Η Ελεύθερνα, το Ρέθυμνο, ολόκληρη η Ελλάδα, ο Στρατός μας, θρηνούν για τον θάνατο του Υποστράτηγου, υποδιοικητή της 1ης Στρατιάς Γιάννη Τζανιδάκη που έπεσε νεκρός την ώρα του καθήκοντος, μαζί με τρεις ακόμα αξιωματικούς του Στρατού, ενώ κατευθυνόταν με στρατιωτικό ελικόπτερο σε παραμεθόριο περιοχή της Κοζάνης. Το ελικόπτερο τύπου UH-1H (Χιούι) που απογειώθηκε από την Λάρισα, κατέπεσε άγνωστο για ποιο λόγο στην περιοχή Σαρανταπόρου Ελασσόνας.
Η Ελεύθερνα αλλά και όλο το Ρέθυμνο συγκλονίστηκε από την είδηση του θανάτου του Υποστράτηγου Γιάννη Τζανιδάκη. Η μεγάλη οικογένεια του, το χωριό του, η τοπική κοινωνία, όλοι ήταν περήφανοι για τον άριστο αξιωματικό και σπουδαίο άνθρωπο, τον συντοπίτη τους. Δεν πίστευαν πως ο αξιωματικός που πέρασε μαζί τους το Πάσχα και δεν είχαν περάσει ούτε δυο 24ωρα από τότε που τους χαιρέτησε για να επιστρέψει στην Αθήνα, βρήκε τραγικό θάνατο.
Από την πτώση, εκτός τον Γιάννη Τζανιδάκη, βρήκαν επίσης τραγικό θάνατο ο Συνταγματάρχης (ΤΘ) Θωμάς Αδάμου, ο Ταγματάρχης (ΑΣ) Δημοσθένης Γούλας και ο Υπολοχαγός (ΑΣ) Κωνσταντίνος Χατζής. Ενώ ζωντανή αλλά τραυματισμένη εντοπίστηκε κοντά στα συντρίμμια του ελικοπτέρου η Αρχιλοχίας (ΑΣ) Βασιλική Πλεξίδα.
Στην επίσημη ανακοίνωση που εξέδωσε χθες το μεσημέρι το ΓΕΕΘΑ, αναφέρονται τα εξής:
«Την Τετάρτη 19 Απριλίου 2017 πρωινές ώρες, ελικόπτερο του ΣΞ τ. UH-1H, με πέντε (5) επιβαίνοντες, το οποίο εκτελούσε προγραμματισμένη πτήση από τη Λάρισα στην Κοζάνη, κατέπεσε στην περιοχή Σαρανταπόρου Ελασσόνας.
Αναλήφθηκε άμεσα επιχείρηση έρευνας-διάσωσης, υπό τον συντονισμό του ΕΘΚΕΠΙΧ/ΓΕΕΘΑ με παρουσία της Πολιτικής και Στρατιωτικής ηγεσίας.
Από την επιτόπια έρευνα εντοπίστηκαν τέσσερις σοροί επιβαινόντων, οι οποίες και ταυτοποιήθηκαν ως του Υποστρατήγου Ιωάννη Τζανιδάκη, του Συνταγματάρχη (ΤΘ) Θωμά Αδάμου, του Ταγματάρχη (ΑΣ) Δημοσθένη Γούλα και του Υπολοχαγού (ΑΣ) Κωνσταντίνου Χατζή.
Επίσης εντοπίστηκε τραυματισμένη εκτός κινδύνου η Αρχιλοχίας (ΑΣ) Βασιλική Πλεξίδα η οποία και διακομίζεται στο 424 ΓΣΝΣ Θεσσαλονίκης.
Η επιτροπή διερεύνησης έχει ήδη αναλάβει έργο στην περιοχή ατυχήματος».
Με αφορμή το τραγικό γεγονός της πτώσης του ελικοπτέρου της 1ης ΤΑΞΑΣ και του αδόκητου χαμού των τεσσάρων επιβαινόντων Αξιωματικών, με εντολή του υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Πάνου Καμένου κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις και οι Σημαίες κυματίζουν από χθες μεσίστιες.
Ο 55χρονος Γιάννης Τζανιδάκης, υποδιοικητής της 1ης Στρατιάς Λάρισας, υποστράτηγος Ιππικού Τεθωρακισμένων, ήταν ένας σπουδαίος άνδρας που είχε τάξει τη ζωή του στις Ένοπλες Δυνάμεις και στην πατρίδα, γεγονός για το οποίο ήταν περήφανη η γενέτειρά του. Στον βαθμό του Υποστρατήγου προήχθη μόλις τον περασμένο Μάρτιο οπότε και τοποθετήθηκε υποδιοικητής της 1ης Στρατιάς.
