23 °C Rethymno, GR
23/09/2021

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

«Οικογένεια Ψαρουδάκηδων, Αποδούλου Αμαρίου. Δύο αιώνες Ιστορίας και Λαογραφίας»

Του ΝΙΚΟΥ ΦΛΕΜΕΤΑΚΗ

Ο κ. Κωνσταντίνος Νικ. Ψαρουδάκης, πρώην προϊστάμενος της Υπηρεσίας Περιφερειακής Ανάπτυξης Κρήτης, ως λάτρης της παράδοσης, της ιστορίας, της γνώσης αλλά και ως γέννημα του ανακηρυχθέντος το έτος 1995, ως παραδοσιακού οικισμού, του μικρού χωριού του Ν. Ρεθύμνης, Αποδούλου, καθώς επίσης και ως γόνος της Ιστορικής οικογενείας των Ψαρουδάκηδων, από τη θρυλική ιστορία της 13χρονης μικρής Καλλίτσας Ψαρουδάκη, της οποίας πίνακας με τα παιδιά της ευρίσκεται στη Φλωρεντία, δεν ήταν δυνατόν να τον αφήσουν αδιάφορο και ασυγκίνητο στην έκδοση του πρώτου βιβλίου αλλά και το χρέος του προς την οικογένεια καταγωγής του:

Πρόκειται για ένα βιβλίο, που αναφέρεται στην Οικογένεια Ψαρουδάκη με αρκετά στοιχεία, τα οποία αφορούν αυστηρώς και ακριβώς τη μεγάλη αυτή οικογένεια με τίτλο: «Οικογένεια Ψαρουδάκηδων» Αποδούλου Αμαρίου. Δυο αιώνες ιστορίας και λαογραφίας».

Η γραφή του κ. Ψαρουδάκη στο σύνολο, του σπουδαίου αυτού πονήματος, παράγει συναισθηματικότητα, ιδιαιτερότητα διήγησης, ανθρώπινη γλυκιά γεύση παράδοσης και ιστορίας, καθώς και συγκινητικές οικογενειακές ιστορικές στιγμές, που εκείνος, που τις διαβάζει του προξενούν, άλλες δέος, άλλες δάκρυα στις άκρες των ματιών και άλλες συνηθισμένες στιγμές της καθημερινότητας μιας οικογένειας…

Στο βιβλίο των 678 σελίδων, με Δεκαεννέα Ενότητες, ο συγγραφέας με σαφήνεια, εκφράζει τις ατομικές και οικογενειακές δυσκολίες των ανθρώπων της Οικογένειας Ψαρουδάκη, βασισμένος σε διάφορα μέσα αξιόπιστης πληροφόρησης, όπως επίσης και τα μεγαλουργήματα αυτών. Ακόμη περιγράφει τα παιδικά χρόνια, τις διάφορες παραδοσιακές εκδηλώσεις, τα διάφορα τεκταινόμενα στην περιοχή του μικρού χωριού Αποδούλου, που βρίσκεται κάτω από τους πρόποδες του Ψηλορείτη και με θέα το Νότιο Κρητικό πέλαγος.

