Ο αείμνηστος Αριστείδης Λαμπρούλης (1920-1999), Γεωπόνος της παλιάς φρουράς, αποφοίτησε από το Γεωπονικό Τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1946. Από τα φοιτητικά του χρόνια, το 1941 εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση. Στις αρχές του 1943 κατατάχθηκε στον Ε.Λ.Α.Σ., όπου κατέλαβε υπεύθυνες θέσεις. Το 1946 μετά την ολοκλήρωση των πανεπιστημιακών του σπουδών, επιστρατεύθηκε για να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Αντ’ αυτού, αφοπλίσθηκε με πολλούς άλλους συναδέλφους του και στάλθηκε να υπηρετήσει σε τάγματα Σκαπανέων στη Λαμία, στο Ρέθυμνο και στον Αγ. Νικόλαο Κρήτης. Τον ίδιο χρόνο κατόρθωσε να δραπετεύσει από τον Άγιο Νικόλαο και μαζί με άλλους συναγωνιστές του να οργανώσουν Μονάδα Βουνού στα Λασιθιώτικα Βουνά. Το καλοκαίρι του 1947 συνελήφθη και φυλακίσθηκε για 11 χρόνια (ως το τέλος του 1958) (Αγγελάκης, 2019).
Το πέρασμά του από την Κρήτη άφησε άριστες εντυπώσεις για την εντιμότητα και την αντιστασιακή και αγωνιστική του δράση. Συναγωνιστές του της εποχής εκείνης θυμούνταν την ακέραια προσωπικότητά του, το ήθος του, την αξιοπρέπειά του, τη σοβαρότητα και τη σταθερότητα του χαρακτήρα του. Κι εκείνος, όμως, στη διάρκεια της μακράς γνωριμίας μας (επί μια 10ετία περίπου) εκφραζόταν με τα καλύτερα λόγια για πολλούς Κρήτες συναγωνιστές του.
Η μακρόχρονη θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΤΑ) δημιούργησε μόνιμο θεσμό, με πρωτοποριακές παρεμβάσεις σ’ όλα τα επίπεδα. Το έργο του αποτελεί παρακαταθήκη για το παρόν και το μέλλον της πόλης. Γι’ αυτό δικαίως αποκαλούνταν πρύτανης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Ιδιαίτερα, ο Αρ. Λαμπρούλης συνέβαλε αποφασιστικά, ώστε οι Δημοτικές Επιχειρήσεις Ύδρευσης, Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) να αναδειχθούν σε πρωτοποριακούς φορείς στις τοπικές κοινωνίες. Ο θεσμός των ΔΕΥΑ στηρίχθηκε, προωθήθηκε, προβλήθηκε και αναβαθμίστηκε με τις θέσεις και τις πρωτοβουλίες του Αρ. Λαμπρούλη (Αγγελάκης, 2019 και Αγγελάκης, 2024).
Στη σημαντικότατη πρόοδο και ανάπτυξη, που γνώρισε η Λάρισα επί Δημαρχίας Α. Λαμπρούλη, περιλαμβάνεται και το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, που αρχικά ίδρυσε στο Κηποθέατρο Αλκαζάρ και μετέπειτα το 2010, μεταστεγάστηκε στις παλαιές φυλακές Λάρισας (παλαιά πυριτιδαποθήκη), στον αύλειο χώρο του σχολικού συγκροτήματος του 5ου Γυμνασίου – Λυκείου. Αυτές οι φυλακές είναι κτίσμα του 18ου αιώνα και έχει χαρακτηρισθεί ιστορικό και διατηρητέο μνημείο, σύμφωνα με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού. Το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης, φάρος ιδεών και αγώνα ενάντια στο φασισμό, φιλοδοξούσε να συμβάλει στη διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς, στα ιδανικά της ελευθερίας, της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της εθνικής κυριαρχίας (Εικ. 1).
Όπως προαναφέρθηκε, είχα την τύχη και την τιμή να τον γνωρίσω την τελευταία 10ετία της ζωής του. Η αρχή έγινε τον Μάϊο του 1991. Μετά από την ανάληψη των καθηκόντων μου ως μέλους του ΔΣ της ΔΕΥΑΗ, με πρόταση του αείμνηστου Γιάννη Σμπώκου, τότε Προέδρου του ΔΣ της ΔΕΥΑΗ, προτάθηκε να είμαι επίσης υποψήφιος στις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη του ΔΣ της Ένωσης των ΔΕΥΑ, όπου όλοι οι υπόλοιποι υποψήφιοι ήταν Δήμαρχοι και μάλιστα μεγάλων πόλεων της Ελλάδας. Σε αυτές τις εκλογές, που έγιναν στην αίθουσα του Εμποροβιομηχανικού Επιμελητηρίου Ηρακλείου, με τη συμπαράσταση βέβαια του κ. Κώστα Κληρονόμου, τότε Δημάρχου Ηρακλείου και του αείμνηστου Γιάννη Σμπώκου, εξελέγην στο 7/μελές ΔΣ της ΕΔΕΥΑ. Τότε επισκεφθήκαμε με τον αείμνηστο Αρ. Λαμπρούλη την Βιάννο και ιδιαίτερα το Μνημείο του Ολοκαυτώματος Βιάννου- Ιεράπετρας, όπου μοιραστήκαμε αξέχαστες συζητήσεις και αναμνήσεις.
Νομίζω όμως ότι όσοι είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε και να συνεργασθούμε μαζί του, τον εκτιμήσαμε και τον αγαπήσουμε για τη βαθιά καλλιέργειά του, τον ανθρωπισμό του, το χιούμορ του, το ακατάβλητο κουράγιο του, τον ουμανισμό του και την αφοσίωσή του στη ΤΑ και τα προβλήματά της, με ιδιαίτερη έμφαση στο θεσμό των ΔΕΥΑ. Πάντοτε, θα θυμόμαστε με σεβασμό και εκτίμηση, τη σοβαρότητα, την πραότητα και τη μεγαλοσύνη του χαρακτήρα του, που προσέδιδε περισσότερο βάρος στην αγωνιστικότητα και τη δημιουργικότητά του για την επίτευξη των ευγενών σκοπών και στόχων του.
Βιβλιογραφία
Αγγελάκης Α. Ν. (2019). Ένωση Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ): Τριάντα Χρόνια (1989-2019)! ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου,
https://www.patris.gr/2019/12/11/enosi-dimotikon-epicheiriseon-ydreysis- kai-apocheteysis-edeya-trianta-chronia-1989-2019/
Αγγελάκης, Α. Ν. (2024). Εγκάρδιες Ευχαριστίες Οφείλονται στην Ένωση των ΔΕΥΑ. Ρεθεμνιώτικα Νέα, Ρέθυμνον, <https://rethnea.gr/egkardies- eycharisties-ofeilontai-stin-enosi-ton-deya/>
