12 °C Rethymno, GR
07/12/2019

ΜΕ ΜΑΡΙΑ ΤΣΙΡΙΜΟΝΑΚΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΩΤΙΣΜΕΝΕΣ ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΣΣΕΣ

ΧΕΝ Ρεθύμνου: Μια πορεία 45 χρόνων γεμάτη δράση

• Πάντα μπροστά σε κάλυψη αναγκών της τοπικής κοινωνίας.

Μνήμης συναπάντημα ήταν η εκδήλωση της ΧΕΝ Ρεθύμνου που πραγματοποίησε το βράδυ της Τετάρτης στο Σπίτι του Πολιτισμού.

Η ζεστή ατμόσφαιρα που επικράτησε ήταν από τα γνωστά χαρακτηριστικά κάθε συγκέντρωσης της ΧΕΝ που έχει καταφέρει ακόμα και 45 χρόνια μετά και παρά τη μεγάλη απουσία των Κυριών εκείνων που ανέδειξαν το ιστορικό σωματείο να παραμένει στην πρώτη γραμμή του πολιτιστικού μας γίγνεσθαι. Ίσως γιατί κάθε νέο συμβούλιο δεν εκλέγεται ποτέ με γνώμονα τη συμπάθεια αλλά με τη βεβαιότητα ότι διαθέτει τις προδιαγραφές για να τιμήσει το παρελθόν του φορέα με τη πολυσήμαντη δράση.

Με το γνωστό της επικοινωνιακό τρόπο η πρόεδρος της ΧΕΝ κ. Ρένα Κουτσαλεδάκη, δημοτική σύμβουλος και πρόεδρος του Λιμενικού Ταμείου συντόνισε άψογα την εκδήλωση δίνοντας το λόγο στους επισήμους να χαιρετίσουν.

Ανάμεσά τους ο εκπρόσωπος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη μας κ.κ. Ευγενίου, π. Γεώργιος Γαλεράκης, ο περιφερειακός σύμβουλος κ. Γιάννης Παρασύρης, η πρόεδρος της ΚΕΔΗΡ κ. Πέπη Μπιρλιράκη κ.ά.

Ιδιαίτερα συγκινητικός ο χαιρετισμός της κας Μπιρλιράκη, που από μικρό παιδί μεγάλωσε στο περιβάλλον της ΧΕΝ που υπηρέτησαν με συνέπεια αγαπημένα της πρόσωπα.

 

Μέριμνα για στέγαση των μαθητών

Η κα Μαίρη Ταταράκη από τα ιστορικά μέλη του σωματείου με πολύχρονη δράση αναφερόμενη στην ίδρυση της ΧΕΝ θύμισε πως έτος έναρξης λειτουργίας ήταν το 1967, όταν κλιμάκιο με επικεφαλής την κοινωνική λειτουργό Έλλη Παπαθεοφίλου, ήρθε στην πόλη μας μετά από αίτημα για την ίδρυση οικοτροφείου που θα έλυνε το πρόβλημα στέγασης των μαθητών και μαθητριών από την ενδοχώρα του νομού που φοιτούσαν στα γυμνάσια της πόλης.

Στην πρώτη διοικούσα επιτροπή συμμετείχαν Μαρία Τσιριμονάκη, Ειρήνη Γρηγοριάδου, Αικατερίνη Χαλκιαδάκη, Ευτυχία Μπιρλιράκη, Κασσιανή Ζαμπετάκη, Ευαγγελία Κοπανάκη, Φανή Παπαδουράκη και Μαρία Λιονή.

Αγοράστηκε βραχώδης έκταση στο Λόφο του Τιμίου Σταυρού και γύρω στο 1970, το Οικοτροφείο ήταν έτοιμο να δεχτεί τους πρώτους οικοτρόφους. Λειτούργησε ανελλιπώς μέχρι το 1982, οπότε διακόπηκε η λειτουργία του, καθώς οι ανάγκες που κάλυπτε έπαψαν να υφίστανται. Το 1986 το ελληνικό δημόσιο αγόρασε το κτίριο για να καλυφθούν ανάγκες στέγασης σχολείων της πόλης. Εκεί στεγάζεται μέχρι και σήμερα το 1ο Γυμνάσιο. Από το Σεπτέμβριο του 1983 στο κτίριο άρχισε να λειτουργεί πρόγραμμα για παιδιά με ειδικές ανάγκες σε μια εποχή που ο όρος ειδική αγωγή ήταν άγνωστος. Σταθμός ήταν η δημιουργία του Συλλόγου Γονέων Κηδεμόνων και Φίλων Παιδιών με Ειδικές ανάγκες «ΑΓΑΠΗ» που αναγνωρίστηκε από το Πρωτοδικείο Ρεθύμνου το 1989.

