Την παρακάτω επιστολή που αφορά στο έργο οδικής ασφάλειας Πετρές -Γεωργιούπολη με ειδική αναφορά στη διακλάδωση της Επισκοπής λάβαμε και δημοσιεύουμε από τη Δέσποινα Γογονιδάκη. Στο κείμενό της με τίτλο «Έργα… με κόστος» αναφέρει:
«Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στον ΒΟΑΚ στην περιοχή της Επισκοπής Ρεθύμνου εκτελούνται έργα με στόχο τη βελτίωση του οδικού δικτύου και την ενίσχυση της οδηγικής ασφάλειας τόσο των οδηγών όσο και των πεζών.
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό, βασικός στόχος των έργων ήταν η κατασκευή υπόγειων και εναέριων διαβάσεων, ώστε να διασφαλιστεί η ασφαλής διέλευση των πεζών από τη μία πλευρά του δρόμου στην άλλη.
Για την καλύτερη εξυπηρέτηση της κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια των έργων, είχε δημιουργηθεί ένας κυκλικός κόμβος, ο οποίος αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματικός. Χάρη σε αυτόν, η διέλευση των οχημάτων γινόταν πιο εύκολη, γρήγορη και το κυριότερο, με ασφάλεια. Ωστόσο, καθώς το έργο πλησιάζει στην ολοκλήρωσή του, ο κυκλικός κόμβος καταργήθηκε και η κυκλοφορία επανήλθε στο αρχικό της μοτίβο. Δυστυχώς όμως με αλλαγές, που αντί να βελτιώσουν την κατάσταση, έχουν προκαλέσει σύγχυση στους οδηγούς και αυξημένο κυκλοφοριακό κίνδυνο.
Πλέον με τη νέα διαγράμμιση του δρόμου, δεν υπάρχουν οι ειδικές λωρίδες εξόδου, από την Επισκοπή προς Ρέθυμνο και εισόδου από τα Χανιά προς την Επισκοπή. Ως αποτέλεσμα, όσα οχήματα επιθυμούν να στρίψουν αναγκάζονται να σταματήσουν στη μέση του εθνικού δρόμου, εκτεθειμένα σε υψηλούς κινδύνους λόγω της ταχύτατης διερχόμενης κυκλοφορίας. Η έλλειψη λοιπόν αυτών των λωρίδων δεν είναι απλώς ένα τεχνικό ζήτημα, είναι μια άμεση απειλή για την ανθρώπινη ζωή.
Ένα ακόμη σοβαρό λάθος στον σχεδιασμό είναι η τοποθέτηση σιδερένιων μπαρών κατά μήκος και των δύο λωρίδων κυκλοφορίας. Η παρέμβαση αυτή έχει κάνει τον δρόμο αισθητά πιο στενό, περιορίζοντας σημαντικά τα περιθώρια ελιγμών. Σε περίπτωση απρόβλεπτης ανάγκης, όπως αποφυγή σύγκρουσης ή αδιαθεσία οδηγού, δεν υπάρχει κανένας διαθέσιμος χώρος για άμεση και ασφαλή στάση. Ο δρόμος έχει μετατραπεί σε παγίδα, χωρίς καμία διέξοδο.
Ήρθε η ώρα, λοιπόν, να εξετάσουμε τη λειτουργικότητα των υπόγειων και εναέριων διαβάσεων που κατασκευάζονται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόγεια διάβαση στη διακλάδωση της Επισκοπής, μέσα από την οποία διέρχεται ο κεντρικός αγωγός ύδρευσης που τροφοδοτεί το Ρέθυμνο, καθιστώντας αδύνατη τη διέλευση πεζών. Εκτός όμως από αυτό, η διάβαση είναι γεμάτη με νερά. Έχει μετατραπεί σε μικρή λίμνη, τον χειμώνα ίσως χρειαστεί να προμηθευτούμε βάρκες και βατραχοπέδιλα για να περνάμε απέναντι. Ποιος ξέρει…;
Ακόμη, υπάρχουν πολλοί που προβληματίζονται για την ασφάλεια που θα μας προσφέρει τελικά αυτή η υπόγεια διάβαση. Όλες τις ώρες της ημέρας αλλά κυρίως της βραδινές ποιος θα περάσει από εκεί κάτω χωρίς φόβο; Χωρίς να σκεφτεί ότι υπάρχει ήδη κάποιος άλλος μέσα που θέλει να τον βλάψει ή να τον κλέψει; Σίγουρα οι περισσότεροι θα προτιμήσουν να διασχίσουν με τα πόδια την εθνική οδό, όσο επικίνδυνο κι αν ακούγεται, γιατί τελικά φαίνεται η πιο ασφαλής λύση.
Μιας και, όπως φαίνεται, οι υπόγειες και εναέριες διαβάσεις δεν είναι ούτε λειτουργικές ούτε ασφαλείς, γιατί κανείς δεν σκέφτηκε την κατασκευής κόμβων και διαβάσεων για οχήματα; Με αυτόν τον τρόπο, τα οχήματα που κινούνται από την Επισκοπή προς τα Χανιά ή την παραλία θα μπορούσαν να το κάνουν με ασφάλεια, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τόσο την ζωή τους, όσο και τις ζωές διερχόμενων οδηγών. Έγινε μια τεράστια δαπάνη για ένα μηδενικό αποτέλεσμα».