Η κάθε ενότητα είτε γενική, είτε ειδική αναφερόμενη σε οικογενειακά πρόσωπα, στολίζεται ποικιλότροπα με διαφόρων ειδών πληροφορίες και γεγονότα, τα οποία προξενούν ενδιαφέρον και θέληση για παρακάτω ανάγνωση. Και εκείνος που διαβάζει συμπεραίνει την έγνοια, το ενδιαφέρον, την αγωνία, την αγάπη, τον πόθο και την συγκίνηση του συγγραφέα για όλους εκείνους τους προγόνους του, που έγραψαν δυο αιώνων ατομική ή οικογενειακή Ιστορία και λαογραφική παράδοση, όχι μόνον στο τόπο καταγωγής τους, αλλά σε αρκετά μέρη της υφηλίου.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο συγγραφέας, με το βιβλίο του αυτό, δια του οποίου παρέχει πλούσιες πληροφορίες για όλες τις οικογένειες Ψαρουδάκηδων, αλλά και για άλλες, (Τσουπάκης, Ψαράκης κ.α. ), που έχουν ή είχαν τη ρίζα τους από αυτήν την οικογένεια, όπως διαφαίνεται στις σελίδες του αναγνώσματος, προσφέρει πολύ σημαντικό έργο με θέληση με δύναμη ψυχής καθώς με αυτό αφήνει πολιτιστική κληρονομιά στους μεταγενέστερους. Ακόμη δίδει έναυσμα στους νέους να αγωνιούν και να ενδιαφέρονται για το γενεαλογικό τους δένδρο, το οποίο τους παρέχει σημαντικές πληροφορίες για τις, μεταξύ των συγχωριανών τους, σχέσεις επομένως για την εν γένει μελλοντική τους συμπεριφορά προς τους ομοχώριούς τους.

Επίσης με την έκδοση του βιβλίου του κ. Ψαρουδάκη, της οποίας η έκδοση υποστηρίχτηκε από την Περιφέρεια Κρήτης, φαίνεται πολύ σωστά και ορθά η σκοπιμότητα της αξίας του γενεαλογικού δένδρου μιας οικογενείας. Όπως γενικές ή ειδικές πληροφορίες, ημερομηνίες γέννησης, θανάτου, βαπτίσεων, γάμων, τοποθεσίες, κατοικίες, επαγγέλματα, πατριωτικοί αγώνες, ηρωισμοί, ενδιαφέροντα, δημόσιες ή δημοτικές προσφορές και ενασχολήσεις κλπ.

Ακόμη ότι ο σκοπός του γενεαλογικού δέντρου είναι να αναδείξει συσχετισμούς και βαθμούς οικογενειακούς ή συγγένειας ανθρώπων, σε μια συγκεκριμένη περιφέρεια, αλλά και σε ευρύτερη κοινωνία, οι αγώνες, οι θυσίες, τα έργα και οι ημέρες των προγόνων μιας οικογενείας, αλλά και τα διδάγματα και οι παροτρύνσεις των νέων προς μίμηση ή αποφυγή λόγων, πράξεων και σκέψεων των προγόνων τους.

Γενικά το πρώτο πόνημα του συγγραφέα Κ. Ψαρουδάκη είναι μία εξαίρετη αληθινή περιγραφή γεγονότων της ιστορικής αυτής Οικογενείας με τα διάφορα περιγραφόμενα ιστορικά και οικογενειακά γεγονότα, που στόχο και σκοπό έχει να δώσει στους επιγενόμενους τις ευκαιρίες να μάθουν για τους προγόνους τους να εφαρμόζουν ή μη τα παραδείγματά τους.

Να μετέχουν στις ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές όλης της οικογένειας με πράξεις και με έργα.

Να αναπτύξουν σχέσεις και να μαθαίνουν απ’ αυτές και να αναγνωρίζουν τις σωστές πράξεις και να τις διηγούνται στους μεταγενέστερους.

Να μην διστάζουν στις δύσκολες ώρες της ζωής τους, να κατορθώσουν να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους και αυτά, που επιθυμούν για χάρη της οικογένειας. Γιατί η περιουσία του ανθρώπου, επί Γης, είναι η οικογένειά του.

Αυτό νομίζω ότι το τηρεί και ο συγγραφέας με τα παιδιά του και τα εγγόνια του παρ’ όλες τις οφθαλμικές δυσκολίες, που αντιμετωπίζει και αντιμετώπισε γράφοντας το βιβλίο. Άλλωστε αυτό διαφαίνεται και από την αφιέρωση προς τους γονείς του και τη σύζυγό του, πέραν της φιλικής αφιέρωσης προς το πρόσωπό μου.

