21 °C Rethymno, GR
22/09/2020

Πάλι παραμονές της Παναγίας…

Στην έκπληξή μας: Παναγιά μου!

Στο θαυμασμό μας: Παναγιά μου!

Στο φόβο μας: Παναγιά μου!

Στον κίνδυνο και στην ανάγκη:

Παναγιά πρόφτασε! ή: Βοήθα Παναγιά!

Στο πένθος μας και πάλι: Παναγιά μου!

Στο εύκολο χιούμορ ή την ειρωνεία μας:

 Τι να σε κάνουμε κι εσένα, Παναγιά μου,

με τόσους σήμερα Παναγιότατους!

Στο εύκολό μας ξέσπασμα:

«…την Παναγία σου»!…

*     *     *

Είμαστε κράματα

 ευσέβειας και ασέβειας,

σεμνοτυφίας και σεμνότητας,

γλυκοστομίας κι αθυροστομίας,

ευγνωμοσύνης κι αγνωμοσύνης!

Υμνολογούμε ή κακολογούμε

ανάλογα με κάθε μας διάθεση!

Ανάβουμε τ’ ασημοκάντηλά μας

στις αγιογραφίες Της ή  τις ξεχνούμε

χαμένοι στις ασήμαντες  καρικατούρες

της στριμωγμένης μας καθημερινότητας!

Όμως Εκείνη μας προσμένει πάντα ήρεμη,

Γλυκοφιλούσα, Οδηγήτρια κι Ελπιδοφόρος

Παρηγορήτρα, Μεγαλόχαρη και Οδηγήτρια

Ζωοδόχος, Ελεούσα και Χιλιονοματούσα

στην πλατυτέρα των ουρανών αγκάλη της!

Όπως και οι «Παναγιές Μανάδες» μας,

που μας κοιτούν ή μας κοιτούσαν

πάντα με απέραντη στοργή

 ακόμη και οργισμένους

άδικα εναντίον τους!

*     *     *

(Α, ρε Μάνα, «Κοιμωμένη»!…

 Πάλι παραμονές της Παναγίας

μες στην ονειροφαντασία μου

ήρθες  με πρόσωπο νεανικό

να με… κανοναρχήσεις

σαν παιδί γι’ ανήμερα

της Μεγαλογιορτής!)