Σε παλαιότερη εργασία είχε αναφερθεί στη χημική ένωση σαλικίνη ή σαλικιλίνη, η οποία είναι πρόδρομος της ασπιρίνης, γνωστού φαρμακευτικού σκευάσματος και ότι περιέχεται στο φλοιό του δέντρου ιτιά της γνωστής κλαίουσας. Βέβαια από την αρχαιότητα ο άνθρωπος χρησιμοποιεί το βασικό συστατικό της ασπιρίνης για θεραπευτικούς σκοπούς. Όμως όπως δείχνουν τα επιστημονικά ευρήματα δεν απολαμβάνει μόνο ο άνθρωπος τις ιδιότητες της ουσίας αυτής, αλλά και τα φυτά, τα οποία χρησιμοποιούν το σαλικιλικό οξύ για να προστατευθούν από ακραίες περιβαλλοντολογικές συνθήκες
Πρόσφατες επιστημονικές έρευνες έδειξαν τον μηχανισμό, ο οποίος επιτρέπει στα φυτά να παραγάγουν σαλικιλικό οξύ. Τα ερευνητικά αυτά αποτελέσματα είναι σημαντικά, διότι επιτρέπουν στους ερευνητές να βρουν τρόπους να καταστήσουν τις καλλιέργειες πιο ανθεκτικές στις περιβαλλοντολογικές αλλαγές.
Περιβαλλοντικές αλλαγές
– Ποιο είναι το μόριο της σαλικίνης
Πριν παρασκευάσει ο άνθρωπος τη σαλικίνη (το σαλικιλικό οξύ) βιομηχανικά, το παρασκεύασε εργαστηριακά, αφού το απομόνωσε για πρώτη φορά από τα φυτά. Στους φυτικούς οργανισμούς το σαλικιλικό οξύ είναι μια ορμόνη-χημική ουσία, η οποία μεσολαβεί σε πλήθος βιολογικών διεργασιών, όπως η βλάστηση, η καρποφόρηση, η ανάπτυξη και φωτοσύνθεση.
Έρευνες έχουν καταδείξει ότι το σαλικιλικό οξύ διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην ενεργοποίηση αμυντικών μηχανισμών των φυτών, έναντι παθογόνων μικροοργανισμών.
Εκτός από τη συμβολή του στην άμυνα έναντι μολύνσεων από μικροοργανισμούς, οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει, ότι το σαλικιλικό οξύ εκκρίνεται επίσης, όταν το φυτό βρίσκεται σε συνθήκες περιβαλλοντικού στρες, δηλαδή σε συνθήκες οι οποίες δεν ευνοούν την ανάπτυξη του, όπως π.χ. η ξηρασία, η πολύ χαμηλή θερμοκρασία, η υψηλή αλατότητα του εδάφους. Όμως δεν έχει καταφερθεί ακόμη να διαλευκανθεί ο μηχανισμός των θεραπευτικών ιδιοτήτων αυτής της ουσίας.
Έρευνες επίσης έχουν δείξει ότι η ποσότητα της συγκεκριμένης ουσίας στα φυτά αποτελεί δείκτη της υγείας του περιβάλλοντος. Ακόμη η έκκριση σαλικιλικού οξέος μπορεί ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί στο μέλλον για την προστασία των καλλιεργειών, πριν αυτές προλάβουν να υποστούν βλάβες, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που επιβάλλει η κλιματική κρίση.
Στα επόμενα βήματα οι επιστήμονες θα συνεχίσουν να μελετούν τους μηχανισμούς άμυνας των φυτών σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες. Έτσι ευελπιστούν να μπορέσουν στο μέλλον να αξιοποιήσουν αυτές τις γνώσεις, ώστε να παρέχουν μια αποτελεσματική ασπίδα προστασίας στις καλλιέργειες, οι οποίες απειλούνται ολοένα περισσότερο από την κλιματική αλλαγή.
Πηγές: Νέα Επιστ. Δεδομένα
