Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και ο ίδιος ως πρωθυπουργός πριν από εννέα μήνες μετρήθηκαν από τον ελληνικό λαό, κρίθηκαν και βρέθηκαν ανεπαρκείς. Το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών, ως εκ τούτου, έστειλε το ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση και ως αρχηγός της αντιπολίτευσης ο κ. Τσίπρας παραχώρησε πρόσφατα συνέντευξη σε κεντρικό τηλεοπτικό κανάλι. Οι χώροι της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης είναι δύο διαφορετικοί χώροι και όσοι τους υπηρετούν λειτουργούν σε διαφορετικούς ρόλους, παρόλα αυτά, τα κόμματα όπως και οι αρχηγοί τους δεν αναδύονται υπό συνθήκες παρθενογένεσης, κουβαλούν και στο νέο ρόλο την εμπειρία και πορεία του παρελθόντος μαζί με τις πολιτικές τους καταβολές.
Εδώ μάλλον εντοπίζονται τα προβλήματα που φαίνεται να έχουν ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπολιτευόμενοι. Καταρχήν, δε φαίνεται να έχουν καταλήξει σε μια στρατηγική. Τελικά τι θα κάνουν; Θα «λογαριαστούν μετά» ή θα φερθούν συγκαταβατικά; Ο κ. Τσίπρας δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει τις ακραίες απόψεις διαφόρων στελεχών του. Δεν είναι ζήτημα πλουραλισμού. Είναι έλλειμμα κοινής ιδεολογικής βάσης και αντίληψης. Ένα κόμμα της Αριστεράς που για τέσσερα χρόνια κυβέρνησε ομαλά με την ακροδεξιά και στη συνέχεια αναμάζωξε πολιτευτές από παντού, δε μπορεί να βγει ιδεολογικά αλώβητο. Έχοντας ήδη δοκιμαστεί για τεσσεράμισι χρόνια στον κυβερνητικό ρόλο στερούνται, επίσης, την ευκολία υποσχέσεων τύπου προγράμματος Θεσσαλονίκης. Υποσχέσεις που ως ένα βαθμό προσπάθησε να διατυπώσει ο κ. Τσίπρας και στη συνέντευξη μοιράζοντας δισεκατομμύρια. Αυτοί που αναρριχήθηκαν στην εξουσία το 2015 πιστεύοντας ότι θα καταργήσουν τα μνημόνια, θα διαγράψουν το χρέος αλλάζοντας και την Ευρώπη στην πορεία, και αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με τους χειρότερους όρους για τη χώρα, έχουν χάσει μεγάλο κεφάλαιο πολιτικής αξιοπιστίας. Από τη συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού φάνηκε ότι δεν το έχουν καταλάβει. Επίσης, η πρόταση του κ. Τσίπρα για εμπροσθοβαρή στήριξη της οικονομίας θύμισε περισσότερο λογική «Τσοβόλα δώστα όλα» παρά επιχειρηματολογία για προσεκτική αντιμετώπιση των πρωτόγνωρων συνεπειών στην παγκόσμια και ελληνική οικονομία της πανδημίας Covid-19, συνέπειες που σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών θα μας ακολουθούν για χρόνια, όχι για μήνες. Ο κ. Τσίπρας τέλος αναφέρθηκε περήφανα στο απόθεμα που άφησε η κυβέρνησή του, παρουσιάζοντας την οικονομική αφαίμαξη της μεσαίας τάξης στην οποία συστηματικά είχαν επιδοθεί, ως σοβαρή οικονομική πολιτική που τώρα θα βοηθήσει στην ανασυγκρότηση της οικονομίας. Να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι!
Ισχυρίστηκε ο κ. Τσίπρας ότι ο λαός δεν αντέχει μια νέα περιπέτεια. Δυστυχώς όπως δείχνουν τα πράγματα θα πρέπει, διότι βιώνουμε ήδη μια τεράστια περιπέτεια. Μέσα στην κρίση όμως η εικόνα της χώρας και στα μάτια των πολιτών της και στα μάτια της παγκόσμιας κοινότητας σχολιάζεται θετικά. Δείχνουμε ωριμότητα και συγκρότηση ως κράτος και αυτό οφείλεται στη γενικότερη κυβερνητική στρατηγική. Όσο όμως πρέπει να στηρίξουμε τις κυβερνητικές επιλογές άλλο τόσο χρειαζόμαστε σοβαρό αντιπολιτευτικό διάλογο. Με άλλα λόγια, μια δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση χωρίς σοβαρή αντιπολίτευση είναι σαν ομάδα που παίζει με πολύ κατώτερο αντίπαλο. Ούτε η ομάδα θα μπορέσει να βελτιωθεί ούτε οι θεατές θα απολαύσουν καλό παιχνίδι.
* Η Μαργαρίτα Γερούκη είναι σχολική σύμβουλος
