Στο βιβλίο «Αν οι γάτες εξαφανίζονταν από τον κόσμο» του Ιάπωνα συγγραφέα Genki Kawamura, εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ 2026 σελ.236, καταγράφεται ένα διήγημα του για μια αδέσποτη γάτα.
«Ήταν κρυμμένη μέσα σ’ ένα χάρτινο κουτί στην άκρη του δρόμου, μια μέρα που έβρεχε καταρρακτωδώς. Ένα μικροσκοπικό αδέσποτο πλάσμα, που το τρίχωμά του είχε γίνει μια μάζα από λάσπη και νερό. Έμοιαζε λιγότερο με γάτα και περισσότερο με μια βρεγμένη τρεμάμενη μπάλα από μοναξιά. Κι όμως όταν την πλησίασα, μάζεψε τις ελάχιστες δυνάμεις της, σήκωσε το βρεγμένο της πρόσωπο, και με κοίταξε ίσια στα μάτια με μια απίστευτη περηφάνεια. Ήταν σαν να μου έλεγε είμαι εδώ, επιβιώνω και δεν σε έχω ανάγκη. Αυτή ακριβώς η άγρια αξιοπρέπεια μέσα στη δυστυχία, μ’ έκανε να την πάρω αγκαλιά».
Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες είχε πει: «Δεν είσαι εσύ ο ιδιοκτήτης της γάτας, η γάτα απλά επιτρέπει την παρουσία σου στη ζωή της».
Και έτσι ακριβώς είναι, θα τα ξαναπούμε σύντομα…
* Ο Αριστείδης Γ. Αρχοντάκης είναι συγγραφέας-φυσικός
