30 °C Rethymno, GR
14/08/2020

Ο επιλεκτικός Έλληνας

Από τις λίγες φορές που βλέπω τηλεόραση απόψε. Πέφτω στα επεισόδια με αφορμή τον θάνατο του Γρηγορόπουλου πριν από 10 χρόνια. Αναρωτιέμαι πάλι πόσα εκατομμύρια θα κοστίσουν στον Έλληνα φορολογούμενο όλες αυτές οι διαδηλώσεις. Αλλά είχαν και πάρα πολύ καιρό να τα σπάσουν, από την επέτειο του Πολυτεχνείου, πριν από 20 μέρες περίπου, οπότε είναι δικαιολογημένοι!
Ο Έλληνας φορολογούμενος κτίζει, ότι κτίζει, με κόπο και ιδρώτα, πληρώνει σαν φορολογούμενος πολίτης τους αστυνομικούς για να τον προστατεύουν και στη συνέχεια κατεβαίνει και διαλύει τα πάντα, για να του πετάνε χημικά οι αστυνομικοί με τα χρήματα που τον φορολογεί το κράτος! Η απόλυτη παράνοια! Αλλά γιατί να μας νοιάζει; Είμαστε μια χώρα πλούσια, υγιής και χωρίς οικονομικά προβλήματα, οπότε ουδέν πρόβλημα!
Εκείνο που μου άρεσε πάντα σε μας τους Έλληνες είναι ότι είμαστε εξαιρετικά επιλεκτικοί! Ποιος θυμάται τον Καλτεζά σήμερα; Επίσης ένα 15χρονο παιδί που σκοτώθηκε τότε στα 1985 στην επέτειο του Πολυτεχνείου. ΚΑΝΕΝΑΣ! Ποιος θυμάται τα 3 θύματα της Μαρφίν πριν μερικά χρόνια και τη γυναίκα που ήταν έγκυος και κάηκε; ΚΑΝΕΝΑΣ!  Ποιος θυμάται τα θύματα τους αστυνομικούς που σκοτώθηκαν για να υπερασπίσουν Έλληνες πολίτες; ΚΑΝΕΝΑΣ! Αλλά ξέχασα αυτοί οι τελευταίοι, οι αστυνομικοί δεν είναι άνθρωποι, είναι αντίπαλοι! Απλά φαντάζομαι μια κοινωνία χωρίς αστυνομία.. σκεφτείτε το! Σίγουρα θα είχε πολλή πλάκα!!!
Οι Έλληνες αναμφισβήτητα τρώμε τις σάρκες μας σταθερά και χωρίς απολύτως καμία συναίσθηση, χωρίς επιστροφή! Ο απλός λαός με την αλάνθαστη λαϊκή σοφία του λέει πως.. «λαγός τη φτέρη έσειε, κακό του κεφαλιού του … που σημαίνει ότι ο λαγός προσπαθεί να κρυφτεί, την ώρα που τον κυνηγάνε, μέσα στις φτέρες. Αλλά πολλές φορές, βόσκει μέσα σ’ αυτές. Όταν, λοιπόν, ο κυνηγός παρατηρήσει ότι κουνιέται η φτέρη, χωρίς δεύτερη σκέψη ρίχνει επάνω της και είναι σίγουρος, πως κάποιο λαγό θα βάρεσε. Γι’ αυτό, λοιπόν, αν ο λαγός κουνήσει τη φτέρη… κακό του κεφαλιού του, αφού ο κυνηγός θα τον σκοτώσει κατά πάσα πιθανότητα.
Μου ‘ρχονται στο μυαλό κάποιες μεγάλες μορφές της νεότερης παγκόσμιας ιστορίας, όπως ήταν ο Γκάντι και ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Και οι δυο τους επέλεξαν συνειδητά και απόλυτα τη χρήση της μη βίας, για να καταφέρουν τελικά αυτό που στην αρχή φαίνονταν ακόμη και στους ίδιους τους οπαδούς τους εντελώς ουτοπικό! Ο μεν Γκάντι την ανεξαρτησία της Ινδίας από την παντοδύναμη τότε Αγγλία! Ο δε Μάρτιν Λούθερ Κινγκ την ισότητα λευκών και μαύρων στις ΗΠΑ, την απόλυτη έδρα και κέντρο της περιβόητης και παντοδύναμης Κου-Κλουξ-Κλαν! Πάλι όμως ξέχασα! Μιλάμε για άλλους λαούς που έχουν λογική, υπομονή και σκέψη, κάτι που προφανώς απουσιάζει από όλους όσους απαρτίζουμε τη χώρα που λέγεται Ελλάδα. Μιλάμε για φωτισμένους ηγέτες, που τέτοιοι δεν υπάρχουν στην Ελλάδα, ούτε σαν ανέκδοτο. Γράφοντας την τελευταία πρόταση ανατρίχιασα ασυναίσθητα! Στην Ελλάδα που αν επιχειρήσεις να εφαρμόσεις τον νόμο όλοι σε κατηγορούν γιατί τον εφάρμοσες και όταν δεν τον εφαρμόσεις σε περιμένουν πάλι στη γωνία γιατί δεν τον εφάρμοσες! Ποια Ελλάδα; Και για πόσο ακόμη με τα μυαλά που έχουμε όλοι μας και δυστυχώς μπολιάζουμε μ’ αυτά τη νέα γενιά. Ποια Ελλάδα; Και για πόσο ακόμη; Εκτός και αν αποφασίσουν κάποιοι επιτέλους και ψηφίσουν ένα νόμο, εκείνο που είχε πει σοφά πριν από 130 χρόνια περίπου ένας σημαντικός εκπρόσωπος των ελληνικών γραμμάτων, ο Εμμανουήλ Ροίδης: «Εις νόμος απαιτείται εις αυτήν τη χώραν, ο οποίος να επιτάσσει την εφαρμογήν όλων των υπολοίπων νόμων».
ΥΓ. σκέπτομαι όπως λένε σοφά οι Ινδιάνοι ότι πολλές φορές η σιωπή είναι εκκωφαντική! Αν λοιπόν κατέβαινε ένα εκατομμύριο κόσμος στο Σύνταγμα μια συγκεκριμένη μέρα και σε όλες τις πόλεις της χώρας ανάλογος αριθμός πολιτών με βάση τον πληθυσμό, σε μια σιωπηλή διαμαρτυρία για 1-2-3 μέρες, τι θα γίνονταν αλήθεια; Όχι μωρέ! Όχι! έτσι δεν έχει πλάκα! Πρέπει να καίμε, να καταστρέφουμε και να ‘χουμε και κανένα θύμα πότε-πότε! Οπότε ξαναγυρίζω στη σιωπή μου και οι άλλοι στις καταστροφές τους. Καλό μας βράδυ κι ας διαβάζετε αυτά που γράφω μέρα!