Γιος του Απόστολου και της Ελένης Τζανιδάκη, από μικρός ονειρευόταν να ενταχθεί στον Στρατό και να υπηρετήσει την πατρίδα. Άφησε την Ελεύθερνα και το Ρέθυμνο για να υλοποιήσει το όνειρο του, όταν πέρασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων απ’ όπου αποφοίτησε το 1984 και ονομάστηκε Ανθυπολοχαγός Τεθωρακισμένων (Ανθυπίλαρχος).
Η πετυχημένη στρατιωτική του καριέρα μόλις είχε αρχίσει. Υπήρξε Αξιωματικός στα τεθωρακισμένα, υπηρέτησε σε μονάδες σε ολόκληρη τη χώρα, επίσης στο ΓΕΣ και στο ΝΑΤΟ για τρία χρόνια. Διετέλεσε Υπασπιστής του υφυπουργού Άμυνας κ. Ιωάννη Πλακιωτάκη από τον Σεπτέμβριο 2007 μέχρι τον Οκτώβριο 2009.
Στις αρχές του περασμένου Μαρτίου προήχθη στον βαθμό του Υποστράτηγου και τοποθετήθηκε υποδιοικητής της 1ης Στρατιάς στη Λάρισα.
«Είναι κρίμα. Ας αναλάβει καθένας τις ευθύνες που του αναλογούν»
Τι έφταιξε και το στρατιωτικό ελικόπτερο έπεσε οδηγώντας στον θάνατο τέσσερεις αξιωματικούς του Στρατού; Αιτία της πτώσης ήταν οι καιρικές συνθήκες, ανθρώπινο λάθος ή κάποιος απρόβλεπτος παράγων;
Ήταν άριστα συντηρημένο το Χιούι για να ανταπεξέρχεται αποτελεσματικά σε επιχειρησιακές στρατιωτικές ανάγκες;
Πολλά τα ερωτηματικά για τις οικογένειες των τεσσάρων αξιωματικών. Ερωτηματικά που θα περάσει ικανό διάστημα για ν απαντηθούν.
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου του ΓΕΕΘΑ, στην περιοχή της συντριβής υπήρχε χαμηλή νέφωση, με την ορατότητα να περιορίζεται μόλις στα 500 πόδια, ενώ έπνεαν ασθενείς άνεμοι.
Το επικρατέστερο σενάριο που εξετάζεται από την επιτροπή διερεύνησης αεροπορικών ατυχημάτων, σύμφωνα με δημοσιεύματα, είναι η χαμηλή πτήση που πραγματοποιούσε το ελικόπτερο λόγω της περιορισμένης ορατότητας στο σημείο, γεγονός που οδήγησε στην πρόσκρουσή του σε καλώδια της ΔΕΗ.
Πάντως,ο κυβερνήτης του ελικοπτέρου ήταν εξαιρετικά έμπειρος. Σύμφωνα με πληροφορίες είχε 1.620 ώρες πτήσης στο ενεργητικό του με το συγκεκριμένο τύπο ελικοπτέρου (Huey H-1H) που συνετρίβη, ενώ ο συγκυβερνήτης είχε 405 ώρες πτήσης.
Από το υπουργείο Αμυνας κατέστη σαφές ότι το μοιραίο ελικόπτερο ήταν άριστα συντηρημένο. Βέβαια,τα Ηuey (Χιούι) είναι ελικόπτερα που μετρούν πάνω από μισό αιώνα ζωής -είχαν πρωτοπετάξει στον Πόλεμο του Βιετνάμ στις αρχές της δεκαετίας του 1960- ενώ στις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις το πιο καινούργιο αποκτήθηκε το 1986.
Κάποια στιγμή η Επιτροπή Διερεύνησης θα συντάξει το πόρισμα της, το οποίο θα έρθει σε γνώση των συγγενών των τεσσάρων αξιωματικών.
Τι λέει όμως ένας στενός συγγενής του υποστράτηγου Γιάννη Τζανιδάκη; Ο ξάδερφός του, Ανδρέας Τζανιδάκης από την Ελεύθερνα, μιλώντας στην τηλεόραση «Creta» για το δυστύχημα που επέφερε τον θάνατο σε ένα λαμπρό στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων, ανέφερε: «Είναι βαρύ το πένθος και για την οικογένεια του, άμεση και έμμεση, και για την Ελεύθερνα, για το Ρέθυμνο, για την Ελλάδα, για τον Στρατό.
Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους οι υπεύθυνοι του Στρατού, σε όλα τα επίπεδα, για να μην επαναλαμβάνονται τέτοια τραγικά γεγονότα.
Ας ευχηθούμε να μην επαναληφθεί τέτοιο γεγονός. Είναι κρίμα για τις οικογένειες που χάνουν τους ανθρώπους τους, είναι κρίμα για τον Στρατό να χάνονται τέτοια στελέχη του. Είναι κρίμα τα οικονομικά προβλήματα της χώρας να έχουν αντίκτυπο στη συντήρηση ή στην εκπαίδευση των αξιωματικών και των οπλιτών. Κρίμα να θρηνούμε θύματα εν καιρώ ειρήνης. Ας αναλάβει ο καθένας, στον βαθμό που του αναλογεί, τις ευθύνες του.
Το θέμα είναι να μην φτάνουμε σε τέτοια τραγικά γεγονότα. Και να μην φτάνουμε στο σημείο να καλύπτουμε τα προβλήματα με τις επιτροπές και τα πορίσματα των επιτροπών. Γιατί το μόνο εύκολο είναι να κάνεις μια επιτροπή και να συντάξεις το πόρισμα του δυστυχήματος. Το ζήτημα είναι να προλαμβάνουμε το δυστύχημα».
Λίγες ώρες πριν τον θάνατο του γιόρτασε στην Ελεύθερνα το Πάσχα και την προαγωγή του
Ο υποστράτηγος Γιάννης Τζανιδάκης, πρόλαβε ν’ αποχαιρετήσει την μητέρα του Ελένη, όλους τους συγγενείς του αλλά και την γενέτειρά του, τον τόπο που είχε μέσα στην ψυχή του και που ονειρευόταν να επιστρέψει να ζήσει εκεί όταν θα ολοκλήρωνε την στρατιωτική του καριέρα.
Ο πατέρας του που ήταν αστυνομικός, έχει πεθάνει. Η μητέρα του Ελένη ζει στην Ελεύθερνα. Εκεί είναι το πατρικό σπίτι του και κάθε φορά εκεί ερχόταν για διακοπές με τη σύζυγο και τα δυο παιδιά του, τον Απόστολο και τον Μανώλη.
Στην Ελεύθερνα κατέβηκε με την οικογένεια του να περάσει το Πάσχα. Όπως ανέφερε ο ξάδερφος του, Ανδρέας Τζανιδάκης, μιλώντας στην τηλεόrαση «Creta»: « Ο Γιάννης Τζανιδάκης είχε κατέβει με την οικογένεια του κι έκανε Πάσχα στην Κρήτη, στο Ρέθυμνο.
Τη Δευτέρα του Πάσχα συγκεντρώθηκε όλη η οικογένεια στην Ελεύθερνα για να γιορτάσουμε την ημέρα αλλά και την προαγωγή του στον βαθμό του υποστράτηγου».
Μιλώντας για τον αξιωματικό αλλά και τον άνθρωπο Γιάννη Τζανιδάκη,ο ξάδελφός του ανέφερε:
«Υπήρξε και ως άνθρωπος και ως αξιωματικός, από τους λίγους. Ήταν ξεχωριστός. Τιμούσε το αξίωμά του.
Ο πατέρας του ήταν αστυνομικός. Ο Γιάννης ήταν αξιωματικός των Τεθωρακισμένων. Υπηρέτησε σε πολλές Μονάδες σε όλη την Ελλάδα.
Υπηρέτησε στο ΓΕΣ, στο ΝΑΤΟ στη Βάση της Ιταλίας για τρία χρόνια.
Αγαπούσε πολύ τη δουλειά του. Την έβλεπε ως λειτούργημα. Ήταν περήφανος που κατόρθωσε να φτάσει μέχρι αυτόν τον βαθμό.
Είχε κάνει περήφανη την οικογένεια του, όλους εμάς. Και τον τόπο του, την γενέτειρά του. Ονειρευόταν, ολοκληρώνοντας την καριέρα του, να ζήσει στην Ελεύθερνα. Στον τόπο που αγαπούσε…».
Ο υποστράτηγος, χαιρέτησε όλους τους δικούς του ανθρώπους, το βράδυ της Δευτέρας για να επιστρέψει στην Αθήνα. Δεν ήξερε ούτε εκείνος ούτε η οικογένειά του πως ήταν η τελευταία φορά. Η μοιραία πτήση του στρατιωτικού ελικοπτέρου έμελλε να είναι η τελευταία υπηρεσιακή του πτήση. Έπεσε στο καθήκον. Για την πατρίδα.