25 °C Rethymno, GR
04/10/2022

Διαχρονικές ημερομηνίες του μήνα Σεπτέμβρη

Του ΝΙΚΟΥ ΦΛΕΜΕΤΑΚΗ

Η Αρχή του μήνα Σεπτέμβρη, δηλαδή η 1η του μηνός, σύμφωνα με τις λαϊκές προλήψεις και παραδόσεις, εθεωρείτο: Ως ημέρα του «Χρονογράφου».

Δηλαδή πίστευαν ότι ο χρονογράφος «Χάρος» έγραφε, την ημερομηνία αυτή, όσους θα έπαιρνε κατά τη διάρκεια του χρόνου, αρχής γενομένης από αυτήν την ημερομηνία.

Για να εμποδίσουν λοιπόν το Χάροντα να μπει στο σπίτι τους, σπούσαν έξω από τη πόρτα ένα ρόδι, ώστε να εμποδίσουν, την είσοδο του Χάρου. Βλέποντας ο χάρος το ρόδι έφευγε άνευ κανενός όρου. Σκεφτείτε πόση σημασία και αξία έχει ένα ρόδι!!!

Διαβάζοντας τις Σεπτεμβριανές παλιές και νέες προλήψεις και παραδόσεις και επίσης γνωρίζοντας, από το παρελθόν, τι συνέβη σε ορισμένες ημερομηνίες του Σεπτεμβρίου, κατά τις οποίες έλαβαν χώρα, διάφορα ευχάριστα και δυσάρεστα ιστορικά γεγονότα και μάλιστα κατά τις πρώτες ημέρες του μήνα, διαπίστωσα ότι υπάρχουν: Διαχρονικές ημερομηνίες οι οποίες σχετίζονται με την Ελληνική πραγματικότητα και μάλιστα με Ελληνικές λέξεις μνήμης, όπως:

Επανάσταση: Η μεγάλη ελληνική αλλαγή σε κάποιον τομέα. Ιστορική ημερομηνία της 3ης Σεπτεμβρίου 1843. Διαδηλώνεται η χαρά πλήθους του Ελληνικού λαού για την απόκτηση Συνταγματικού Χάρτη. Δημιουργείται το Σύνταγμα της Ελλάδος.

ΠΑΣΟΚ: Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα. Η Χαρμόσυνη Ίδρυση του οποίου διαδηλώνεται με θετικά συναισθήματα, από πλήθος αρκετών Ελλήνων, την 3η Σεπτεμβρίου 1974.

Μάνος Κατράκης: Ένας ογκόλιθος = Πέτρα γιγαντιαίων διαστάσεων, που δεν έχει υποστεί επεξεργασία ομοιάζουσα με τον αείζωον θεατρικόν Κρητικό ηθοποιό Μάνο Κατράκη, ο οποίος απεβίωσε την 2α Σεπτεμβρίου του 1984.

Ο Κρητικός θεατρικός ογκόλιθος του οποίου η υποκριτική τέχνη, με την οποία μας προσέφερε υπέροχες θεατρικές και κινηματογραφικές παραστάσεις, δίχως συμφεροντολογικά κίνητρα και δίχως συμβιβασμούς, ως ακλόνητος βράχος . Εκείνο το φτωχόπαιδο, που ποτέ δεν στηριζόταν στην υποθετική υποκρισία, αλλά στην ανθρώπινη ψυχική ειλικρίνεια. Η ειλικρίνεια που χαρακτήριζε τον άνθρωπο Μάνο Κατράκη.

Μίκης Θεοδωράκης: Μουσική απώλεια γεμίζει θλίψη όχι μόνον τις ψυχές όλων των Ελλήνων τη 2α Σεπτεμβρίου 2021, αλλά απλώνεται στο παγκόσμιο μουσικό και μη, στερέωμα από το σημαντικό γεγονός της Απώλειας του πνευματικού, ιστορικού, μουσικοσυνθέτη και πολιτικού προσώπου Μίκη (Μιχάλη) Θεοδωράκη.

Εθνικό πένθος: Συναίσθημα πόνου, λύπης και θλίψης μετά τον θάνατο . Εκφράζεται επί 3ήμερο την 2α Σεπτεμβρίου 2021 από όλο τον Ελληνικό λαό και όχι μόνον. Νιώθει τη μεγάλη μουσική απώλεια ενός πολυαγαπημένου προσώπου, του Μίκη Θεοδωράκη με του οποίου τις, πάσης φύσεως ασματομελωδίες, μεγάλωσε, γαλουχήθηκε, ανατράφηκε, διαπαιδαγωγήθηκε. Και θα παραμείνει για να επιμένει, σε πείσμα των καιρών, στη συνέχιση του όλου μουσικού έργου του: «Το Άξιον Εστί, τον Επιτάφιο, τις φωνές του Μπιθικώτση και της Μούσχουρη, τις εμβληματικές μπαλάντες και τα λυρικά».

Σεπτεμβριανά: Συμπληρώνονται σήμερα 67 χρόνια από τα «Σεπτεμβριανά», τα γεγονότα της νύχτας της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου 1955 στην Κωνσταντινούπολη και στη Σμύρνη, σε βάρος των Ελλήνων, που είχαν σαν αποτέλεσμα τον ξεριζωμό της ευημερούσας ελληνικής μειονότητας από την Πόλη και αλλαχού λόγω φθόνου κατωτερότητας, μειονεκτικότητας και μίσους για τους ανθούς του Κήπου της Ευφυούς και πολύ-επιστημονικής Ελληνικής κοινότητας της Πόλης και όχι μόνον. Σκότωσαν ιερείς, βίασαν γυναίκες και βεβήλωσαν τάφους. Κατέστρεψαν ελληνικά σπίτια και ισοπέδωσαν αρκετές χριστιανικές εκκλησίες.

Τα γεγονότα που αποτελούν προσβολή όχι μόνο για την Τουρκία αλλά και για το ανθρώπινο γένος, που δυστυχώς και σήμερα, μήνα Σεπτέμβρη, συνεχίζονται οι όλες προκλητικές σκέψεις και δηλώσεις της γείτονος χώρας.

Η ιστορία δε θα σταματήσει να επαναλαμβάνεται, γιατί η φύση του ανθρώπου δεν μπορεί να εμποδίσει την επανάληψη.

Αποδεικνύεται λοιπόν ότι οι διαχρονικές αυτές ημερομηνίες με τις λέξεις μνήμης, ότι έχουν κάποια σχέση με τις Ελληνικές παραδόσεις και προλήψεις .

Επίσης αυτές οι διαχρονικές Σεπτεμβριανές ημερομηνίες, έχουν χαραχτεί και γραφεί βαθιά στη μνήμη όλων των Ελλήνων.

Αυτές μας έχουν διδάξει και μας διδάσκουν, μας ταξίδεψαν και μας ταξιδεύουν με τα δικά τους «μεταφορικά» μέσα, η κάθε μία, σε τόπους ιστορικούς, ανθρώπινους, θεατρικούς, μουσικούς, πολιτικούς, όπου κατοικούν …η αίσθηση, το συναίσθημα, η ενσυναίσθηση, ο πολιτισμός και η ανθρωπιά, τόποι τους οποίους θαυμάσαμε και έγιναν παράδειγμα προς μίμηση.