Σε λίγες ώρες υποτίθεται ότι θα γεννηθεί ξανά ο Χριστός για 2025η φορά! Με την ελπίδα να φέρει χαρά, ειρήνη και ευτυχία στον κόσμο. Κι εγώ κάθε χρόνο τέτοιες μέρες περισσότερο από τις άλλες, βλέποντας την εχθροπάθεια, το φθόνο, το μίσος, την αδικία, την εκμετάλλευση, την κατάχρηση Εξουσίας, την ανισότητα, τις απώλειες ανθρώπων, τις ανθρωπιστικές κρίσεις, να κυριαρχούν στον πλανήτη, αναρωτιέμαι ποιον κοροϊδεύουμε στ’ αλήθεια; Τη θρησκεία; Τον Χριστό; Ή μήπως τον εαυτό μας; Διάφορες σκέψεις τριγυρίζουν στο μυαλό μου όπως: Αν ξαναγύριζε ο Χριστός μια νύχτα Χριστουγέννων θα τον σταυρώνανε άραγε ξανά; Σήμερα πια όχι οι Ρωμαίοι η οι Εβραίοι αλλά μήπως αυτοί που περήφανα αποκαλούνε τον εαυτό τους Χριστιανό;
Αναρωτιέμαι σήμερα πως θα βλέπανε και τι θα κάνανε σε αυτόν τον άνδρα με τις «περίεργες» ιδέες …. Δεν θα τον κυνηγούσαν οι εθνικιστές και οι ρατσιστές για επικίνδυνο διεθνιστή; Δεν θα τον τιμωρούσαν οι πλούσιοι σαν επικίνδυνο ταραχοποιό; Δεν θα τον απέρριπταν ακόμη και οι επαναστάτες σαν ονειροπόλο; Δεν θα τον απέρριπταν σαν αιρετικό οι θρησκευόμενοι αφού αυτός είχε περιφρονήσει τις ιεροτελεστίες και μόνο τον Θεό και τους συνανθρώπους μας έλεγε να αγαπάμε;
Όσοι είναι πουριτανοί δεν θα τον αρνιότανε με μίσος, γιατί προτιμά την συντροφιά από μέθυσους και πόρνες από τα καθώς πρέπει μέλη τις εκκλησίας και με «αμαρτωλούς» τρώει και πίνει;
Δεν θα αγανακτούσαν οι σοφοί και μορφωμένοι, αν θα άκουγαν από το στόμα του πως μόνο σαν τα παιδιά αν γενούμε θα σωθούμε;
Δεν θα τον απέρριπταν αμέσως οι αναρχικοί, γιατί μιλάει για βασιλεία των ουρανών και δεν θα τον καταδίκαζαν ως επικίνδυνο κουμουνιστή και αναρχικό, όσοι υπηρετούν το καπιταλιστικό σύστημα; Δεν θα τον καταδίκαζαν οι δικαστές γιατί αψηφά τους ανθρώπινους νόμους και πετά την οργανωμένη κοινωνία του χρήματος στα μούτρα τους; Δεν θα τον κατασυκοφαντούσαν όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης που υπηρετούν την ταξική ολιγαρχία και πλουτοκρατία, γιατί αυτός διδάσκει όσοι έχουν δύο χιτώνια, να χαρίζουν το ένα;
Και όλοι όσοι είναι έτοιμοι με τον σταυρό και την γαλανόλευκη στο χέρι να σφάξουν μετανάστες και βαρβάρους, δεν θα τον σταυρώνανε πρώτοι, γιατί αυτός διδάσκει την αγάπη προς αλλήλους;
Και πρώτοι από όλους δεν θα τον απέρριπταν οι κεφαλαιοκράτες; Αυτοί που πρώτοι παίρνουν θέση για να τον λατρέψουν στην επέτειο της γέννησης του.. Και δεν θα τον εξοντώνανε με οποιονδήποτε τρόπο μπορούσαν, αν τους μιλούσε για ανακατανομή του πλούτου;
Και ο καλός οικογενειάρχης, στρατιώτης η αστυνομικός, δεν θα ενοχληθεί αφάνταστα, αν μια φωνή που λατρεύει θα του πει πως ουσιαστικά με τα τανκς και τα κλομπς υπηρετεί τα διεθνή αφεντικά και όχι Αυτόν;
Αναρωτιέμαι πόσοι από εμάς.. Δεν θα έβρισκαν ο καθένας με τον δικό του τρόπο κάποιο σημείο στην ζωή και τις διδασκαλίες αυτού του θεά – ανθρώπου στον τρόπο ζωής μας ως απειλή..
