ΞΕΝΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ
Οι σύγχρονες πόλεις είναι γεμάτες κόσμο. Οι δρόμοι σφύζουν από κίνηση, τα καφέ με από παρέες, οι πολυκατοικίες διαθέτουν πλέον δεκάδες διαμερίσματα και μέσα μεταφοράς πάνε και έρχονται γεμάτα καθημερινά. Κι όμως, μέσα σε αυτή τη διαρκή παρουσία ανθρώπων, η μοναξιά φαίνεται να γίνεται όλο και πιο έντονη από ποτέ.
Το παράδοξο είναι εδώ μπροστά μας, μπορεί κάποιος να περνά ολόκληρη την ημέρα περνώντας ανάμεσα σε εκατοντάδες ανθρώπους και, παρ’ όλα αυτά, να νιώθει ότι δεν έχει κανέναν με τον οποίο να μοιραστεί όσα τον απασχολούν. Η μοναξιά στην πόλη δεν είναι πάντα συνδεδεμένη με την έλλειψη κοινωνικών επαφών. Πολλές φορές αφορά την απουσία ουσιαστικής και πραγματικής επαφής.
Πολλές επαφές, λιγότερες ουσιαστικές σχέσεις
Η καθημερινή ζωή στις μεγάλες πόλεις είναι μια τρέλα. Στρες στη δουλειά, κίνηση στους δρόμους, υποχρεώσεις και πίεση του χρόνου να τα προλάβουμε όλα.
Οι άνθρωποι μπορεί να γνωρίζουν πολλούς συναδέλφους, γείτονες ή ονλάιν φίλους σε chats από ενδιαφέροντα που έχουν και ομάδες που έχουν κάνει join, αλλά δυσκολεύονται να δημιουργήσουν σχέσεις με βάθος και διάρκεια. Οι σύντομες συζητήσεις στο γραφείο ή ένα μήνυμα στα social δεν κάνουν μεγάλη διαφορά.
Επίσης, η συχνή αλλαγή κατοικίας, η μετακίνηση για σπουδές ή εργασία και η απόσταση μακριά από την οικογένεια έχουν αλλάξει τον τρόπο του παιχνιδιού της συναναστροφής. Η γειτονιά δεν λειτουργεί όπως παλιότερα και οι άνθρωποι συχνά ζουν για χρόνια δίπλα δίπλα χωρίς να γνωρίζουν ούτε το όνομα του γείτονά τους.
Τι ρόλο παίζει η τεχνολογία;
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι η τεχνολογία έχει κάνει την επικοινωνία πιο εύκολη από ποτέ. Μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα μπορούμε να στείλουμε μήνυμα σε έναν φίλο μας, να δουλεύει κανείς στη NetBet Ελλάδα και να κάνει βιντεοκλήση με έναν συνάδελφο του στην Ινδία ή στην Ιταλία.
Ωστόσο, όλο αυτό το κόλλημα με το digital δε συνεπάγεται και αυτόματα ουσιαστική κοινωνικοποίηση. Τουναντίον. Έχουμε από τη μία την εικόνα μιας γεμάτης και active ζωής στα κοινωνικά δίκτυα που μπορεί να μην είναι πραγματική, ρεαλιστική και ουσιαστική. Πραγματωνόμαστε πλέον από likes και reactions. Από την άλλη οι ανθρώπινες σχέσεις και επαφές είναι που θα έπρεπε να ψάχνουμε.
Και ένα ακόμη στοιχείο, η επικοινωνία μέσω μιας οθόνης συχνά εξαλείφει κάποια στοιχεία που βρίσκει κανείς στη δια ζώσης επαφή, τον τόνο και το χρώμα της φωνής, τη γλώσσα του σώματος, τη σιωπή και τη φυσική παρουσία. Η τεχνολογία, σε καμία περίπτωση, δεν είναι από μόνη της το πρόβλημα. Μπορεί να γίνει και πολύτιμο εργαλείο στη φαρέτρα μας, όταν χρησιμοποιείται συνετά.
Νέοι τρόποι γνωριμιών
Τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται νέες μορφές κοινωνικοποίησης που συμβαδίζουν τρόπον τινά με τις ανάγκες της ζωής στην πόλη. Ομάδες πεζοπορίας, λέσχες ανάγνωσης, μαθήματα χορού, εργαστήρια κεραμικής και ομάδες γύρω από κάποιο άθλημα δημιουργούν ευκαιρίες γνωριμίας χωρίς την πίεση μιας τυπικής κοινωνικής εξόδου ή ενός ραντεβού.