 

Κοντά στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας

Με γλαφυρό ύφος η κα Αθηνά Καραδάκη προχώρησε σε έναν πλήρη απολογισμό δράσης της ΧΕΝ με τους σημαντικότερους σταθμούς τα 45 αυτά δημιουργικά χρόνια της πορείας της στην πολιτιστική ζωή του τόπου τονίζοντας και τα εξής:

Από την αρχή της λειτουργίας της η ΧΕΝ αφουγκραζόταν τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.

Οργάνωσε πρακτικά μαθήματα μαγειρικής, κοπτικής ραπτικής, μπατίκ λασέ, κρητικής βελονιάς και αργότερα ντεκουπάζ, αλλά και μαθήματα αγγλικής γλώσσας.

Λειτούργησε τμήματα γυμναστικής για παιδιά για γυναίκες, καθώς και μπαλέτου και ρυθμικής για παιδιά. Από το 1977 λειτούργησε μορφωτικούς κύκλους με ενδιαφέροντα θέματα. Εισηγητές ήταν έγκριτοι επιστήμονες από την Αθήνα και την Κρήτη, ενώ ξεκίνησε μια θαυμάσια συνεργασία με τους καθηγητές του Πανεπιστημίου Κρήτης μόλις άρχισε η λειτουργία του.

Ομάδα Βιβλίου ξεκίνησε το 1980 από την Μαρία Τσιριμονάκη. Μια δραστήρια ομάδα, η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα, όπου διαβάζουν επιλεγμένα βιβλία, αναλύουν και προβληματίζονται. Στο πλαίσιο λειτουργίας αυτής της ομάδας οργανώνονται πολλές παρουσιάσεις και ομιλίες για το ευρύτερο κοινό.

Η ομάδα αυτή υλοποίησε πρώτη στο Ρέθυμνο το πρόγραμμα φιλαναγνωσίας για παιδιά «Η χαρά της Ανάγνωσης» το καλοκαίρι του 1999 στο Άδελε, ενώ σε συνεργασία με τον σύλλογο Γονέων και Φίλων Παιδιών με αυτισμό Ρεθύμνου, παρουσίασε τον π. Σεπτέμβρη το βιβλίο «Έλα τώρα τελείωνε» των Αλίκη Χιωτάκη- Αλεξάνδρας Ζερβού με θέμα τον αυτισμό.

Στα μέσα της δεκαετίας του 90 ξεκίνησε τη λειτουργία του το Φιλολογικό Καφενείο στο οποίο συζητούσαν με τη ζεστασιά ενός καφέ, θέματα επικαιρότητας και γενικότερου ενδιαφέροντος.

 

«Γνωρίζω τον τόπο μου»

Μέσα από το πανελλήνιο πρόγραμμα «Γνωρίζω τον τόπο μου» πραγματοποιούνται εκδρομές και απογευματινοί περίπατοι, με εκπαιδευτικό και ψυχαγωγικό χαρακτήρα.

Το πρόγραμμα «Γυναίκα και Υγεία» ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Περιλαμβάνει ομιλίες για θέματα ψυχικής και σωματικής υγείας, ψυχολογικής ενδυνάμωσης, διατροφής και άσκησης από εθελόντριες και εθελοντές επιστήμονες.

Το 2004 σε συνεργασία με το πρόγραμμα «Ολυμπιακή Παιδεία» οργάνωσε ημερίδα με θέμα «Το εθελοντικό είναι και το ευ πράττειν». Αυτή είναι μια ακόμα δράση της ΧΕΝ Ρεθύμνου για τον εθελοντισμό.

Πιστεύοντας στη δια βίου εκπαίδευση σε μια εποχή που και ο όρος ήταν άγνωστος οργάνωσε πρόγραμμα εκπαίδευσης εθελοντριών.

 

Οι σημαντικές εθελόντριες

Από τις πιο σημαντικές εθελόντριες οι Αγγελική Εφεντάκη, Αργυρώ Μπενάκη, Φανή Παπαδουράκη και Μαρία Τσιριμονάκη.

Όταν το 1985 η Νίκη Γουλανδρή μίλησε για το φυσικό περιβάλλον της πόλης μας και την ανάγκη για προστασία του η τοπική ΧΕΝ ήταν η πρώτη που ευαισθητοποιήθηκε. Μερικά χρόνια μετά ξεκίνησε την υλοποίηση προγράμματος ανακύκλωσης με βάση το φάκελο της ΧΕΝ Ελλάδος «Περιβάλλον – απορρίμματα – ανακύκλωση – περιβαλλοντική συμπεριφορά».

