30 °C Rethymno, GR
15/08/2020

Αυτοσχέδιοι στιχουργοί

Μέρος Ζ’ Αναρίθμητοι αυτοσχέδιοι μαντιναδολόγοι αναφαίνονται διαρκώς και εμπλουτίζουν το λογοτεχνικό αυτό είδος με τις εμπνεύσεις τους. Μερικά παραδείγματα: Ο γέρο Ριτσάτος από τον Τσεσμέ. Μια φορά πήγαινε με το λεωφορείο στον Πλατανιά, όταν το εισιτήριο ήταν 90 λεπτά. Οι δεκάρες του εισπράκτορα κάποια στιγμή ετελείωσαν και είπε στον τελευταίο επιβάτη ο οποίος του έδωσε […]

Μνήμες από τα παλιά: Αυτοσχέδιοι στιχουργοί

Μέρος ΣΤ’   Η μαντινάδα έχει τεράστια επίδοση στην Κρήτη με διαγωνισμούς, συλλογές, μελέτες κ.λπ., που δεν είναι του παρόντος. Εδώ θα αναφέρω μερικά παραδείγματα, που χαρακτηρίζονται από ετοιμότητα του στιχουργού και πνευματική ευστοχία. Διάσημος στιχουργός ήταν ο παλιός λυράρης Αλέκος Καραβίτης από τα Αχτούντα. Κάποτε γλεντούσαν στην Αγία Γαλήνη με τον γραμματέα της κοινότητας […]

Μνήμες από τα παλιά: Αυτοσχέδιοι στιχουργοί

Μέρος Δ’ Ένας φημισμένος ριμαδόρος, που ο στίχος έρρεε με φυσική άνεση από το στόμα του, ήταν ο Μανουσογιώργης στην Κρύα Βρύση. Έζησε μέχρι το 1930, χαρίζοντας γέλιο και εύθυμη διάθεση με τις σάτιρές του στους χωριανούς και κοντοχωριανούς, ιδίως κάθε φορά που τους ψοφούσε κανένα μεγάλο ζώο. Αλλά κάποτε, παραμονή της Αποκριάς, εψόφησε ο […]

Αυτοσχέδιοι στιχουργοί

Γ’ Μέρος Μια άλλη ρίμα διασώθηκε στο Μοναστηράκι Αμαρίου, είναι του 1960. Έχει ως εξής: Χριστούγεννα πλησίαζαν, χαρούμεν’ ήσαν όλοι μα ψόφησεν ο γάϊδαρος του Αντρικομανώλη Και τσιμουδιά δεν έβγαλε μήτε στον πεθερό του γιατί ελυπηθήκανε όλοι το γάϊδαρό του. Άνοιξενε τον τάφο του στο σπίτι του από κάτω και νύχτα τον εθάψανε να πάει […]

Μνήμες από τα παλιά: Αυτοσχέδιοι στιχουργοί

Β’ Μέρος Η συνέχεια της ρίμας έχει ως εξής: – Ἐτσάκωσά σε ὃμως ἐδά ἀποῦ δέ σ’ ἀφήνω νά κουνήσεις ἂ θες κι ἂ δέ θές, ὄξω νά μοῦ πῆς καί τήν ἀποδέλοιπη ρίμα, γιατί, νά μή σοῦ μνώξω τό Θεό, ὀψές τήν ἄλλη ἀπ’ ἀκούσανε μιάν πατούλια κεινηνά, πού μοῦ ‘πες, ἐκατουρηθῆκαν ἀποῦ τά […]

Αυτοσχέδιοι στιχουργοί-Οι ρίμες

Α’ Μέρος Εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια περίπου μέχρι την εποχή μας επικράτησε στον Ελληνικό χώρο, και όχι μόνο, η τάση να διατυπώνονται σε έμμετρο λόγο κάθε είδους σημαντικά γεγονότα, αλλά και σκέψεις και συναισθήματα και πρακτικές συμβουλές, αναμνήσεις προσώπων, μυθικές αντιλήψεις, αστειότητες, μια συνολική έκφραση της δραστηριότητας, της διανόησης και των συναισθημάτων του ανθρώπου. […]

Μνήμες από τα παλιά: Καταλαχάρικα γεύματα

Στα χρόνια των πολέμων, Γερμανοϊταλικού και Εμφύλιου, και αρκετά χρόνια μετά υπήρχε οξύ πρόβλημα διατροφής, ο αγώνας των ανθρώπων, ακόμη και στα χωριά, ήταν να βάλουν κάτι στο στομάχι τους να κατασιγάσουν τις διαμαρτυρίες του. Ένα καλό φαγητό ήταν περιζήτητη υπόθεση. Είναι γνωστή η περίπτωση του συντέκνου, που πήγε στο σπίτι του συντέκνου του… όλως […]

Στον στρατό, μια νύχτα με τους λύκους

Γ’ Αρχές Ιουνίου του 1963 το τάγμα μας πήρε διαταγή να μετακινηθεί από τα Γρεβενά στα ορεινά της Φλώρινας, για να λάβει μέρος σε μια ευρύτερη άσκηση. Ήταν μια έκταση από λόφους και βουνά με απέραντα δάση, ώσπου έφτανε το μάτι. Στρατοπεδεύσαμε σ’ ένα υψίπεδο, που φαίνεται να είχε διαμορφωθεί από παλιότερα γι’ αυτό τον […]

Στον Στρατό, μαθαίνοντας βλάχικα

B’ Από τη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στο Ηράκλειο μετατέθηκα στα Γρεβενά, όπως έγραψα στο προηγούμενο Σημείωμα. Πριν φύγω από τη Σχολή, ένας συνάδελφος Γρεβενιώτης, ο Δημήτρης Συμεωνίδης, μου είπε ότι κι αυτός πηγαίνει εκεί ως διοικητής της Λέσχης Αξιωματικών Φρουράς (ΛΑΦ) και, όταν φτάσω, να τον αναζητήσω στη Λέσχη να με οδηγήσει στο δωμάτιο που […]

Μνήμες από τα παλιά: Στον στρατό

A’ To 1962 κλήθηκα να υπηρετήσω τη θητεία μου στον στρατό και παρουσιάστηκα στην Κόρινθο, Ιούλιο μήνα. Οι συνθήκες δεν ήσαν ιδεώδεις: τρεις χιλιάδες νεοσύλλεκτοι, ζέστη, λίγο νερό και κοπιαστικές ασκήσεις, αλλά το φαγητό ήταν πολύ καλό από άποψη πρωτεϊνών και θερμίδων. Όσοι ήσαν αμάθητοι σε κακουχίες, κυρίως οι αστοί, υπέφεραν, αλλά οι σκληραγωγημένοι αγρότες, […]