– «Έχεις κάποιο άλλο μέρος να πας;».
– «Δεν έχουμε καμία άλλη γη».
Έτσι απάντησε η Παλαιστίνια γυναίκα στον δημοσιογράφο, ενώ ο Ισραηλινός στρατός μόλις είχε κατεδαφίσει το σπίτι της, στην περιοχή Masafer Yatta στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Το βραβευμένο με Όσκαρ ντοκιμαντέρ «No other Land», παραγωγής του 2024, επιλέγει να μην αφηγηθεί την ιστορία του Παλαιστινιακού λαού ζουμάροντας στα δάκρυα και τον πόνο του. Με γλώσσα ωμή και την κάμερα ως όπλο, ξεγυμνώνει την πραγματικότητα και αποκαλύπτει στο κοινό τη ζωή των πολιτών της Παλαιστίνης στη Δυτική Όχθη, η οποία τελεί υπό την κατοχή του Ισραήλ.
«Αυτή είναι μια ιστορία εξουσίας», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ντοκιμαντέρ, όπου εδώ, στην περιοχή Masafer Yatta, οι Παλαιστίνιοι ζουν την καθημερινότητά τους με τους όρους ανασφάλειας και επικινδυνότητας που ο Ισραηλινός στρατός επιβάλλει, κατεδαφίζοντας σπίτια, καταπατώντας συστηματικά και απροκάλυπτα την Παλαιστινιακή γη, βιαιοπραγώντας και δολοφονώντας, χωρίς να λογοδοτεί για τα στυγνά του εγκλήματα σε κανέναν.
Το κοινό του Ρεθύμνου έγινε μάρτυρας της ιστορίας του πρωταγωνιστή του ντοκιμαντέρ, του Παλαιστίνιου ακτιβιστή Basel Adra, ο οποίος για περισσότερα από πέντε χρόνια κινηματογραφεί την καταστροφή που υπόκειται η περιοχή Masafer Yatta με την απρόσμενη βοήθεια του ισραηλινού δημοσιογράφου που τον συνοδεύει στον αγώνα του, Yuval Abraham. Εκεί που ο ένας καταγράφει τη βάναυση πραγματικότητα των Παλαιστίνιων και τη ματαιότητα της επιβίωσης σε αυτές τις συνθήκες, όπου τα σχέδια για οικογένεια, επαγγελματικές προοπτικές και μια καθημερινότητα κανονική μοιάζουν απλώς όνειρα, ο άλλος παλεύει με την ενοχή που φέρει το προνόμιο του να ανήκεις από την άλλη πλευρά. Ο συνδυασμός των δύο δημιουργεί μια κινηματογραφική γλώσσα η οποία παίρνει ξεκάθαρη θέση στα πράγματα, δεν κανονικοποιεί, δεν δικαιολογεί.
Το ντοκιμαντέρ που συγκλονίζει τελικά με τις εικόνες καταστροφής και ωμής βίας και που αποτυπώνει χωρίς να γίνεται μελό την απόγνωση των ανθρώπων που τους αφαιρείται το δικαίωμα της επιλογής αλλά που σίγουρα δεν μένουν σιωπηλοί, προβλήθηκε στον Δημοτικό Κήπο το βράδυ της Πέμπτης και ήταν μια συνδιοργάνωση της Κινηματογραφικής Λέσχης Ρεθύμνου, της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Ρεθύμνου, της Ένωσης Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης Ρεθύμνου (Ε.Λ.ΜΕ.Ρ) και της Ένωση Γονέων Μαθητών Δήμου Ρεθύμνου.
