27 °C Rethymno, GR
19/08/2022

Το αθάνατο γιατρικό…

Κάθομαι στο δωμάτιό μου. Σκέψεις πολλές περνούν από το νου μου. Άλλες σχετικές με την τρέχουσα καθημερινή ζωή μας και άλλες που ανακύπτουν ως συνειρμοί από τις προηγούμενες για τις ανθρώπινες σχέσεις εν γένει.

Ο πλούτος και η εξουσία και κάθε υλική δύναμη στα χέρια των άμυαλων, όσων ζουν χωρίς σεβασμό στους γραπτούς και άγραφους κανόνες μιας κοινωνίας και των αδίκων είναι άχρηστα. Δεν μπορούν να αγοράσουν μήτε να υποτάξουν ούτε έναν κόκκο σωφροσύνης, ηθικής και δικαιοσύνης.

Η σωφροσύνη και η ηθική οδηγούν τον άνθρωπο σε σωστές επιλογές και ορθές αποφάσεις. Έτσι γεμίζει αγαλλίαση την καρδιά και η καρδιά η πλήρης ευφορίας μοιάζει με γιατρικό που, αθάνατο όντας, υπερνικά κάθε κακό, ξεπερνά όλα τα εμπόδια και χαρίζει ευεξία στους ανθρώπους.

Τα χείλια του οξύθυμου, του αλαζόνα και του εγωιστή τον οδηγούν σε λογομαχίες και καβγάδες. Οι προερχόμενες από τον θυμό, τον εγωισμό και την αλαζονεία ή την αδικία έριδες και φιλονικίες χωρίζουν τους ανθρώπους, ενώ η ταπεινοφροσύνη, η αμοιβαία μακροθυμία και η αλληλοκατανόηση τούς φέρνουν πιο κοντά.

Ο άδικος και κάθε αλαζόνας άνθρωπος σκάβει συνέχεια το λάκκο των άλλων και όποιος χρησιμοποιεί βία στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του εντός και εκτός σπιτιού φαινομενικά μπορεί να κακοποιεί τους άλλους, αλλά στην πραγματικότητα κάνει κακό μόνον στον εαυτό του.

Όποιος, κατόπιν αυτογνωσίας, εξουσιάζει στο νου, την ψυχή και το σώμα του είναι καλύτερος από όσους έχουν την εξουσία ή πλούτη. Γιατί οι μεν ξέρουν πώς να αποφεύγουν τις κακοτοπιές του παρόντος και σχεδιάζουν το μέλλον με διορατικότητα και προγραμματισμό, ενώ οι δε, φοβούμενοι μήπως χάσουν τα υλικά «αγαθά» του παρόντος, αδιαφορούν για την ψυχή και το πνεύμα τους και για το πώς θα ζουν μεθαύριο.

Και, τέλος, το φως του Θεού στην κάθε ανθυποστιγμή της ζωής του κάθε ανθρώπου δεν είναι η βαρύτατη αλυσίδα που τον σφιχτοδένει και τον κρατά άβουλο σκλάβο. Στον αντίποδα, είναι η αγάπη και η συμπαράσταση του Πανάγαθου Πατέρα , την οποία έχουμε όλοι ανάγκη και στις δύσκολες και στις καλές ημέρες της ζωής μας,  όπως το χάδι και την φρόνιμη συμβουλή των βιολογικών μας γονιών και μας πονά η τυχόν απουσία τους.

Της ζωής μας, η οποία με ή/και παρά τη θέλησή μας μάς φέρνει κοντά σε άδικους και ανήθικους ή πολεμοχαρείς και σε δίκαιους και ειρηνόφιλους ανθρώπους ή σε όσους σέβονται τον κάθε άνθρωπο και την τιμή του και αγωνίζονται έμπρακτα, παρά τα εμπόδια, για την αξιοπρέπεια και τα δικαιώματά του…

 

* O Γεώργιος Η. Ορφανός είναι φιλόλογος, Msc Διαχείρισης Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Διαχείρισης Πληροφοριακών συστημάτων