Πολλές φορές, εγώ που δεν έχω παιδιά βλέπω τα παιδιά των άλλων γύρω μου και τη νεολαία και σκέφτομαι ότι ό,τι λέμε τώρα, που ζούμε στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, εμείς που ήμασταν σε εφηβική ηλικία τη δεκαετία του ’80 για τους σημερινούς νέους, ότι δηλαδή είναι μοντέρνων ανεξέλεγκτων ηθών και ανατροπείς των παραδοσιακών και αμφισβητίες των γονέων και της κοινωνίας, τα ίδια έλεγαν για τη δική μας εφηβεία οι γεννημένοι τριάντα τουλάχιστον χρόνια πριν από εμάς.
Το χάσμα των γενεών ως προς τις ιδέες των νέων και τις αρχές και τις αξίες των μεγαλύτερων σε ηλικία, η επανάσταση των νέων και ο συντηρητικός κοινωνικός περίγυρος, τα ναρκωτικά και οι μοντέρνοι τρόποι διασκέδασης και ψυχαγωγίας, η νέα ηθική και η σεξουαλική επανάσταση και η σεμνοτυφία των παλαιότερων, αλλά και η τεχνητή νοημοσύνη που οι νέοι χρησιμοποιούν και όχι τις γονικές συμβουλές για ό,τι τους απασχολεί καθημερινά — όλα αυτά τρομάζουν και ανησυχούν τους γονείς των εφήβων και της νεολαίας των ημερών μας.
Και τελικά, αν υπάρχει χάσμα των προηγούμενων με τους επόμενους, τι συνδέει τις γενιές, όταν οι ανέκαθεν νέοι αμφισβητούν και οι εκάστοτε γονείς και η κοινωνία τους ελέγχει;
Τούτο καταλήγω πως δεν είναι άλλο, η αγάπη για τη ζωή όπως εκδηλώνεται με τον ίδιο ή διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με το πώς πατά στα ίχνη των γονιών του/της ο καθένας και η καθεμία μας ή θέλει να ξεφύγει από αυτά…
Τι μπορεί να γίνει, λοιπόν, για να υπερνικηθούν και να εξαλειφθούν οι όποιες πολυποίκιλες προσωπικές διαφορές γονέων – δασκάλων και νεολαίας και το χάσμα των γενεών, που ασκούν τόσο αρνητική επιρροή στις οικογενειακές σχέσεις και στις σχέσεις δασκάλων και μαθητών;
Από την πλευρά τους, γονείς και δάσκαλοι πρέπει να συμμετέχουν σε εκστρατείες ενημέρωσης και εναρμόνισης των αρχών και των αξιών τους με τη σωστή και σύμφωνη με την εποχή μας, τον αιώνα της τεχνολογικής και επιστημονικής εξέλιξης και προόδου, διαπαιδαγώγηση, ώστε να μειωθεί το χάσμα των γενεών στην καθημερινή ζωή και να διασφαλιστεί ότι οι προερχόμενοι απ’ αυτό κίνδυνοι μπορούν να καταπολεμηθούν αποτελεσματικότερα.
Από την άλλη πάλι, τα παιδιά, ιδίως οι έφηβοι, οφείλουν να πειθαρχούν στις συμβουλές των έμπειρων γονέων τους, να συζητούν ανοιχτά για όλα τους τα καθημερινά εντός και εκτός σπιτιού προβλήματα με τους γονείς, τους δασκάλους τους και άλλους φορείς στην κοινωνία εν γένει. Έτσι, θα συμβάλλουν και αυτά, ώστε να μειώνεται το κάθε μορφής χάσμα μεταξύ των γενεών και να προάγεται κοινή κουλτούρα διαλόγου και αμοιβαίας κατανόησης για την αντιμετώπιση και την επίλυση κάθε ζητήματος της νεολαίας και του κοινωνικού συνόλου.
