28 °C Rethymno, GR
23/09/2020

Λόγος περί οκνηρίας

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ελάττωμα για έναν άνθρωπο από την οκνηρία. Το ξέρουν όλοι οι άνθρωποι στο πέρασμα των χρόνων.

Ο τεμπέλης σωματικά και πνευματικά βλάπτει πρώτον από όλους τον ίδιο του τον εαυτό σοβαρά και ανεπανόρθωτα.

Και καταντά φτωχός οικονομικά και δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις βιοτικές του ανάγκες. Και σε πνευματική πενία ζώντας, καταλήγει αμαθής και υποχείριο άλλων.

Αγκάθια και παγίδες είναι γεμάτοι οι δρόμοι του και άκαρπα τα χωράφια του, αφού θεωρεί την ενασχόληση με αυτά κουραστική και φθοροποιό. Προτιμά να τρώει, άπραγος, από τα έτοιμα παρά να μοχθήσει για να αυξήσει όσα του κληροδότησαν οι γονείς ή οι πρόγονοί του…

Βρίσκει διαρκώς δικαιολογίες για να αποφύγει όσα έχει να κάνει ή με την συνεχή αναβλητικότητά του μεταθέτει στο αόριστο μέλλον την πραγματοποίησή τους έως ότου τελικά αυτά δεν φτάνουν στο πέρας τους ποτέ. Και ως ευθύνοφοβος και φυγόπονος, ρίχνει πάντοτε έτσι το βάρος της ευθύνης στους άλλους για εκείνα που πρέπει να γίνουν.

Δε συμμετέχει ο τεμπέλης στους κοινούς αγώνες για την καλυτέρευση της καθημερινότητας. Έτσι, οκνεύοντας, δεν απολαμβάνει μερίδιο όσες φορές η ζωή των ανθρώπων -έπειτα από τους κοινωνικούς αγώνες- βελτιώνεται και γίνεται πιο ανθρώπινη, αφού, ως γνωστόν, «όποιος ποτίζει, θα ποτιστεί» («Παροιμίες», ια, 25) και όποιος δεν δουλεύει, δεν ανταμείβεται…

Το μόνο που κάνει ένας τεμπέλης είναι το να κρίνει και να επικρίνει τους άλλους ότι αυτοί φταίνε για την κατάστασή του τάχα. Συνάμα, αλλάζει συνεχώς απόψεις ανάλογα με το συμφέρον του και προσπαθεί να διαστρεβλώνει αντίστοιχα την αλήθεια…

Για να πετύχει ο,τι θέλει, λοιπόν, ο οκνηρός συχνά προσφεύγει σε ψέματα, δόλο και κολακείες. Ξεχνά, όμως, ότι κάθε κόλακας, ο ψεύτης και ο πονηρός έχουν πάντοτε κακό για αυτούς τέλος.

Καταλήγοντας, ένας ακόμη λόγος που ο οκνηρός καταλήγει παράδειγμα προς αποφυγήν είναι το ότι ως μη σώφρων και ευμετάβολος βαδίζει χωρίς σύνεση και διορατικότητα για όσα πρόκειται να έρθουν και ότι η ζωή του μοιάζει με καρυδότσουφλο που ανυπεράσπιστο το πάει πέρα δώθε, όπου θέλει, ο κάθε άνεμος…

 

(Από τη συλλογή δοκιμίων «Ηθοποιών Γεύμα»)