Εμείς, τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, το 10% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, καθώς και οι γονείς και κηδεμόνες των ατόμων με νοητική αναπηρία, αυτισμό, σύνδρομο down, εγκεφαλική παράλυση, βαριές και πολλαπλές αναπηρίες -που βιώνουμε διαχρονικά τη διάκριση σε όλους τους τομείς και σήμερα σε συνθήκες έντονης οικονομικής κρίσης κινδυνεύουμε πιο πολύ από ποτέ από την ανεργία, τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό – με αφορμή τη φετινή 3η Δεκέμβρη, διακηρύσσουμε την απόφασή μας να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε τις δυσμενείς καταστάσεις που βιώνουμε από την επιβολή των σκληρών μέτρων λιτότητας, που μας έχουν οδηγήσει ήδη στην εξαθλίωση.
Η αποσάθρωση των δημόσιων πολιτικών στήριξής μας και η ολιγωρία της Πολιτείας να εφαρμόσει, όπως το Σύνταγμα επιτάσσει, προστατευτικές πολιτικές και μέτρα έχει οδηγήσει:
Στην σκληρή και επώδυνη μείωση των εισοδημάτων μας από την άδικη επιβολή εισπρακτικών μέτρων.
Στη χωρίς προηγούμενο υποβάθμιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών παροχών μας.
Στην κατάρρευση του δημόσιου συστήματος πρόνοιας.
Στην πρωτοφανή μείωση του ύψους και του είδους των φαρμάκων και των θεραπευτικών μεθόδων, μέσων και προθέσεων, με σκοπό τη μείωση των δημοσιονομικών δαπανών του τομέα της υγείας.
Στη χωρίς προηγούμενο υποβάθμιση των δημόσιων υπηρεσιών υγείας και ιατροφαρμακευτικής κάλυψης.
Στην κατάρρευση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης και των υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
Στην επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης των ατόμων με βαριές και πολλαπλές αναπηρίες στα ιδρύματα κλειστής περίθαλψης.
Στον κίνδυνο διακοπής, εξαιτίας ανεπαρκούς χρηματοδότησης, της λειτουργίας των Κέντρων Υποστήριξης για τα άτομα με νοητική αναπηρία, αυτισμό, σύνδρομο down, εγκεφαλική παράλυση, βαριές και πολλαπλές αναπηρίες κ.λπ. που έχουν δημιουργήσει με θυσίες και κόπο σωματεία γονέων – κηδεμόνων ατόμων με αναπηρία.
Στον κίνδυνο αφανισμού σημαντικών δημόσιων Δομών και Προγραμμάτων Κοινωνικής Φροντίδας.
Στην εκτίναξη του ποσοστού ανεργίας, που αποτελεί για εμάς την πιο σκληρή μορφή κοινωνικής αναπηρίας.
Στην υιοθέτηση ενός αναμορφωμένου, με ταχείς και αντιδημοκρατικές διαδικασίες, ΚΕΒΑ που λειτουργεί ως προκρούστεια κλίνη για την αναπηρία.
Στην οργάνωση και λειτουργία ενός νέου Ενιαίου Κέντρου Πιστοποίησης της Αναπηρίας που, όχι μόνο, εξακολουθεί να διαιωνίζει τις παθογένειες και τις αδυναμίες του προηγούμενου συστήματος, αλλά και να παράγει νέες.
Στη συνεχιζόμενη απαράδεκτη υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης των ατόμων με αναπηρία.
Τα όρια ανοχής και αντοχής μας έχουν εξαντληθεί!
Εμείς, που όλοι μαζί αποτελούμε την αναπηρική οικογένεια:
Η αναπηρία και οι προστατευτικές πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί ως σήμερα δεν πρέπει να μπαίνουν στην προκρούστεια κλίνη της δημοσιονομικής προσαρμογής, ωσάν τα άτομα με αναπηρία να ευθύνονται για τη δημοσιονομική κατάντια της χώρας!
Η αναπηρία δεν πρέπει να στοχοποιείται μέσω κατηγοριών περί «αναπήρων μαϊμού» που προσβάλλουν την αξιοπρέπειά μας, ενισχύουν την κοινωνική προκατάληψη απέναντί μας, δικαιολογούν την ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος να μας προστατεύσει και οδηγούν σε ένα σύγχρονο Καιάδα περιθωριοποίησής μας!
Η Ελληνική Πολιτεία όχι μόνο δεν πρέπει να επιτρέψει την κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη διάσπαση της κοινωνικής συνοχής και στη φτώχεια, αλλά αντίθετα οφείλει να μας προστατεύσει και να μας ενισχύσει στη βάση των αρχών του ανθρώπινου και κοινωνικού δικαίου!
Καλούμε την κυβέρνηση, τα πολιτικά κόμματα, τα μέλη του κοινοβουλίου, την περιφερειακή αυτοδιοίκηση και τους δήμους να θωρακίσουν την αναπηρία από την ανεργία, τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, μέσω της εφαρμογής συγκεκριμένων μέτρων προστασίας.
– Να εξαιρεθούμε αναδρομικά από όλα τα σκληρά και άδικα μέτρα που έχουν ήδη μειώσει δραματικά τα εισοδήματά μας. Να αρθούν οι ρυθμίσεις της πράξης νομοθετικού περιεχομένου και να επανέλθουν οι διατάξεις του μεσοπρόθεσμού.
