Αφορμή για τα παρακάτω είναι μια ανάρτηση στο διαδίκτυο από έναν έλληνα επισκέπτη λάτρη της πόλης μας και του φρουρίου της Φορτέτζας, ο οποίος απογοητευμένος έλεγε τα παρακάτω, τα οποία και μεταφέρω επί λέξη: «Ένα μαγικό σημείο, ένα φρούριο που δυστυχώς μέσα σε αυτά τα χρόνια δεν έγιναν και πολλά. Βγάζεις ένα εισιτήριο πέντε ευρώ και μετά από εκεί και πέρα δε βλέπεις εργαζόμενο στον αρχαιολογικό χώρο. Περιπλανιέσαι μόνος σου δεν υπάρχουν πινακίδες. Υπάρχουν όμως επικίνδυνα σημεία και πρέπει να έχεις το νου σου στα μικρά παιδιά, και το ερώτημα της κόρης μου; Οι τουρίστες έρχονται εδώ για να δουν τι θέα και να βγάλουν φωτογραφίες; Ε! ναι τελικά αυτό συμβαίνει! Δεν έχουν κι άλλη επιλογή!»
Καλοπροαίρετα ως πολίτης που αγαπά την πόλη του, θέλω να υπενθυμίσω στους υπεύθυνους ότι: Στο εξωτερικό σε όποιο χώρο και να επισκεφτεί κάποιος υπάρχουν πάντα πινακίδες και φυλλάδια που τον καθοδηγούν στο τι θα δει και την ιστορία του χώρου. Σε κάποια μέρη της χώρας μας συμβαίνει το ίδιο, όχι όμως και στην πόλη μας.
Στο μνημείο των Αυστραλών στα δικαστήρια, από την ημέρα που εγκαινιάστηκε υπάρχουν πινακίδες με φωτογραφίες και μια συνοπτική ιστορία των Αυστραλών πολεμιστών από τη μάχη της Κρήτης. Αυτό έγινε υποθέτω επειδή επιλήφθηκε του θέματος η αυστραλιανή κυβέρνηση.
Στον αντίποδα, στο σημαντικότερο μνημείο και σήμα κατατεθέν της πόλης μας, στο ενετικό φρούριο της Φορτέτζας, ο επισκέπτης πηγαίνει, πληρώνει πέντε ευρώ για την είσοδο του, αλλά όπως λέει ο παραπάνω Έλληνας επισκέπτης και λάτρης της πόλης μας, δεν υπάρχουν πουθενά πινακίδες να τον καθοδηγούν, ούτε και φυλλάδια με την ιστορία του φρουρίου, που μόνο αμελητέα δεν είναι. Για υπαλλήλους που θα έχουν το ρόλο του ξεναγού βέβαια ούτε λόγος. Είναι άραγε τόσο δύσκολο και δαπανηρό να μπουν κάποιες πινακίδες και να βγουν κάποια φυλλάδια με την ιστορία του φρουρίου, τα οποία θα παίρνει ο επισκέπτης προς ενημέρωση του, κατά την είσοδο του στον χώρο;
Απ’ όσο μπορώ να γνωρίζω υπάρχουν κάποια φυλλάδια με μια συνοπτική ιστορία της πόλης, τα οποία όμως βρίσκονται σε τουριστικά γραφεία και ξενοδοχεία, τα οποία πιθανόν ο επισκέπτης της πόλης να τα αγνοεί. Οπωσδήποτε αλλιώς θα είναι για τον οποιονδήποτε να βρίσκει το φυλλάδιο στο χώρο που επισκέπτεται, ειδικότερα δε αυτός που έρχεται περαστικός στην πόλη και δεν περνά από ξενοδοχεία και τουριστικά γραφεία, για να βρει το φυλλάδιο.
Νομίζω ότι ο κύριος και η κόρη του περιέγραψαν ακριβώς αυτό που συμβαίνει και αυτό που μένει είναι οι υπεύθυνοι να κάνουν τα δέοντα, ώστε να εκλείψουν τέτοιου είδους παράπονα των επισκεπτών που λατρεύουν το Ρέθυμνο, και το επισκέπτονται συχνά.
