Τον άνθρωπο που του έσωσε δύο φορές τη ζωή -όμως εκείνος δεν στάθηκε τυχερός να σωθεί- τον αδικοχαμένο Δ. Βουρβαχάκη και τον επίσης πρόωρα χαμένο συνάδελφό του Β. Κελαράκη αποχαιρετά με την επιστολή του ο μοναδικός επιζών της απίστευτης τραγωδίας Ν. Μυρωδιάς. Ο ίδιος, με μια συγκινητική επιστολή αναφέρεται στους δύο συναδέλφους του ο θάνατος των οποίων σημάδεψε για πάντα τη ζωή του, όπως λέει.
Στην επιστολή αναφέρεται:
«Με την παρούσα επιστολή μου επιθυμώ να εκφράσω μέσα από λίγες λέξεις τα αισθήματά μου για το τραγικό συμβάν της 12-12-2012 στην Ε.Ο. Ηρακλείου-Ρεθύμνου.
Αρχικά, εκφράζω τα θερμά και ειλικρινή συλλυπητήρια μου στις οικογένειες: του αδερφού και σωτήρα μου δύο φορές την ίδια ημέρα, διευθυντή του ΕΚΑΒ Κρήτης, Δημήτρη Βουρβαχάκη, του φίλου και συνεργάτη μου προέδρου του σωματείου μας, Ευάγγελου Κελαράκη, που τόσο τραγικά και άδικα έχασαν την ζωή τους και δεσμεύομαι δημόσια ότι με όλες τις δυνάμεις μου θα σταθώ και θα υποστηρίζω τους οικείους τους.
Επίσης, νιώθω την υποχρέωση να ευχαριστήσω όλους τους συναδέλφους μου, καθώς και τον πρόεδρο του Ε.Κ.Α.Β., κ. Παναγιώτη Βαχαβιολο, για την συμπαράσταση και την βοήθεια τους και τους παρακαλώ όπως συνεχίσουν τον αγώνα «του πεζοδρομίου και της σωτηρίας των ζωών των συμπολιτών μας», που ήταν ο πρώτιστος στόχος των εκλιπόντων.
Αισθάνομαι την ανάγκη να ευχαριστήσω τους συμπολίτες μου που με κίνδυνο ζωής τους με έσωσαν από το φλεγόμενο μοιραίο ασθενοφόρο στις 12-12-2012, να εκφράσω την ευγνωμοσύνη και τις ευχαριστίες μου στον χειρουργό ορθοπεδικό ιατρό, κ. Εμμανουήλ Βεληβασάκη, τη Διοίκηση του ΠΑ.Γ.Ν.Η. και το σύνολο του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού της ορθοπεδικής κλινικής του ΠΑ.Γ.Ν.Η, οι οποίοι με τις επιστημονικές γνώσεις τους συνέβαλαν τα μέγιστα στην νοσηλεία μου και με στήριξαν ψυχολογικά.Τέλος, θεωρώ επιβεβλημένο να ευχαριστήσω τους φίλους και συγγενείς μου από την Κρήτη αλλά και όλη την Ελλάδα καθώς και τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Σεβασμιότατο κ.κ. Ειρηναίο που με την αγάπη τους και την συμπαράστασή τους με βοήθησαν και συνεχίζουν να με βοηθούν να αναρρώσω, «στέκονται» καθημερινά δίπλα μου σε αυτή την τραγωδία που βίωσα και θα συνεχίσω για μια ζωή να βιώνω, καθώς ο «χαμός» των φίλων μου είναι κάτι αξεπέραστο που σημάδεψε για πάντα τη ζωή μου.
Κλείνοντας, θα ήθελα να δηλώσω ότι ο Δημήτρης Βουρβαχάκης και ο Ευάγγελος Κελαράκης στάθηκαν αρωγοί στον αγώνα για «ένα καλύτερο ΕΚΑΒ», για ένα καλύτερο επίπεδο προσφερόμενων Υπηρεσιών Υγείας στους συνανθρώπους μας, για την εκπαίδευση των συμπολιτών μας σε θέματα «Πρώτων Βοηθειών», βοήθησαν και έσωσαν πάμπολλους συνανθρώπους μας στο πλαίσιο των καθηκόντων τους αλλά και εκτός αυτών. Η συνεισφορά τους αυτή, είναι ανυπολόγιστη και το σημαντικό έργο τους θα πρέπει να υποστηριχτεί και να συνεχιστεί, κάτι που και εγώ μαζί με όλους όσοι πίστεψαν σε αυτό, θα υποστηρίξω με όλες μου τις δυνάμεις. Άλλωστε, δίκαια έχουν χαρακτηριστεί ως «η ψυχή του ΕΚΑΒ» και «ως άνθρωποι της προσφοράς» και αυτό θα παραμείνει για να τους θυμίζει. Με αυτά τα λίγα λόγια εκφράζω ένα μικρό μέρος αυτών που σκέφτομαι και αισθάνομαι. Καλό ταξίδι φίλοι μου. Η παρουσία σας θα είναι πάντα χαραγμένη στη μνήμη, την ψυχή και την καρδιά μου.
Με εκτίμηση,
Μυρωδιάς Νικόλαος»
(Αναδημοσίευση από ΠΑΤΡΙΣ)