10 °C Rethymno, GR
03/03/2021

Νάρκισσος ή μανουσάκι

Του ΝΙΚΟΥ ΦΛΕΜΕΤΑΚΗ

«Το μανουσάκι σαν ανθεί, μυρίζει ωσάν κι εσένα

Εις τη ζωή σου να βλογάς τη μάνα άπου σε γέννα»

Το μυρωδάτο Λουλούδι της εποχής! Είναι από τα εντυπωσιακά λουλούδια, ή που φυτεύεται το φθινόπωρο και ανθίζει στα τέλη του χειμώνα ή μεσιακά της Άνοιξης ή το βρίσκεις αυτοφυές σε διάφορα μέρη της φύσης.

Έχει μια ξεχωριστή ομορφιά, μυρωδιά και είναι πολύ ελκυστικό και όπου το ιδείς τρέχεις να το μαζέψεις για το ανθοδοχείο.

Πολλές φορές όμως η Ωραιότητα, η εύοσμη απόλαυση και η ελκυστικότητα υποκρύπτουν ίσως κάτι όχι ευχάριστο όχι μόνον στο φυτό, αλλά και στο ζώο και στον άνθρωπο. Είναι αυτό που λέμε: «Η ομορφιά ξεγελά…».

Μια παράδοση αναφέρει ότι δεν πρέπει να είναι κοντά στην κότα, γιατί σταματά την αυγοπαραγωγή.

Επίσης όταν έχουμε πολλά πολλά μανουσάκια σε κλειστό χώρο ναι μεν έχουν ένα υπέροχο και έντονο άρωμα, αλλά μπορεί να μας προξενήσουν κάποιου είδους Νάρκωση. Έτσι από τα λουλούδια του με κατάλληλη επεξεργασία προκύπτει φαρμακευτικό μύρο.

Ακόμη το μανουσάκι ή Νάρκισσος υποκρύπτει τοξικότητα καθ’ ολοκληρία και καλόν είναι να αποφεύγεται η υγρή επαφή είτε από ζώα είτε από άνθρωπο.

Το φυτό αυτό ο Νάρκισσος πήρε το όνομά του επειδή τα όμορφα άνθη του γέρνουν προς τα κάτω, όπως ο μυθικός Νάρκισσος, που θα δούμε παρακάτω, είχε πάντα το ωραίο μέτωπό του προς τα κάτω κοιτάζοντας τον εαυτόν του στα νερά μιας πηγής!!!!

Η Μυθική αρχαία ιστορία του Νάρκισσου, υιού της Νύμφης Ουρανίας και του Κηφισού, ποικίλει.

Εκείνη, που είναι και η πιο γνωστή, είναι ότι ο ωραιότατος νέος από τη Βοιωτία, είχε πάντα ως απασχόληση να θαυμάζει την άριστη σωματική του διάπλαση χρησιμοποιώντας ως καθρέπτη τα κρύα νερά κάποιας πηγής στην περιοχή των Θεσπιών της Βοιωτίας.

Ό,τι και να έβλεπε δεν έδιδε σημασία, ει μη μόνον, να κοιτάζει τη μορφή του μέσα στα ήρεμα νερά της πηγής.

Στην πηγή κοντά πήγε η Νύμφη Ηχώ, η οποία ήταν σφόδρα ερωτευμένη με τον ωραίο Νάρκισσο και κάθισε κοντά του και τον καλούσε συνέχεια είτε τραγουδώντας με την υπεροχή φωνή της, είτε με τον ήχο κάποιου οργάνου από τα πολλά που έπαιζε.

Εκείνος ούτε γύριζε να την κοιτάξει, γιατί η μόνη του απασχόληση, όπως είπαμε, ήταν να κοιτάζει και να θαυμάζει, αφού είχε ερωτευτεί τον όμορφο εαυτόν του μέσα στα γάργαρα νερά της πηγής.

Έτσι ο μεν νάρκισσος βυθισμένος στο έρωτα με τον εαυτόν του και μόνο, ή δε Ηχώ ερωτευμένη με τον Νάρκισσο αδιαλείπτως τραγουδώντας και παίζοντας ερωτικά ακούσματα με τα διάφορα όργανά της, μήπως τον συγκινήσει, έμεναν στην ίδια πηγή χωρίς ο ένας να πλησιάζει τον άλλο…

Οι μέρες κυλούσαν, τα χρόνια περνούσαν και η Ηχώ, η οποία κατά μίαν μυθολογική εκδοχή, ήταν πολυμίλα, πολυλογού και είχε τιμωρηθεί από την Ήρα για μια απιστία με τον Δία, αφού δεν την αγάπησε ο Νάρκισσος, αποσύρθηκε βαθιά μέσα στο δάσος, όπου πέρασε την υπόλοιπη ζωή της θρηνούσα για τον Νάρκισσο, μέχρι που το μόνο που έμεινε ήταν να επαναλαμβάνει τον ήχο της φωνής της μέχρι το θάνατό της.

Ο δε Νάρκισσος πέθανε εκεί αυτοθαυμαζόμενος με κάτοπτρο τα νερά της πηγής.

Εξ ού και Ναρκισσισμός, δηλαδή τύπος «διαταραχής προσωπικότητας» ατόμου, που συμπεριφέρεται υπέρμετρα εγωκεντρικά, ( Εγώ+κέντρο ) νομίζοντας ότι είναι ο εαυτός του και κανένας άλλος, το κέντρο του κόσμου και έτσι κάνει μια τρύπα στο… Νερό!!!

Χωρίς ποτέ να αναδύει την πνευματική εύοσμη απόλαυση ενός γνήσιου φυτού Μανουσάκι-Νάρκισσου και να βλέπει και τον διπλανό του, αφού πιστεύει ότι αν κλείσει τα μάτια του, θα πάψει και ο κόσμος να υπάρχει πια …γιατί γι αυτόν κυριαρχεί το Εγώ αντί του Εμείς.