Η Σύνοδος Κορυφής των χωρών μελών της Ε.Ε., στις 26 Μαρτίου οδηγήθηκε σε ναυάγιο, καθώς η Γερμανία και κάποιες χώρες δορυφόροι της γερμανικής οικονομικής πολιτικής αρνήθηκαν το αίτημα έκδοσης ειδικού ομολόγου, του λεγόμενου «κορωνο-ομολόγου», που υπέβαλλαν εννέα χώρες-μέλη μαζί και η Ελλάδα, αντιπροτείνοντας την αξιοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης (ESM) για την ενίσχυση των οικονομιών των χωρών που πλήττονται.
Η διαφορά ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη πρόταση βρίσκεται στο δανεισμό χωρίς όρους, όπως είναι η πρώτη πρόταση, ή με όρους, δηλαδή μνημόνιο, όπως είναι η γερμανική αντιπρόταση. Όμως η προοπτική μνημονίων για τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών στην παρούσα φάση απορρίπτεται από τις πολιτικές τους ηγεσίες, κάτι που έγινε ξεκάθαρο από τη στάση της Ιταλίας και της Ισπανίας, με την άρνησή τους να υπογράψουν κοινή απόφαση αλλά και τα σχόλια των άλλων χωρών μαζί και του πρωθυπουργού της χώρας μας κ. Μητσοτάκη.
Στα χρόνια της ελληνικής κρίσης χρέους, πολλές φορές ως λαός είχαμε ταυτιστεί με το «χαρούμενο» τζίτζικα στο μύθο του Αισώπου, που τραγουδά αμέριμνος. Αντίθετα άλλες οικονομίες με κυρίαρχη τη Γερμανική, σε εκείνο το αφήγημα, είχαν το ρόλο του ακάματου μέρμηγκα. Η Γερμανία, όπως τα στοιχεία δείχνουν, περισσότερο από κάθε άλλη χώρα έχει φροντίσει και για το σύστημα περίθαλψης των πολιτών της σε ΜΕΘ. Ο μέσος όρος των χωρών της ΕΕ, όσο αφορά τον αριθμό κρεβατιών σε μονάδες εντατικής θεραπείας, ανά 100.000 κατοίκους, είναι 11.5. Για τη Γερμανία, όμως, που είναι πρώτη στον πίνακα είναι 29.2 και 21.8 για την Αυστρία που βρίσκεται τρίτη στην κατάταξη. Η Ελλάδα βρίσκεται στην τρίτη από το τέλος θέση με 6 κρεβάτια ανά 100000 κατοίκους, τα μισά από ότι η Ιταλία!
Ο αντικειμενικός παρατηρητής καταλαβαίνει το πρόβλημα των κυβερνήσεων Γερμανίας και Αυστρίας υπό το φως των αριθμών και της προτεσταντικής ηθικής, με όρους Βέμπερ. Κάποιες χώρες μπορεί νιώθουν ότι ηθικά πλεονεκτούν, καθώς όταν μπορούσαν έκαναν ορθολογική και μετρημένη διαχείριση των οικονομικών τους πόρων προς όφελος των πολιτών τους. Τώρα τους ζητείται να στηρίξουν και μάλιστα χωρίς όρους, χώρες που δεν έδειξαν την ίδια συνέπεια! Είναι σα να λες στο μέρμηγκα να ανοίξει τις αποθήκες για κάποιον που θεωρεί ότι δεν αξίζει τη βοήθειά του, ίσως μόνο κάτι από τη φιλανθρωπία του. Η Γερμανία τώρα τελευταία ναυλώνει αεροπλάνα και μεταφέρει ασθενείς από την Ιταλία.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε στη βάση της συνεργασίας των κρατών για κοινή ειρήνη και ευημερία. Προσπαθήσαμε όμως περισσότερο στη σύγκλιση οικονομιών και λιγότερο στο να κατανοήσουμε τις διαφορές μας σε επίπεδο αξιών. Στην κρίση διαχείρισης της πανδημίας του Covid-19 αυτές οι αξιακές διαφορές, αν παραμείνουν ακατανόητες και συνεπώς αξεπέραστες, θα οδηγήσουν και στη διάλυσή της.
Στην εξέλιξη του μύθου ο τζίτζικας πεθαίνει καθώς ο μέρμηγκας αρνείται να τον βοηθήσει. Πολλά τζιτζίκια μαζί όμως…
