Γέμισαν πάλι οι οθόνες μας ερείπια,
ατέλειωτα φριχτά ερείπια πολέμου!
Ερείπια-πελώριες «Γκουέρνικες»!
Ερείπια-τεράστια… χαρμάνια
της πολεμόχαρης μανίας
από σιδερικά, μπετόν
και μέλη ανθρώπων
της κάθε ηλικίας
-και νεογέννητων
ή αγέννητων ακόμη-
με υπεριπτάμενα κοράκια!
Ερείπια καρβουνιασμένα,
και καπνίζοντα ή αχνίζοντα!
Ερείπια -καθρέπτες απουσίας
κάθ’ έννοιας Δικαίου Διεθνούς!
Ερείπια -έργα κουφιοκέφαλων
που εμπιστεύτηκαν τη «λύση»
σε… «κεφαλές» πυρηνικές!
Ερείπια -γλώσσες παρακμής!
Ερείπια -μνημεία πρωτογονισμού!
Ερείπια-σμίλες της μνήμης και μετα-
μνήμης κι εκκολαπτήρια του φαύλου
κύκλου εκδίκησης και αντεκδίκησης!
Ερείπια -μάρτυρες της πιο δαιμόνιας
οπλοτεχνουργικής εφευρετικότητας!
Ερείπια – καθρέφτες ευθραυστότητας
της κάθε σιγουράντζας του παρόντος
και… προκατοπτρισμού ερείπωσης
των πάντων ως εν δυνάμει στόχων!
Ερείπια-καθρέπτες ξεσπιτώματος
κεραυνοβόλου και προσφυγιάς!
Ερείπια-καθρέπτες κυνισμού!
* * *
Πάλι δεν ταίριαξε καθόλου
η Ισχύς με τη Δικαιοσύνη!
Πάλι κατίσχυσε το Δίκαιο
των ισχυρότερων «θεριών»!
Πάλι ανακάτεψέ η δόλια Έριδα
σημαίνοντα και σημαινόμενα:
την αυτοάμυνα με την επίθεση
και αυτή με την αντεπίθεση,
τις αφορμές με τα αίτια
κι αυτά με τα αιτιατά!
Πάλ’ οι πανίσχυροι
κοσμο-αφεντάδες
κάνουν… τράμπ-α
ενοχές κι ανοχές τους
σε βάρος των ανίσχυρων
ακόμη και «συμμάχων» τους!
Πάλι ερείπια πολέμου, η Αλήθεια,
η Ελπίδα, η Ανθρωπιά, ο Πολιτισμός!
Κι αν πάλι επαναλαμβάνεται η ερώτηση
«Πόσο η Ιστορία δίδαξε τον άνθρωπο;»,
πρόκειται απλώς για ερώτηση ρητορική !
* * *
Οι κοινωνίες δεν αλλάζουν με πυραύλους
αλλά μονάχα με ειρηνικούς…αυλούς
και λύση παρά το Δίκαιο το Διεθνές
δεν είναι λύση μα… παρά-λυση!