Κι εσύ Χριστιανέ, αναρωτιέμαι για «όλους τους κάλους χριστιανούς..» Αν πραγματικά αγαπούν το Χριστό, δεν θα πρέπει να ξυπνήσουν ένα πρωί και να αναλογιστούν πως δεν μπορούν να υπηρετούν συγχρόνως δύο αφεντάδες.. Και θα πρέπει να πάψουν να σκοτώνουν, να διαχωρίζουν και να κακοποιούν στο όνομα Του;
Σημείωση: Προέκτεινε κατά το δυνατό τις σκέψεις του διάσημου Αμερικανού αρθρογράφου Sidney Harris (1917-1986), ο οποίος εξέφραζε συχνά απόψεις για τη θρησκεία και τον Ιησού Χριστό μέσα από τις στήλες του, εστιάζοντας στην ηθική και την ανθρωπιστική διάσταση της διδασκαλίας του. Οι κυριότερες σκέψεις του περιελάμβαναν: Μοναδικότητα και Συμπόνια: Ο Χάρις θεωρούσε τον Ιησού μοναδικό ανάμεσα στους θρησκευτικούς ηγέτες, επειδή κατάφερε να συνδυάσει τις ακλόνητες ηθικές αρχές με τη μέγιστη συμπόνια, για όσους αδυνατούσαν να ανταποκριθούν σε αυτές. Σε μια από τις πιο γνωστές ρήσεις του αναφέρει, ότι οι ιδρυτές κάθε πίστης, από τον Ιησού Χριστό μέχρι τον Καρλ Μαρξ, θα τρομοκρατούνταν αν επέστρεφαν σήμερα στη γη και έβλεπαν τι έχουν κάνει με τα πιστεύω τους, όχι οι εχθροί τους, αλλά οι πιο πιστοί οπαδοί τους!.
Θυμήθηκα ακόμη τον Λιβανέζο ποιητή και στοχαστή Χαλίλ Γκιμπράν (1883-1931) που έβλεπε τον Ιησού ως το απόλυτο σύμβολο της ελεύθερης και ισχυρής ανθρώπινης ψυχής. Στο έργο του «Άμμος και Αφρός», περιγράφει μια φανταστική συνάντηση στον Λίβανο, όπου κάθε 100 χρόνια συναντιόνταν ο Ιησούς της Ναζαρέτ που αγαπώ, με τον Ιησού των Χριστιανών και όταν χώριζαν να λέει ο πρώτος στον δεύτερο: Φίλε μου εμείς οι δύο δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ μάλλον.»
Πίστη και θρησκεία δεν είναι να ντυθούμε με ένα καλό συνολάκι και να πάμε στην εκκλησία για τα βλέμματα του κόσμου… και στη συνέχεια «να θέλουμε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα». Πίστη και θρησκεία είναι αθόρυβα και χωρίς τυμπανοκρουσίες να σκεφτόμαστε και να κάνουμε μόνο το καλό! Ας αναρωτηθούμε αυτές τις μέρες όλοι, ανεξάρτητα αν πιστεύουμε ή δεν πιστεύουμε στο Χριστό, το ένα και μοναδικό που μπορεί να αλλάξει τον κόσμο προς το καλύτερο. Μπορούμε να κάνουμε μόνο το καλό, διαγράφοντας από το μυαλό και τις πράξεις μας το κακό; Τότε πραγματικά θα ζήσουμε σε έναν καλύτερο κόσμο! Καλά Χριστούγεννα!