Η Γυναίκα η αλλοδαπή η «ξένη» η πρόσφυγας, η μετανάστρια, προσέλκυσε από τα πρώτα χρόνια δραστηριοποίησης της τη ΧΕΝ που έχει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα αυτό.

Το 1974 συνέβαλε στην ομαλή ένταξη στον τόπο μας των Κυπρίων προσφύγων. Και ως μέλος του συντονιστικού οργάνου γυναικών Ρεθύμνου προχώρησε στην αδελφοποίηση με τον Όμιλο Γυναικών Κυθρέας.

Το 1987 προσέγγισε τις μη Ελληνίδες γυναίκες που εγκαταστάθηκαν στην πόλη μας λόγω του γάμου τους με ντόπιους. Οργάνωσε γι’ αυτές μαθήματα ελληνικών και τους έδωσε βήμα για να παρουσιάσουν τη δική τους κουλτούρα.

Το 1998 όταν η μετανάστευση ξένων προς την Ελλάδα είχε αρχίσει να αποκτά μαζικό χαρακτήρα άνοιξε τις πόρτες της στις γυναίκες που είχαν έρθει με τις οικογένειές τους για να εργαστούν. Τους έδωσε ένα ζεστό χώρο για να εργαστούν. Τους έδωσε ένα ζεστό χώρο για να συναντιούνται και συζητούν και οργάνωσε μαθήματα ελληνικής γλώσσας με εθελόντριες δασκάλες.

Παράλληλα και προκειμένου να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει την τοπική κοινωνία στο θέμα των μεταναστών υλοποίησε με ομάδα γυναικών εκτός ΧΕΝ το μίνι φάκελο με θέμα «Μετακινήσεις πληθυσμών».

Η τοπική ΧΕΝ πρωτοστάτησε και στη δημιουργική απασχόληση παιδιών τους καλοκαιρινούς μήνες προκειμένου να βοηθήσει τις εργαζόμενες μητέρες.

Σήμερα το δραστήριο σωματείο συνεχίζει τα δράση του με ευχάριστα μαθήματα χειροτεχνίας, βιβλίου ψυχαγωγικούς περιπάτους και επιμορφωτικές ομιλίες, ενώ απλώνει χέρι στη κακοποιημένη γυναίκα λέγοντας ΟΧΙ στην έμφυλη βία.

Όπως πέρυσι έτσι και φέτος στις 25 Νοεμβρίου παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών σε συνεργασία με το Κέντρο Συμβουλευτικής Υποστήριξης Γυναικών Θυμάτων Βίας Ρεθύμνου και άλλα γυναικεία σωματεία συμμετέχει στην εκδήλωση ευαισθητοποίησης του γενικού πληθυσμού στην ανθρώπινη αλυσίδα έξω από το Δημαρχείο που όπως και άλλα κτίρια είχε φωτιστεί με πορτοκαλί χρώμα.

Πιο σημαντικό είναι το δικό της λιθαράκι στο διετές πρόγραμμα με τίτλο «ΑΝ-ΝΑ» κατά των γυναικών στο χώρο και στο χρόνο.

Στη συνέχεια πρώην πρόεδροι και στελέχη της ΧΕΝ αναφέρθηκαν στα 45 αυτά χρόνια δράσης μέσα από τη δική τους συμμετοχή, ενώ συγκίνησε το ποίημα της κας Άσπας Μαρκουλάκη με αναφορές σε στελέχη της υπέροχης εκείνης παρέας που αγωνιζόταν πάντα τον αγώνα του καλού. Ελπίζουμε σε επόμενο φύλλο να μας δοθεί η δυνατότητα να το δημοσιεύσουμε.

Τη βραδιά διάνθισε με την υπέροχη φωνή της η μικρή Μαρία Παπαδόσηφου, που συνόδευσε το τραγούδι της με πιάνο σε παραδοσιακά τραγούδια καταχειροκροτούμενη.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στις κυρίες της ΧΕΝ και ιδιαίτερα στην πρόεδρο κ. Ρένα Κουτσαλεδάκη, που ετοίμασαν μια τόσο ποιοτική επετειακή εκδήλωση. Σίγουρα οι πρώτες εκείνες εθελόντριες που άφησαν έντονα τα ίχνη τους στο ίδιο πεδίο δράσης, θα ένοιωθαν περήφανες για τις άξιες διαδόχους που συνεχίζουν με την ίδια αφοσίωση το έργο τους από εκεί που το άφησαν εκείνες.