Υπό το θερμό χειροκρότημα του νομοθετικού σώματος, ανακοίνωσε την παραίτησή του από τη θέση του βουλευτή Ιωαννίνων και του προέδρου της Βουλής ο προταθείς από τον πρωθυπουργό για το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, Κώστας Τασούλας.
«Αποφάσισα για λόγους θεσμικής ευπρέπειας, σήμερα που συνεδριάζει η ολομέλεια μέχρι αργά το απόγευμα να υποβάλω την παραίτησή μου από πρόεδρος της Βουλής και από βουλευτής Ιωαννίνων έπειτα από 25 χρόνια θητείας για την οποία επιτρέψτε μου να εκφράσω την ευγνωμοσύνη στους συμπατριώτες μου» είπε ο κ. Τασούλας.
Ο απερχόμενος πρόεδρος του ελληνικού κοινοβουλίου ευχαρίστησε για τη συνεργασία όλους τους βουλευτές, από το 2000 που πρωτοεξελέγη έως σήμερα.
Φεύγοντας, πρόσθεσε ο κ. Τασούλας, «να σας υπενθυμίσω ότι βεβαίως υπάρχουν αντιθέσεις. Βεβαίως υπάρχουν φιλοδοξίες, βεβαίως υπάρχουν αντιθέσεις. Αυτά δεν τελειώνουν. Έτσι προχωρεί η Δημοκρατία. Έτσι προχωρήσει ζωή. Αλλά μην αγνοείτε κυρίες και κύριοι συνάδελφοι ότι πέραν από τις αντιθέσεις, τις φιλοδοξίες, τις αντεγκλήσεις, πέραν από την ανάγκη να επιβεβαιωθούμε, πέρα από την ανάγκη να νικήσουμε, πέρα από την ανάγκη να ηττηθεί ο αντίπαλος, μας ενώνει ένα αόρατο νήμα: Το οποίο όταν γίνεται ορατό, πολύ περισσότερο όταν του φωταγωγούμε, αυτό το νήμα τη χώρα μας την πάει μπροστά, ή αυτό το νήμα, τη χώρα μας τη συγκρατεί από τον όλεθρο» τόνισε ο κ. Τασούλας και συνέχισε: «Αυτό το αόρατο νήμα στο οποίο οφείλεται η πρόοδος της Ελλάδας, χωρίς όλα τα άλλα να τα καταδικάζω, αυτό το αόρατο νήμα, είναι αυτά που μας ενώνουν. Είναι η εθνική ενότητα, είναι η προέλευση, είναι το παρόν, και είναι οι προοπτικές μας. Πρέπει να το φυλάξουμε αυτό το αόρατο νήμα ως κόρη οφθαλμού».
Και ναι, συνεχίστε να διαφωνείτε, είπε στους βουλευτές ο κ. Τασούλας: «Συνεχίστε να έχετε φιλοδοξίας, να έχετε αντιρρήσεις να τις προβάλετε, αλλά προς Θεού, αυτό το αόρατο νήμα, πότε πότε να το κάνετε ορατό και να το φωταγωγείτε. Ώστε ο ελληνικός λαός να μπορεί να κρατηθεί από αυτό το νήμα, όπως ο Θησέας έπιασε το μίτο και βγήκε από τον Λαβύριθνο».
Καταλήγοντας είπε: «Αυτά τα χρόνια “έζησα τον έπαινο του δήμου και των σοφιστών. Τα δύσκολα και τα ανεκτίμητα εύγε” που κι εσείς το ζείτε. Αλλά τώρα “σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος”, ανταποκρινόμενος στην υψηλή τιμή, τίθεμαι στη διάθεσή σας για κάποια άλλη σημαντική εθνική αποστολή. Η παραίτησή μου θα είναι στη διάθεση του προέδρου της Βουλής αργότερα, κι αν μου επιτρέπετε μία τελευταία παραίνεση, φυλάξτε προστατευτεί και αναδείξτε το αόρατο νήμα που μας ενώνει».