Γράφει λοιπόν ο πείσμων αισθηματίας αγαπημένος φίλος Κώστας στην αφιέρωσή του στην αρχή του βιβλίου: «Στους Γονείς μου και στην Ειρήνη το φως των ματιών μου».

Εκείνο όμως που θα συγκλονίσει τον αναγνώστη του βιβλίου αυτού, όπως συγκλόνισε και τον γράφοντα, είναι ένα γράμμα που έγραψε η εγγονή του προς τον συγγραφέα.

Πριν παραθέσω την επιστολή της εγγονής, ευγνωμοσύνης ένεκεν, για την όλη προσφορά της μακροχρόνιας και κοπιώδους και πολύ μελετημένης προσπάθειας οφείλω να αποδώσω έπαινο και να εκφράσω συγχαρητήρια στο συγγραφέα Κωνσταντίνο Νικ. Ψαρουδάκη για το πρώτο του βιβλίο: «Οικογένεια Ψαρουδάκηδων» Αποδούλου Αμαρίου. Δυο αιώνες ιστορίας και λαογραφίας».

Του εύχομαι να χαίρει υγείας, ώστε να προχωρήσει και εις την συγγραφή του δευτέρου, το οποίο ετοιμάζει!

Γράμμα της εγγονής προς τον παππού συγγραφέα:

«Αγαπητέ μου παππού,

Σε ξέρω 12 χρόνια και αύριο 13, καθώς θα είναι τα γενέθλιά μου. Μέσα σ’ όλα αυτά τα χρόνια σήμερα κατάλαβα ότι είμαι το πιο τυχερό παιδί του κόσμου καθώς έχω εσένα παππού ένα μορφωμένο άνθρωπο κοντά μου.

Αυτή τη στιγμή τα δάκρυά μου έχουν ξεχειλίσει από τα μάτια μου και πέφτουν σαν βροχή κάτω. Είναι η στενοχώρια, το συναίσθημα, που μου «χτυπάει» την καρδιά αυτή τη στιγμή, διότι τώρα που κατέβηκα στο σπίτι σου, μου είπες ότι με μεγάλη προσπάθεια τελειώνεις το βιβλίο σου, επειδή με τον καιρό χάνεις την όρασή σου. Όταν όμως είδα κάποιες σταγόνες να κατρακυλάνε στο πρόσωπό σου, ήταν αρκετό για να καταλάβω πολλά πράγματα. Κατάλαβα ότι εσύ που χρειάζεσαι τη δυνατότητα της όρασης, εμείς τη θεωρούμε δεδομένη και την αλλοιώνουμε μπροστά στις ηλεκτρονικές οθόνες, που μας υπνωτίζουν. Κατάλαβα πόσο εύκολη είναι για μας η ανάγνωση ενός βιβλίου και το πού επιλέγουμε λανθασμένα να τη χρησιμοποιούμε. Τα μάτια μου έχουν θολώσει, η καρδιά μου σπαράζει και οι αναπνοές μου είναι βαριές. Ελπίζω να σου μοιάσω όσο μπορώ στις γνώσεις που έχεις αλλά και στον χαρακτήρα, καθώς παππού μου, εσύ ξέρεις να διακρίνεις το σωστό από το λάθος, το καλό απ’ το κακό. Αυτή τη στιγμή που γράφω είμαι πολύ περήφανη για την οικογένειά μου, τις ρίζες μου αλλά πάνω από όλα για σένα Παππού! Αν είχα τη δυνατότητα να σου δώσω με κάποιο τρόπο λίγη «όραση», θα το ‘κανα!

Σ’ ευχαριστώ πολύ για όλα που μου έχεις μάθει. Αυτά θα μαθαίνω κι εγώ στα εγγόνια μου, αυτά και τον σπουδαίο τους προπάππου Κώστα Ψαρουδάκη!

Με αγάπη η εγγονή σου Ειρήνη Βέλλου».

Η παιδική Αγάπη της ψυχής, στο μεγαλείο της!