Μιλώντας στα «Ρ.Ν.» ο Μιχάλης Ραλλάκης, αντιπρόεδρος στην Ένωση Γονέων Μαθητών Ρεθύμνου, επισημαίνει πως οι πράξεις αλληλεγγύης προς τον Παλαιστίνιο λαό, έστω με την προβολή τέτοιων έργων, είναι πάντα επίκαιρες, ενώ τονίζει το αβέβαιο μέλλον και του υπόλοιπου κόσμου, όταν κράτη μπορούν να διαπράττουν ανενόχλητα γενοκτονίες και εγκλήματα πολέμου: «Προσπαθούμε με κάθε τρόπο να κρατήσουμε στην επικαιρότητα, στην επιφάνεια, να βρούμε τρόπους να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό που δοκιμάζεται με τον σκληρότερο τρόπο αυτή τη στιγμή, που βιώνει στην ουσία ένα ολοκαύτωμα. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό είναι μια έκφραση αλληλεγγύης, αλλά είναι και ένας προβληματισμός για το δικό μας το μέλλον για όλους τους ανθρώπους αν πετιέται με τέτοια ευκολία στα «σκουπίδια» το διεθνές δίκαιο οποιαδήποτε έννοια ανθρωπισμού. Ανησυχούμε πάρα πολύ για το μέλλον της ανθρωπότητας, όταν βλέπουμε στο 21ο αιώνα να βιώνουν οι λαοί τέτοιο μεγάλο διωγμό και απάνθρωπες συνθήκες. Πιστεύαμε δεν θα ξαναδούμε σκηνές σαν αυτές τις εικόνες που είχαμε από το Ολοκαύτωμα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, εναντίον των εβραίων και γενικότερα από τη ναζιστική μηχανή. Αλλά να που τελικά δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα και επικρατούν ξανά τα συμφέροντας των λίγων πάνω στις ζωές των πολλών».
Από την πλευρά της η Πέλλα Νεονάκη, πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ Ρεθύμνου στέκεται στη νοηματοδότηση τέτοιων διοργανώσεων, ως πράξεις εναντίωσης απέναντι στους πολέμους.
Η ίδια μάλιστα υπενθυμίζει πως ακόμη και σήμερα η γενοκτονία των Παλαιστίνιων διαπράττεται από το Ισραήλ καθημερινά όχι μόνο με βομβαρδισμούς αλλά και με τον αποκλεισμό κάθε ανθρωπιστικής βοήθειας αφήνοντας να λιμοκτονούν χιλιάδες Παλαιστίνιοι, ανάμεσά τους και παιδιά: «Σκεφτήκαμε να διοργανώσουμε αυτή την προβολή, καταρχήν με ένα σπουδαίο ντοκιμαντέρ με πολλά βραβεία, και δεύτερον γιατί έγινε πολύ ωραία συμβολικά από δύο ανθρώπους, έναν από την Παλαιστίνη και έναν από το Ισραήλ που συνεργάστηκαν και μας ενέπνευσε πολύ αυτό. Και ο βασικότερος λόγος είναι ότι δεν ξεχνάμε ότι ο πόλεμος και η γενοκτονία στην Παλαιστίνη δεν έχουν σταματήσει. Διενεργούνται ακόμα, γίνονται μπροστά στα μάτια μας, πολλές χιλιάδες παιδιών έχουν σκοτωθεί όχι μόνο από βομβαρδισμούς αλλά και από αποκλεισμό από τροφή και βοήθεια. Δεν μπορούμε να μείνουμε αμέτοχοι σε αυτό. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε πόλεμο που γίνεται για τα κέρδη και τα συμφέροντα των λίγων και έχει θύματα τους λαούς. Και μάλιστα μικρά παιδιά. Για αυτό είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, να είμαστε συνέχεια στην πάλη, στον αγώνα, για να σταματήσουν αυτοί οι πόλεμοι, για να γίνει ο κάθε λαός κυρίαρχος στον τόπο του».
Πρωτότυπος Τίτλος: No Other Land
Έτος παραγωγής: 2024
Είδος: Ντοκιμαντέρ
Χώρα παραγωγής: Παλαιστίνη, Νορβηγία
Γλώσσα: Αραβικά, Αγγλικά, Εβραϊκά
Διάρκεια: 96′
Σκηνοθεσία: Yuval Abraham, Basel Adra, Hamdan Ballal, Rachel Szor
Σενάριο: Yuval Abraham, Basel Adra, Hamdan Ballal, Rachel Szor
Εμφανίζονται: Yuval Abraham, Basel Adra, Hamdan Ballal
Φωτογραφία: Rachel Szor
Μουσική: Julius Pollux Rothlaender
