Ο Δράκος παραμόνευε υπόγεια,
αόρατος αλλ’ όχι άοσμος!
Απ’ το απαίσιό του στόμα
αναδύονταν τα κάκοσμά του χνώτα,
διαπερνώντας τις ρωγμές των τοίχων.
Μάταια οι εργάτριες διαμαρτύρονταν
στ’ αφεντικά τους για την κακοσμία!
Μέχρι που ο Δράκος ξέρασε φωτιά
που έκανε με μιας τα πάντα στάχτη,
χωρίς να κάνει εξαίρεση σε πέντε
νυχτοκαματιάρες φτωχομάνες!
Πού ήσουν Άρτεμη να βάλεις
αρνιά στις θέσεις τους και
να τις φυγαδέψεις;
* * *
Πάλι θα κηρυχθεί
το πένθος το δημόσιο!
Πάλι θα τελεστούν τρισάγια
υπέρ της αναπαύσεως ψυχών!
Πάλι θα ακουστούν τα τελευταία
«αντίο» και τα σπαραχτικά «γιατί»!
Πάλι θ’ ανάψουνε καντήλια και ρεσώ
και θ’ αφεθούνε σημειώματα και άνθη
εκεί που κάηκαν οι έρμες οι μανάδες!
Πάλι θα κλείσουν ερμητικά οι τάφοι,
μα όχι κι οι πληγές των ορφανών
και των οικείων τους!
* * *
Πάλι θα επιδοθούν
τα επίσημα συλλυπητήρια
προς τους οικείους των θυμάτων!
Πάλι θα δημοσιευτούν ψηφίσματα
μα και διαμαρτυρίες για το μαρτύριο
των Ηρωίδων της καθημερινότητας!…
Πάλι θα εμφανιστούν οι νιπτοχέρηδες!
Πάλι θ’ ανάψουν οι αντιδικίες μεταξύ
αρμόδιων, συναρμόδιων ή αναρμόδιων!
Πάλι θα διαγκωνιστούν οι… διαγνώσεις
περί «μοιραίου γεγονότος», «ώρας κακής»,
«ατυχήματος» ή εγκληματικής αδιαφορίας»!
Πάλι θα καταλήξουν ένας σκέτος…αριθμός
οι άνθρωποι που ζωντανοί αποτεφρώθηκαν
και οι στατιστικές και πάλι θα γεμίσουν
τ’ ανθοδοχεία της Παγκόσμιας Ημέρας
για την Ασφάλεια στην Εργασία,
προτού και πάλι πεταχτούν
στους κάδους αμνησίας;;
Πάλι οι «Προμηθείς»
θ’ αποδειχτούν Επιμηθείς
και οι Ερινύες ή Ευμενίδες
από τιμωροί… «Μωρές παρθένες»;;;
