Σχεδόν από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση για τη μαζική εισροή μαροκινών μεταναστών στην Θέουτα, διάφοροι ανά την Ευρώπη, φυσικά και στην Ελλάδα, με χαιρεκακία που δεν μπορούσε να κρυφτεί, έσπευσαν να σπεκουλάρουν πολιτικά πάνω στον φόβο του κόσμου.
Ακροδεξιοί, ρατσιστές, φασίστες βγήκαν αλλαλάζοντας να μας προειδοποιήσουν για τον κίνδυνο να αλλοιωθεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός που εισβάλλουν για να …μας βιάσουν τις γυναίκες και να αποκεφαλίσουν τα παιδιά μας.
Στο συγκεκριμένο «γήπεδο», δεν έχει κανένα νόημα να «κατέβει» κάποιος. Δεν μπορείς να αντιπαρατεθείς με αυτούς τους ανθρώπους, ούτε με τους φανατικούς υποστηρικτές τους, είναι χαμένος κόπος. Ωστόσο το ενδιάμεσο κοινό, εκείνο που δεν είχε τέτοιες ιδέες, ωστόσο παραμένει επί σειρά ετών εγκλωβισμένο στη φτώχεια και στην ανασφάλεια, αποκλεισμένο από την ελπίδα σε μια καλύτερη ζωή και καταλήγει φοβισμένο ή/και οργισμένο, δεν πρέπει και δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να το αφήνουμε έρμαιο της ακροδεξιάς.
Το επεισόδιο στη Θέουτα ήταν σοβαρό, ενδεχομένως οργανωμένο, με χαρακτηριστικά «επίθεσης». Το μεταναστευτικό προφανώς δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια, καλές προθέσεις και ορθάνοιχτα σύνορα. Το μεταναστευτικό αντιμετωπίζεται πολιτικά, στην πηγή του προβλήματος, αλλά τούτο δεν αρέσει σε κανέναν να το συζητά – τις τεράστιες ευθύνες της Δύσης δηλαδή στη δημιουργία μεταναστευτικών ροών. Η επιχειρησιακή αντιμετώπιση έπεται της πολιτικής. Οι επιπτώσεις του μεταναστευτικού θα ήταν μικρότερες και καλύτερα διαχειρίσιμες αν οι Ευρωπαίοι είχαν συντονισμό, αλληλεγγύη, λιγότερες φοβίες. Εν αντιθέσει με όσα λανσάρονται σαν βασικές αιτίες ανόδου της διεθνούς ακροδεξιάς, το πρόβλημα δεν είναι η αθρόα είσοδος των μεταναστών, ούτε βέβαια η υπερβολική «ανεκτικότητα». Είναι μάλλον το αντίθετο: Η απουσία ουσιαστικής πολιτικής ενσωμάτωσής τους, ο αποκλεισμός τους σε γκέτο, το συνειδητό τάισμα του μίσους.
Στην Ελλάδα, τα έχουμε γράψει πολλές φορές, η κυβέρνηση εδώ και καιρό έχει εγκαταλείψει κάθε φιλελεύθερο προσωπείο και ακολουθεί (στο μεταναστευτικό) σκληρή, άκρως συντηρητική γραμμή.
Η Θέουτα της έδωσε μια καλή αφορμή για να τσιγκλήσει λίγο ακόμα τα ξενοφοβικά αντανακλαστικά μερίδας των ψηφοφόρων της: «Καμία εξέταση ασύλου, τους μαζεύουμε και άμεση επιστροφή πίσω» δήλωσε χαρακτηριστικά ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Θάνος Πλεύρης.
Τη δεδομένη στιγμή πάντως, η Κρήτη δεν διατρέχει κίνδυνο να γίνει Θέουτα – δεν το επιτρέπει η θέση της.
Δυστυχώς, αυτό δεν φαίνεται ότι ενδιαφέρει ιδιαιτέρως όσους θέλουν να ανεβάσουν κι άλλο την ένταση των ρατσιστικών φωνών στον τόπο μας.
