Την περασμένη εβδομάδα ο κύριος Αλέξης Πατέλης έδωσε μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης στην «Καθημερινή». Ο κ. Πατέλης είναι πρώην τραπεζικό στέλεχος, στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού, επικεφαλής του οικονομικού γραφείου του κ. Μητσοτάκη. Από τη θέση του και μόνο μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι οι απόψεις του παίζουν ρόλο στις επιλογές, τη στρατηγική και τις αποφάσεις του πρωθυπουργού, τόσο στον τομέα των μεταρρυθμίσεων όσο και σε αυτόν της οικονομίας γενικότερα. Ο κ. Πατέλης αναφέρθηκε στην ύφεση που έρχεται καλπάζοντας, στην ανάγκη προσέλκυσης ξένων επενδύσεων, που είναι και ο τομέας ευθύνης του, αλλά και σε άλλα διαχρονικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, όπως η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και η αργή απόδοση δικαιοσύνης. Μίλησε για μια παρακαταθήκη αξιοπιστίας που δημιούργησε για τη χώρα η διαχείριση της κρίσης του κορονοϊού, αλλά και τις μεταρρυθμίσεις για το ψηφιακό κράτος που η πανδημία έφερε γρηγορότερα.
Εκφράστηκε σαν τεχνοκράτης, που είναι άλλωστε, και όχι σαν πολιτικός, καθώς αρκέστηκε στην περιγραφή του μέλλοντος ως να μην υπήρχε αντιπολίτευση (εντός του κόμματος της ΝΔ και εντός του κοινοβουλίου), σαν η διακυβέρνηση ενός τόπου να προσομοιάζει το «μανατζάρισμα» εταιρείας, με στόχο την απόδοση κερδών στους μετόχους. Αυτό έγινε ακόμη πιο φανερό προς το τέλος της συνέντευξης, όταν μίλησε με πολύ αισιοδοξία, για την παιδεία. Μάλιστα από το όλο θέμα Παιδεία διάλεξε να αναφερθεί στην ένταξη νέων μαθημάτων «για τον εθελοντισμό, την επιχειρηματικότητα, τη σεξουαλικότητα, τη διαφορετικότητα». Η αναφορά του κ. Πατέλη στα παραπάνω θέματα στηριζόταν στη σύγχρονη βιβλιογραφία για την οικονομική ανάπτυξη καθώς, όπως είπε, «η διαφορετικότητα [η αποδοχή/ένταξη της διαφορετικότητας] επιδρά θετικά στο επιχειρηματικό περιβάλλον».
Είμαι σίγουρη ότι ο σύμβουλος του πρωθυπουργού γνωρίζει τα οικονομικά θέματα. Για να ενισχύσει το επιχείρημά του για τη διαφορετικότητα και στο κοινωνικό πεδίο, έρχεται το πρόσφατο μήνυμα κατά των διακρίσεων της κ. Σακελλαροπούλου. Επίσης, η σύγχρονη βιβλιογραφία στον χώρο των επιστημών της υγείας και της εκπαίδευσης, που υποστηρίζει ότι η αποδοχή/ένταξη της διαφορετικότητας συμβάλει στην καταπολέμηση του μίσους και της ανισότητας, ενισχύει αρμονικές σχέσεις και την αίσθηση ευεξίας και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Το πρόβλημα είναι ότι οι απόψεις της προέδρου της Δημοκρατίας, του συμβούλου του πρωθυπουργού και ίσως και του πρωθυπουργού του ίδιου, φαίνεται να απέχουν από τις πολιτικές αποφάσεις συγκεκριμένων υπουργείων της κυβέρνησης όπως το υπουργείο Παιδείας, όσο η Ελλάδα από τη Γροιλανδία! Ο κ. Μητσοτάκης έδειξε τους δέκα μήνες της διακυβέρνησής του εμπιστοσύνη σε επιστήμονες και τεχνοκράτες χωρίς να έχει διαψευστεί για την επιλογή του. Όμως παραμένει πολιτικός και οι αποφάσεις του έχουν πολιτικό εκτόπισμα. Ή θα ανασχηματίσει πολιτικές, πολιτικούς και στο τέλος την ελληνική κοινωνία ή θα πρέπει να αναθεωρήσει το όραμα για μια συμπεριληπτική, σύγχρονη Ελλάδα, όπως το περιέγραψε τουλάχιστον, ο σύμβουλός του. Και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος δεν γίνεται.