Τα κοινά ενδιαφέροντα βοηθούν τους ανθρώπους να ξεκινήσουν ευκολότερα μια συζήτηση. Όταν κάποιος συμμετέχει σε μια δραστηριότητα που πραγματικά τον ενδιαφέρει, η επαφή προκύπτει αβίαστα και δεν μοιάζει με υποχρέωση.
Ανάλογη δυναμική έχουν και οι εθελοντικές δράσεις. Η φροντίδα αδέσποτων ζώων, η προστασία του περιβάλλοντος, η στήριξη κοινωνικών δομών ή η συμμετοχή σε πολιτιστικές διοργανώσεις μπορούν να φέρουν κοντά ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών και επαγγελμάτων. Δοκιμάστε το.
Σε αρκετές πόλεις δημιουργούνται ομάδες και group για όσους εργάζονται με τηλεργασία. Κοινόχρηστοι χώροι εργασίας, επαγγελματικές συναντήσεις και ανοιχτές εκδηλώσεις δίνουν την ευκαιρία σε ανθρώπους που περνούν πολλές ώρες στον υπολογιστή και μόνοι τους στο σπίτι να αποκτήσουν ξανά ένα κοινωνικό πλαίσιο.
Μικρές συνήθειες
Η κοινωνικοποίηση δεν χρειάζεται πάντα να ξεκινά με μια τρομερή αλλαγή. Συχνά χτίζεται μέσα από μικρές, επαναλαμβανόμενες κινήσεις και πάτερν.
Ένας καφές στο ίδιο κατάστημα, μια σύντομη κουβέντα με τον γείτονα ή η σταθερή παρουσία σε μια εβδομαδιαία δραστηριότητα μπορούν σταδιακά να δημιουργήσουν μια αίσθηση οικειότητας. Οι σχέσεις χρειάζονται χρόνο και επανάληψη. Σχεδόν ποτέ δεν εμφανίζονται από το πουθενά.
Ακόμη και η επιλογή να περπατήσει κάποιος στη γειτονιά του αντί να πάει παντού με αυτοκίνητο μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο βιώνει την πόλη. Οι μικρές συναντήσεις της καθημερινότητας, μας υπενθυμίζουν ότι ανήκουμε σε έναν κοινό χώρο και δεν είμαστε απλώς περαστικοί.
Οι πόλεις χρειάζονται χώρους συνάντησης
Η αντιμετώπιση της μοναξιάς δεν αποτελεί μόνο ατομική ευθύνη. Ο τρόπος με τον οποίο σχεδιάζονται αρχιτεκτονικά οι πόλεις επηρεάζει άμεσα τις ανθρώπινες σχέσεις.
Πάρκα, πλατείες, βιβλιοθήκες, αθλητικοί χώροι και πολιτιστικά κέντρα μπορούν να λειτουργήσουν ως φυσικά σημεία συνάντησης. Όταν ο δημόσιος χώρος είναι safe, καθαρός και προσβάσιμος, οι άνθρωποι έχουν περισσότερες ευκαιρίες να βγουν από το σπίτι και να έρθουν σε επαφή.
Αντίθετα, μια πόλη που σχεδιάζεται αποκλειστικά γύρω από τα αυτοκίνητα, τα εμπορικά κέντρα, την κατανάλωση και την ιδιωτική κατανάλωση αφήνει λιγότερο χώρο για κοινωνική ζωή χωρίς εμπόδια.
Από την απλή παρουσία στην πραγματική σύνδεση
Η μοναξιά στις σύγχρονες πόλεις δεν λύνεται μόνο με περισσότερες βόλτες ή περισσότερους online φίλους. Χρειάζεται χρόνος, σταθερότητα και διάθεση για αληθινή επικοινωνία.
Οι νέοι τρόποι κοινωνικοποίησης δείχνουν ότι οι άνθρωποι εξακολουθούν να αναζητούν την παρέα, τη συνεργασία και την αίσθηση του «ανήκειν». Μπορεί οι παλιές γειτονιές να έχουν αλλάξει, όμως η ανάγκη για ανθρώπινη σύνδεση παραμένει αν όχι ίδια, ίσως και ακόμη πιο επιτακτική.
Μερικές φορές, η αρχή μπορεί να είναι πολύ απλή, μια πρόσκληση για καφέ, μια νέα δραστηριότητα ή μια κουβέντα με κάποιον που βλέπουμε καθημερινά αλλά δεν έχουμε γνωρίσει ποτέ.