– Να μην καταργηθεί καμία ευνοϊκή φορολογική ρύθμιση έως ότου καταρτιστεί ένα αντικειμενικά δίκαιο, προοδευτικό ενιαίο φορολογικό σύστημα που θα λαμβάνει υπόψη του το πρόσθετο κόστος που προκαλεί η αναπηρία.
– Να θεσπιστεί ένα σύγχρονο πλαίσιο προστασίας για την απασχόλησή μας που να εξασφαλίζει όχι μόνο την ένταξη, αλλά και την παραμονή μας στην αγορά εργασίας.
– Να προστατευθούν οι εργαζόμενοι με αναπηρία από τις απολύσεις (π.χ. ομαδικές απολύσεις) στον ιδιωτικό τομέα.
– Να σταματήσει εδώ και τώρα κάθε είδους προσπάθεια που αποσκοπεί στη χρήση του ΚΕΒΑ, ως εργαλείου περικοπής δημοσιονομικών δαπανών και να σχεδιαστεί στη βάση των αρχών της ιατρικής επιστήμης και της δικαιωματικής προσέγγισης της αναπηρίας.
– Να σταματήσει εδώ και τώρα η διαρκής υπο-χρηματοδότηση του τομέα της πρόνοιας που κινδυνεύει να αφανιστεί από τον κοινωνικό χάρτη της χώρας.
– Να καταρτιστεί ένας Ενιαίος Κανονισμός Παροχών για όλους τους ασφαλισμένους που θα εγγυάται τη δωρεάν χορήγηση όλων των φαρμακευτικών, θεραπευτικών μέσων, μεθόδων, προθέσεων και τεχνικών μέσων υγείας.
– Να μην μείνει κανένας άπορος πολίτης με αναπηρία χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και χορήγηση παροχής υπηρεσιών αποκατάστασης.
– Να εκσυγχρονιστούν οι Μονάδες Χρονίων Παθήσεων (π.χ. Διαβητολογικά Κέντρα, Μονάδες Τεχνητού Νεφρού, Μονάδες Μεσογειακής Αναιμίας, Κέντρα Αιμορροφιλικών κ.λπ.) και να εξαιρεθούν από το μέτρο συγχωνεύσεων – καταργήσεων Μονάδων του ΕΣΥ.
– Να οργανωθεί άμεσα δημόσιο δίκτυο Κέντρων Αποκατάστασης που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες κάθε πολίτη με αναπηρία σε κάθε γωνιά της χώρας.
– Να καλυφθούν οι ανάγκες των πιο αποκλεισμένων από εμάς, των ατόμων με βαριές αναπηρίες και πολλαπλές ανάγκες εξάρτησης, με συγκεκριμένες δράσεις, όπως κατ’ οίκον εξέταση, κατ’ οίκον νοσηλεία, κατ’ οίκον πιστοποίηση της αναπηρίας κ.λπ.
– Να διασφαλιστεί η άμεση χρηματοδότηση όλων των Κέντρων Ψυχικής Υγείας.
– Να στελεχωθούν επαρκώς με εξειδικευμένο επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό όλες οι Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας.
– Να διασφαλιστεί η συνέχιση της λειτουργίας των ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ και η παροχή των υπηρεσιών τους στη βάση των αρχικών σκοπών ίδρυσής τους.
– Να παρέχεται κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής διαδικασίας σε κάθε μαθητή με αναπηρία και χρόνια πάθηση η αναγκαία και απαραίτητη υποστήριξη.
– Να σχεδιαστεί επιτέλους συγκεκριμένο πλαίσιο μετακίνησης των παιδιών με αναπηρία στα σχολεία τους.
Τους διακηρύττουμε ότι:
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε προσπάθεια σφετερισμού και καταστρατήγησης κεκτημένων δικαιωμάτων μας, προκειμένου να μπορούμε να ζούμε με αξιοπρέπεια και να ικανοποιούμε τις προσωπικές και κοινωνικές μας ανάγκες και υποχρεώσεις.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε προκειμένου να γίνει συνείδηση στην Κυβέρνηση, τα Πολιτικά Κόμματα, τους Κοινωνικούς Εταίρους, την Εκκλησία και σε κάθε πολίτη, ότι την κρίση δεν πρέπει να την πληρώσουμε εμείς διότι δεν ευθυνόμαστε για τη δημιουργία της.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε ενάντια σε κάθε μορφή διάκρισης και συμπεριφοράς που προσβάλει την αξιοπρέπειά μας.
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την καταπολέμηση όλων των μορφών φιλανθρωπίας (επαιτεία, εράνους, τηλεμαραθώνιους κ.λπ.).
Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την προστασία των πλέον ευάλωτων ατόμων από εμάς, όπως είναι τα άτομα με νοητική αναπηρία, αυτισμό, σύνδρομο down, εγκεφαλική παράλυση, βαριές και πολλαπλές αναπηρίες, τα άτομα που διαβιούν σε ιδρύματα, οι γυναίκες με αναπηρία και οι μετανάστες με αναπηρία.
Το Δ.Σ. του Σωματείου Ατόμων με Αναπηρία Νομού Ρεθύμνης