης, επιδρά όμως καταλυτικά στην επιδείνωση της οικονομίας. Η αντιμετώπισή της είναι προϋπόθεση για την επιστροφή στην «κανονικότητα», που όμως δεν προμηνύει τίποτα καλό για τους εργαζόμενους, απεναντίας θα φέρει νέα δεινά.

Ο μαζικός εμβολιασμός είναι αναγκαιότητα για την προστασία της υγείας του λαού. Δεν είναι όμως το μοναδικό όπλο. Ταυτόχρονα πρέπει με ευθύνη της κυβέρνησης να εξασφαλιστούν το συντομότερο δυνατό όλα τα διαθέσιμα, ασφαλή και αποτελεσματικά φάρμακα και συσκευές υψηλής ροής οξυγόνου, τα όπλα δηλαδή που ζητάνε οι υγειονομικοί για να σώζουν τους ασθενείς τους. Εξακολουθεί να υπάρχει η ανάγκη της μεγαλύτερης θωράκισης, εδώ και τώρα, του δημόσιου συστήματος Υγείας, με μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, με ενίσχυση της ΠΦΥ.

Για να δημιουργηθεί το τείχος ανοσίας που απαιτείται, θα περάσουν μήνες. Μέχρι τότε και ενόψει του τρίτου κύματος που δεν είναι απλώς πιθανό αλλά σχεδόν βέβαιο, οι εργαζόμενοι, ο λαός μας παραμένουν εκτεθειμένοι. Για αυτό λοιπόν, συνεχίζουμε και οξύνουμε την πάλη μας για πραγματική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, για ουσιαστικά μέτρα προστασίας των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, στους χώρους δουλειάς και Εκπαίδευσης, απέναντι στην πολιτική που βάζει την Υγεία στο ζύγι της λογικής «κόστους – οφέλους» για το κεφάλαιο και το κράτος του.

 

* Ο Κωστής Σταυρουλάκης είναι μέλος της ΕΠ Κρήτης του ΚΚΕ