20 °C Rethymno, GR
03/06/2020

Λόγος περί του σκότους

Τα παιδιά φοβούνται πάντα τα σκοτάδια. Καμιά φορά, και οι μεγάλοι. Το σκοτάδι είναι το αντίθετο του φωτός. Έχει μάλιστα όλα τα χαρακτηριστικά του αντίθετα από εκείνου.

Το σκοτάδι είναι μαύρο και πυκνό. Συνδέεται δε με τη νύχτα. Δυσκολεύει την όραση των ανθρώπων. Αλλά δυσχεραίνει και τις κινήσεις τους, σαν να έχει αλυσοδέσει τα πόδια τους και δεν τους αφήνει σαν περιστέρια ν’ ανοίξουν τα φτερά τους και να πετάξουν για να φτάσουν στη λύτρωση της ψυχής και στην ελευθερία του σώματος.

Στο σκοτάδι, εύκολα χάνεις το δρόμο σου και ξεστρατίζεις από τον προορισμό σου. Πιο εύκολα φεύγεις από το μονοπάτι της Αρετής και παίρνεις το δρόμο της Κακίας.

Στα σκοτάδια ξεκινούν οι πόλεμοι. Οι δολερές και πολεμόχαρες σκέψεις έρχονται στο νου των ανθρώπων τη νύχτα.

Οι υποκριτές αγαπούν τα σκοτάδια. Το ίδιο, και οι άδικοι, οι κλέφτες, οι ψεύτες, οι πονηροί και οι κακόψυχοι. Στη πυκνή νύχτα, δεν φαίνεται το αληθινό τους πρόσωπο. Το ίδιο, και οι τεμπέληδες. Στα βαθιά σκοτάδια, δεν τους βλέπει κανείς να οκνεύουν.

Το σκότος της νύχτας επέλεξε και ο άφρονας πλούσιος της Καινής Διαθήκης, για να αναζητήσει λύση για το πού θα φυλάξει τα εφήμερα επίγεια αγαθά του. Η πλεονεξία αγαπά το σκοτάδι, γιατί δεν φαίνονται διά γυμνού οφθαλμού τότε οι συνέπειες των σκέψεων και των έργων του πλεονέκτη σε βάρος των άλλων.

Στο σκοτάδι, τέλος, ο φόβος και η στενοχώρια των ανθρώπων μεγαλώνουν. Ακούς μονάχα και δεν μπορείς να δεις και να καταλάβεις ποιος έρχεται ή τι συμβαίνει ώστε να ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις. Όταν τα μαύρα σκοτάδια σε περικυκλώνουν, η ψυχή σου νιώθει αδύναμη να αντιπαλέψει ό,τι φέρνει η νύχτα με τον ερχομό της και ανυπεράσπιστη.

Και όμως, αυτό το, θαρρείς, δυνατό σκότος έχει κάποιον που και αυτό φοβάται και μπροστά του υποχωρεί ανήμπορο. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον πανεπόπτη Θεό, του οποίου η μεγάλη γονική αγάπη, η ανεξάντλητη πραότητα και η αμέτρητη μακροθυμία προς το ανθρωπολόι είναι το ανίκητο, το πιο λαμπερό φως της ζωής και μετατρέπουν όλες τις νύχτες μας σε… θεόσταλτες μέρες…

 

(Από την ανέκδοτη συλλογή δοκιμίων, «Ηθοποιών Γεύμα»)