Η νέα υπόθεση «Μαφίας της Κρήτης» που προκάλεσε συλλήψεις…υψηλού προφίλ την περασμένη εβδομάδα, έρχεται σε συνέχεια άλλων, παλαιότερων υποθέσεων, οι οποίες ενδεχομένως να συνδέονται μεταξύ τους. Άλλωστε το ρεπορτάζ λέει ότι στα στοιχεία αυτών των παλαιότερων υποθέσεων βρέθηκε η άκρη του νήματος και για την τρέχουσα.
Η οποία, αν δεν έχετε ενημερωθεί αφορά κυρίως στην φερόμενη έκδοση ψευδών ή ευνοϊκών επιστημονικών εκθέσεων έναντι αμοιβής. Με πιο απλά λόγια οι βασικοί κατηγορούμενοι, ο ιατροδικαστής και ο τοξικολόγος φέρονται να πληρωνόταν για να αλλοιώσουν ή να εκδώσουν ψευδείς πραγματογνωμοσύνες και τοξικολογικές εξετάσεις που και επηρέασαν προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις ποινικές υποθέσεις.
Και πάλι θα πούμε, όπως λέμε σε κάθε αντίστοιχη υπόθεση, ότι τον λόγο έχει πια η δικαιοσύνη, εμείς δεν είμαστε δικαστές, δεν αθωώνουμε, ούτε καταδικάζουμε κανέναν.
Και στην προκειμένη περίπτωση όμως, έχει ενδιαφέρον ότι εμπλέκονται πολύ γνωστά πρόσωπα της τοπικής κοινωνίας – των Χανίων κυρίως αλλά όχι μόνο.
Πρόσωπα με συγκεκριμένο προφίλ, συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, συγκεκριμένη νοοτροπία – επίδειξη πλούτου και αλαζονείας, αγένεια, θράσος, αρχοντοχωριατισμός συγκροτούν το «πακέτο» του ανθρωπότυπου για τον οποίο συζητάμε.
Επιπλέον, πρόκειται και για πρόσωπα που είχαν απασχολήσει και στο παρελθόν τις αρχές.
Αυτή είναι η «Μαφία» λοιπόν; Κάτι ξιπασμένοι τύποι, νεόπλουτοι και χυδαίοι μα καθόλου ασυνήθιστοι;
Ναι και αυτή μπορεί να είναι «Μαφία». Προφανώς δεν μιλάμε για κάτι απλό και ακίνδυνο, κάθε άλλο. Μα σίγουρα δεν μιλάμε και για κάτι εξωκοσμικό, σατανικό, τερατόμορφο.
Η πολυχρησιμοποιημένη κοινοτοπία του κακού της Χάνα Άρεντ, ταιριάζει και εδώ.
Η «Μαφία της Κρήτης» έχει την όψη καθημερινών ανθρώπων, των οποίων η έλλειψη ηθικής και αρχών μπορεί να βγάζει μάτι, όσο και η έλλειψη αισθητικής τους, μα τούτο δεν προκαλεί εντύπωση σε κανέναν. Προκαλεί όμως επιπλέον διάβρωση στα θεμέλια μιας κοινωνίας που έχει μάθει να αντιμετωπίζει με οριακή αδιαφορία τέτοιες περιπτώσεις, ενίοτε και με κρυφό θαυμασμό.
Βλέπεις για παράδειγμα ότι ένας γνωστός γιατρός (θεωρητικό το σχήμα, οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα είναι συμπτωματική) κυκλοφορεί και συμπεριφέρεται σαν να είναι πάμπλουτος. Σκέφτεσαι κάτι δεν πάει καλά, λες μωρέ μπράβο καλά τα κατάφερε. Μαθαίνεις ότι έχει μπλεξίματα με την αστυνομία μα την σκαπουλάρει. Και τον συναντάς ξανά, να περιφέρεται με το ίδιο ύφος, στα ίδια σημεία – και αντί να του γυρίσεις κι εσύ και όλοι οι υπόλοιποι την πλάτη με την περιφρόνηση που του αξίζει, οι περισσότεροι επιμένουν να τον χαϊδεύουν, να τον τιμούν, να τον καλούν για ομιλίες, να του κάνουν αφιερώματα.
Ακούμε και διαβάζουμε για την «Μαφία της Κρήτης» και φανταζόμαστε τον Ντον Κορλεόνε. Μπα. Τη «Μαφία της Κρήτης» την ξέρουμε. Απλώς δεν την αντιλαμβανόμαστε ως τέτοια εξαιτίας της οικειότητας μας μαζί της.
Μέχρι να σκάσει η φούσκα βέβαια και να …πέσουμε πάλι από τα σύννεφα.
