Η εναρμόνιση με την φύση οδηγεί στην κάθαρση, την ενδυνάμωση και σε ένα μεγαλείο απλότητας όπου μέσα από τη σύνδεση, αφυπνίζεται η συνείδηση, ανακαλύπτονται οι αληθινές αξίες και ιεραρχούνται οι γνήσιες ανάγκες.
Το κέρδος παρά την παρεξηγημένη ερμηνεία του αποτελεί πηγή ενέργειας και κίνητρο ζωής αρκεί να απενοχοποιηθεί με ένα ορθό ορισμό και να τεθεί σε μια ολοκληρωμένη διάσταση.
Ένα θεμελιώδες ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι «Τί καλείται κέρδος;» για μένα, είναι η ασφάλεια η εμπιστοσύνη, η καλοσύνη, κι όσα αισθήματα προσφέρουν κουράγιο διάθεση για δημιουργία και αγώνα για μια καλύτερη και δίκαιη κοινωνία.
Η ανθρωπότητα με τις συνθήκες που έχει δημιουργήσει και τον σύγχρονο τρόπο ζωής έχει αποκοπεί από το περιβάλλον με συνέπεια την απώλεια δυνατότητας ικανοποίησης των γνήσιων αναγκών του και υποκατάσταση τους με μια ακόρεστη αναζήτηση υλικών αγαθών.
Η θεϊκή δημιουργία, διδάσκει με τον κύκλο ζωής θανάτου την χαρά της αναγέννησης αποτελώντας ένα παράδειγμα μιας αυτοτελής αιώνιας επανάστασης, αντίθετα το χρήμα αποτελεί μια κατασκευή του ανθρώπου προκειμένου να αποτιμά προϊόντα και υπηρεσίες.
Είναι αναγκαίο ένα αξιόπιστο μέσο συναλλαγής το οποίο να έχει μια απρόσκοπτη μελλοντική χρήση και να εκφράζει μια σταθερή λογιστική αξία με εύρος αποδοχής όμως η σημερινή οικονομία το έχει αναγάγει, σε ένα παραπροϊόν.
Το τραπεζικό σύστημα έχει εκφυλίσει τον ρόλο του και με την απουσία επαρκής εποπτείας ανέπτυξε μια πρακτική υπερεκμετάλλευσης και παραποίησης έννοιας του χρήματος που δημιουργεί διαστρέβλωση της οικονομίας.
Τα αποθεματικά τραπεζών παρά τις θεσμοθετήσεις διεθνών λογιστικών προτύπων, αναμοχλεύονται κι η αποσαφήνιση οικονομικών καταστάσεων γίνεται πολυσύνθετη με συνέπειά οι διοικήσεις να έχουν μεγάλη δυνατότητα ευελιξίας και αυθαιρεσίας.
Το σύγχρονο χρηματοπιστωτικό σύστημα προσομοιάζει με ένα αόρατο τέρας που υποδουλώνει και καταδυναστεύει τους ανθρώπους κι η ιστορία του αρχίζει από την εποχή σταυροφοριών που όταν κλέβανε τον πλούτο από τις επιδρομές τον φύλασσαν σε μοναστήρια.
Οι μοναχοί που υπηρετούσαν εκεί, απαλλαγμένου από υποχρέωση στράτευσης, τον κατέγραφαν και τον κατάθεταν στην «Αγία τράπεζα», συνέχιζαν το ίδιο σε άλλα μέρη, έτσι δημιουργήθηκε ένα υποτυπώδη τραπεζικό δίκτυο συναλλαγής και εξελίχτηκε στη σημερινή μορφή.
Με όπλο το χρήμα, χειραφετούν και καθοδηγούν ανθρώπους και κοινωνίες σε κατάχρηση κι υπερκατανάλωση οδηγώντας σε ένα αδιέξοδο και το μεγάλο ζήτημα είναι η απόκλιση με την πραγματική οικονομία και τις αρχές της φύσης.
Η υπερπαραγωγή και η αλόγιστη κατανάλωση καταστρέφει την ζωή και εγκλωβίζει τον άνθρωπο σε μια φυλακή και του στερεί την ελευθερία και ανεμελιά που αποτελούν πηγή χαράς αισιοδοξίας κι ευεξίας.
Ο Θεός «οικονομεί» μέσα από τα έργα του, δείχνει τον τρόπο αναδημιουργίας και διαχείρισης για μια αειφόρα βιώσιμη ανάπτυξη που θα εξασφαλίσει την ομαλή εξέλιξη της ζωής και της διατήρησης ποιότητας στις μελλοντικές γενιές.
Το χρήμα έχει μεταβληθεί σε μια πανίσχυρη ύπουλη εξουσία που καταπιέζει τα πάντα ενώ αυτό που πρέπει να υπηρετεί είναι η ορθή διαχείριση για αυστηρό έλεγχο κατανάλωσης και πρόβλεψη αναγκών με σωστό υπολογισμό.
Η αξιοπιστία μεθόδου υπολογιστικής ισχύς αποτελεί το κριτήριο υπεραξίας στα περίφημα κρυπτονομίσματα, που τα τελευταία χρόνια, ένα μεγάλο μέρος επενδυτών το επιλέγει ως εναλλακτικό τρόπο πληρωμών.
«Μακροπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί» είχε πει ο Κέυνς, ένας ανθρωπιστής οικονομολόγος που σφράγισε την εποχή του με την προσπάθεια να καθιερώσει ένα νόμισμα βασιζόμενο στα αγαθά διατροφής ώστε να υπάρχει άμεση σχέση αληθινής και τεχνητής οικονομίας.
Αυτή η ενέργεια θα μπορούσε να αποτελέσει ένα αποτρεπτικό παράγοντα κατά της κερδοσκοπίας η οποία αναπτύσσεται μέσω των αυθαίρετης νομισματικής πολιτικής κι ένα μέσο προστασίας μιας υγιής οικονομίας που θα είναι ταγμένη στο κοινωνικό όφελος.
Η υπερβολή και κατάχρηση διαβρώνει τη ζωή ,αποξενώνει από την φύση και στερεί την δυνατότητα απόλαυσης της με επίγνωση αυτάρκεια και φρόνηση.
Η αποταμίευση είναι ο βασικός κανόνας του σύμπαντος μέσω της αρχής διατήρησης ενέργειας και πρέπει να αποτελέσει το βασικό πυλώνα οικονομίας ώστε η ανθρωπότητα να ακολουθεί τις αρχέγονες επιταγές για μια αέναη πορεία.
Ένα ηλιοβασίλεμα, μια απλή παρατήρηση σε ένα λουλούδι φωτίζει την συνείδηση μας με την υπενθύμιση ότι είμαστε φιλοξενούμενοι και έχουμε υποχρέωση μας να αγωνιστούμε για να διατηρήσουμε την αιώνια ομορφιά.
Ένα σκουπιδάκι να μαζέψουμε από τον δρόμο, συμβάλουμε σε ένα καλύτερο κόσμο όπως έγραψε ο ποιητής Ρωμιοσύνης Γ. Ριτσος, «Με τα λιγότερα λόγια, με τις απλούστερες πράξεις, με τα βαθύτερα όνειρα».
