Την άμεση εξέταση και ενεργοποίηση των διαδικασιών αποζημίωσης των πληγέντων ελαιοπαραγωγών, μέσω των αρμόδιων μηχανισμών κρατικής ενίσχυσης, ζητά η Περιφέρεια Κρήτης. Με επιστολή που απέστειλε ο Περιφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων Μαργαρίτη Σχοινά, κατατέθηκε πλήρης φάκελος που τεκμηριώνει τη σημαντική ζημία στον πρωτογενή τομέα.
Όπως αποδεικνύεται από τη μελέτη με τίτλο «Αποτίμηση μειωμένης παραγωγής στην ελαιοκαλλιέργεια της Κρήτης για το έτος 2025-2026», η οποία εκπονήθηκε από την Ειδική Επιστημονική Ομάδα Εργασίας της Περιφέρειας, η δραστική μείωση της παραγωγής δεν οφείλεται σε μεμονωμένους παράγοντες αλλά σε εξωγενείς και μη ελεγχόμενες κλιματικές συνθήκες.
Τα επιστημονικά δεδομένα της μελέτης καταγράφουν τα εξής:
-Σημειώνεται μειωμένη παραγωγή στις Περιφερειακές Ενότητες Λασιθίου, Ηρακλείου και Ρεθύμνου, με τη μεγαλύτερη ένταση του προβλήματος να εντοπίζεται στο Λασίθι.
Η δραστική μείωση δεν συνδέεται με τις ακολουθούμενες καλλιεργητικές πρακτικές.
-Η απώλεια παραγωγής αποδίδεται κυρίως σε σωρευτικό υδατικό στρες μεγάλης διάρκειας.
-Πρόσθετη αρνητική συμβολή προήλθε από το ισχυρό θερινό θερμικό στρες.
-Ειδικότερα στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου, η κατάσταση επιβαρύνθηκε από τους πολύ ισχυρούς νότιους ανέμους.
Η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων εμφάνισε μεγαλύτερη ανθεκτικότητα, διατηρώντας υψηλότερα επίπεδα παραγωγής.
-Από την πλευρά του, ο Αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας Σταύρος Τζεδάκης υπογράμμισε ότι ο τεκμηριωμένος φάκελος, ο οποίος καταρτίστηκε σε συνεργασία με τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα του νησιού, αποτυπώνει την τεράστια απόκλιση της παραγωγής συγκριτικά με τον μέσο όρο της δεκαετίας. Ο Σταύρος Τζεδάκης τόνισε την επιτακτική ανάγκη στήριξης των αγροτών προκειμένου να καταστούν βιώσιμοι και να συνεχίσουν να καλλιεργούν τα ελαιόδεντρα, ζητώντας παράλληλα την αναπροσαρμογή του θεσμικού πλαισίου του ΕΛΓΑ ώστε να διασφαλίζονται ουσιαστικά ανταποδοτικά οφέλη απέναντι στις συνέπειες της κλιματικής κρίσης.
Η αποκατάσταση του εισοδήματος των παραγωγών κρίνεται απολύτως αναγκαία, όχι μόνο για την επιβίωση των ίδιων των αγροτών, αλλά και για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας της ελαιοκαλλιέργειας, η οποία αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής και εθνικής οικονομίας.
