(Με αφορμή τη αυριανή (17/5) Παγκόσμια Ημέρα
Τηλεπικοινωνιών και Κοινωνίας της Πληροφορίας)
Ψηφιακό χάσμα
Νέε μου, τώρα μας κοιτάς
με βλέμμα πλήρες αυταρέσκειας
αλλ’ εντελώς κενό από κατανόηση
στον ηλεκτρονικό αναλφαβητισμό μας,
έστω στην ανεπάρκεια κι αμηχανία μας
μπροστά στις μηχανές σου τις ψηφιακές,
λες και οι παλαιότερες γενιές θα έπρεπε,
παραδίνοντας τη σκυτάλη στις νεότερες,
αμέσως ν’ αποσύρονται σε… σκήτες
σαν λείψανα μιας άλλης εποχής!
* * *
Μα όταν η απτόητη ροή εξέλιξης
και σένα ξεπεράσει και βρεθείς
σε έναν κόσμο π’ ούτ’ εσύ
θ’ αναγνωρίζεις
ούτε αυτός εσένα,
τότε θα καταλάβεις,
νάρκισσε ψηφιακής ευφορίας
αλλ’ αναλφάβητε συμπεριφορικά,
ότι ο σεβασμός κι η ενσυναίσθηση
– απέναντι ιδίως σε πρεσβύτερους –
ορίζουν την ανθρωπινότητά μας
και πως το πρόβλημα δεν είναι
τ’ ανθρωπόμορφα ρομπότ μα
οι ρομποτάνθρωποι,
όπως τώρα εσύ.
Μιντιο-χαύνωση
Στην κοινωνία της πληροφορίας
πρόβλημα είν’ οι… μιντιόχαυνοι,
οι τύποι που, αν και ενώπιον
«πραμάτων και θαμάτων»,
αρκούνται να… οπιώνονται
– κοινώς, ν’ αποχαυνώνονται –
με τα εντυπωσιακά τους μέσα,
χωρίς ούτε αδρά να διακρίνουν
τις γλώσσες που τσαλαβουτούν
στου… γυμνοσάλιαγκα το σάλιο
ή και στο… δηλητήριο της οχιάς
από τις γλώσσες που βυθίζονται
στο ήθος της γυμνής αλήθειας,
ούτε των φερεφώνων τις φωνές
από εκείνες των αυτόφωνων,
ούτε τα ειδεχθή πρόσωπα
πίσω απ’ τα ηδέα
προσωπεία!
«Στερνή γνώση»
Όταν, για να ξεπήξεις λίγο
στο παρόν σου, παρέδινες
στα χέρια του παιδιού σου το
κινητό ή λάπτοπ σου κατά παρέκ-
κλιση της παιδαγωγικής πυξίδας,
δεν υποψιαζόσουν ότι προωθούσες
ένα… «δούρειο ίππο» στη ζωή του
και τη ζωή όλης της οικογένειας!
Και τώρα με απόγνωση μονο-
λογείς: Στερνή μου γνώση…!
Όμως κι η γνώση η στερνή
μπορεί να γίνει νέα αρχή,
με τη σωστή προτυπο-
ποίησή σου πρώτο βήμα.
