Με επιστολή του προς τον πρωθυπουργό και τα μέλη του Κοινοβουλίου ο Έρικ Αλεξανδράκης δυο φορές υποψήφιος για βραβείο Grammy, Έλληνας πολίτης που ζει στο εξωτερικό και μέλος οικογένειας με βαθιές ρίζες στην Κρήτη εκφράζει την ανησυχία του και την απογητευσή του για τις απαλλοτριώσεις του ΒΟΑΚ στην περιοχή του Άδελε και των γειτονικών χωριών: «Η προτεινόμενη καταστροφή, η τεράστια αναστάτωση και το κόστος όσον αφορά το τμήμα από τον «κόμβο» Ρεθύμνου έως το Σταυρωμένο είναι εντελώς αχρείαστα. Αυτό που χρειάζεται είναι η αναβάθμιση του υφιστάμενου τμήματος στα νέα πρότυπα, όχι η δημιουργία παράλληλου δρόμου» αναφέρει χαρακτηριστικά.
Στην επιστολή του ο κ. Αλεξανδράκης σημειώνει μεταξύ άλλων: «Σύμφωνα με έγγραφα που παραδόθηκαν πρόσφατα στους θιγόμενους ιδιοκτήτες, η υφιστάμενη χάραξη θα απαιτούσε την απαλλοτρίωση και καταστροφή παραγωγικών καλλιεργειών, ελαιώνων, οικογενειακών κατοικιών και τμημάτων ιστορικών και πολιτισμικά σημαντικών χωριών. Αυτό εγείρει ένα επείγον και θεμελιώδες ερώτημα: Έχει πράγματι πραγματοποιηθεί μια επαρκώς αυστηρή και αντικειμενική αξιολόγηση ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτή η έκταση καταστροφής είναι πραγματικά αναγκαία; Η πρόοδος δεν θα πρέπει να σημαίνει τη θυσία της ομορφιάς, της ιστορίας και της κοινότητας όταν υπάρχουν πιο ισορροπημένες επιλογές.
Το ζήτημα αυτό υπερβαίνει κατά πολύ την ιδιωτική περιουσία. Επηρεάζει άμεσα:
• Την τοπική αγροτική παραγωγή.
• Τη διατήρηση των χωριών και της περιφερειακής πολιτιστικής κληρονομιάς.
• Την περιβαλλοντική και αισθητική ακεραιότητα του τοπίου.
• Και την εμπιστοσύνη των πολιτών στον σχεδιασμό δημοσίων έργων.
Έχοντας περάσει εκτεταμένο χρόνο στην περιοχή, ακόμη και κατά τους μήνες αιχμής του καλοκαιριού, καταθέτω με σεβασμό ότι ένας νέος μεγάλος αυτοκινητόδρομος που διέρχεται μέσα από αυτά τα χωριά δεν δικαιολογείται. Από τη δική μου εμπειρία, οι κυκλοφοριακές συνθήκες στην περιοχή ουδέποτε πλησίασαν επίπεδα που να δικαιολογούν εκτεταμένες κατεδαφίσεις και εκτοπισμό κατοίκων. Βεβαίως, υπάρχουν τμήματα του υφιστάμενου οδικού δικτύου που θα μπορούσαν να ωφεληθούν από στοχευμένες βελτιώσεις ασφάλειας και επιλεκτική διαπλάτυνση. Στρατηγικές παρεμβάσεις στους υπάρχοντες δρόμους θα μπορούσαν να σώσουν ζωές διατηρώντας ταυτόχρονα κατοικίες, αγροτική γη και την ταυτότητα των χωριών. Μια τέτοια προσέγγιση θα μείωνε επίσης το κόστος και θα απέτρεπε αχρείαστη καταστροφή».
Ο κ. Αλεξανδράκης ζητά από τον πρωθυπουργό:
«• Την άμεση αναστολή των προγραμματισμένων απαλλοτριώσεων που επηρεάζουν το Άδελε και τα γειτονικά χωριά.
• Μια διαφανή και ανεξάρτητη επανεξέταση της προτεινόμενης χάραξης και της αναγκαιότητάς της.
• Τη σοβαρή εξέταση λιγότερο καταστροφικών εναλλακτικών λύσεων, επικεντρωμένων σε στοχευμένες βελτιώσεις του υφιστάμενου οδικού δικτύου και ουσιαστική εφαρμογή μέτρων οδικής ασφάλειας».
Καταλήγοντας μεταξύ άλλων ο κ. Αλεξανδράκης σημειώνει: «Η Ελλάδα μπορεί να προχωρήσει σε έργα υποδομής προστατεύοντας παράλληλα τους ανθρώπους της, τα χωριά της, τους αγροτικούς της πόρους και την πολιτιστική της κληρονομιά. Αυτοί οι στόχοι δεν είναι αλληλοσυγκρουόμενοι.
Ένα τελευταίο σημείο αξίζει να αναφερθεί. Οι ειδοποιήσεις που παραδόθηκαν πρόσφατα στους θιγόμενους ιδιοκτήτες έφτασαν σχεδόν ακριβώς στην 85η επέτειο της Μάχης της Κρήτης και των εκτελέσεων που πραγματοποιήθηκαν στο Άδελε στις 2 Ιουνίου 1941. Νομίζω πως όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι η χρονική συγκυρία, χωρίς καμία προειδοποίηση, είναι μακάβρια.
Η συγκυρία αυτή φέρει μια οδυνηρή και βαθιά συμβολική ειρωνεία. Σχεδόν ογδόντα πέντε χρόνια αργότερα, οικογένειες βρίσκονται και πάλι αντιμέτωπες με την προοπτική να χάσουν τα σπίτια και τη γη τους – αυτή τη φορά όχι από ξένους κατακτητές, αλλά εξαιτίας αποφάσεων της ίδιας τους της κυβέρνησης.
Τέλος, το κίνητρό μου για αυτή την επιστολή είναι συνολικό και βαθιά προσωπικό. Μου έρχονται στον νου τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη:
«Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω».
Σας καλώ με σεβασμό, εσάς και τους συνεργάτες σας, να σταματήσετε αυτή την πορεία πριν προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά».
