Οι δήμοι της Ελλάδος που έχουν παραλίες στην επικράτειά τους έχουν και την υποχρέωση να φροντίσουν για την ναυαγοσωστική τους κάλυψη μέχρι την 1η Ιουνίου. Και μάλιστα με αυξημένες υποχρεώσεις βάση νόμου, καθώς οι προδιαγραφές για τους ναυαγοσωστικούς πύργους είναι αυστηρές και ταυτόχρονα έχει προστεθεί και η υποχρέωση ύπαρξης ναυαγοσωστικού σκάφους.
Τα έξοδα για τα παραπάνω βαραίνουν τους δήμους κατά 60% ενώ η κυβέρνηση τους επιδοτεί με το υπόλοιπο 40%.
Μέχρι εδώ όλα καλά, αυτές είναι ενέργειες σωστές και απαραίτητες – η ασφάλεια των λουόμενων δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση.
Βεβαίως το 60% που καλούνται να δώσουν οι δήμοι από ίδιους πόρους αποτελεί ένα σεβαστό ποσό, ειδικά για τους τουριστικούς που έχουν πολλές παραλίες στα διοικητικά τους όρια.
Μια λογική λύση θα ήταν τα έσοδα από την μίσθωση των παραλιών να πηγαίνουν στην ναυαγοσωστική κάλυψη. Και έτσι θα συνέβαινε αν οι δήμοι είχαν εισπράξει έστω και ένα σεντ από την ενοικίαση των ακτών τους.
Αλλά δεν έχουν εισπράξει. Από το 2024 που άλλαξε ο σχετικός νόμος και η αρμοδιότητα για την εκμίσθωση των παραλιών πέρασε στο κράτος και συγκεκριμένα στο υπουργείο Οικονομικών, οι δήμοι δεν έχουν πάρει απολύτως τίποτα. Ο νόμος προβλέπει ότι τα έσοδα θα μοιραζόταν πάλι σε ποσοστά 40% το κράτος – 60% οι δήμοι. Μόνο που όπως είπαμε ήδη, στους τελευταίους δεν έχει αποδοθεί ούτε ευρώ για τα περασμένα δυο καλοκαίρια ενώ παρόμοια μοιάζει η κατάσταση και για το φετινό – τα μισθωτήρια έχουν ήδη υπογραφεί, οι δήμοι ακόμα περιμένουν.
Όπως κατήγγειλε ο δήμαρχος Πλατανιά Γιάννης Μαλανδράκης στον ΣΚΑΪ Κρήτης 92.1, η αντιμετώπιση των δήμων από την κυβέρνηση είναι οριακά προσβλητική: όχι απλώς δεν τους έχουν δώσει όσα δικαιούνται, αλλά σε σχετική ερώτηση για τα ποσά που εισπράττει το κράτος από τα μισθώματα των παραλιών, η απάντηση ήταν περίπου «να μη σας νοιάζει»!
Η ΚΕΔΕ ασχολείται με το πρόβλημα χλιαρά, όπως και με πολλά άλλα παρόμοια προβλήματα.
Το αποτέλεσμα είναι οι δήμοι να τρέχουν για να βρουν τα χρήματα να πληρώσουν τους ναυαγοσώστες και να τους έχουν στη θέση τους εγκαίρως.
Η πολιτεία λοιπόν για μια ακόμα φορά ξεφορτώνει αρμοδιότητες στην αυτοδιοίκηση και όχι μόνο δεν της δίνει και τους ανάλογους πόρους αλλά παρακρατά και όσα της οφείλει!
Η απαξίωση της τοπικής αυτοδιοίκησης από την κεντρική εξουσία είναι καθημερινή και διαρκής – όταν ακουμπά και ζητήματα ασφάλειας, γίνεται και επικίνδυνη.
