Ο πολιτισμικός φορέας «Συμπόσιο Πολιτισμού», σε συνεργασία με το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο ( ΕΛΜΕΠΑ) και το Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (Ι.Τ.Ε.), συνδιοργανώνουν μία εξαιρετικά επίκαιρη εκδήλωση για το μείζον ζήτημα της Τεχνητής Νοημοσύνης και των πολύπλευρων συνεπειών της με θέμα: «Νους και Μηχανές: Προσβλέποντας στην Κύβερνο-Ηθική του Μέλλοντος», στις 22 Ιανουαρίου ημέρα Τετάρτη , στις 7 το απόγευμα στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου. Ομιλητής θα είναι ο Επίκουρος Καθηγητής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Σπυρίδων – Ορέστης Παλέρμος. Στην εκδήλωση, η οποία βρίσκεται υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Κρήτης, θα χαιρετίσουν ο Πρύτανης του ΕΛΜΕΠΑ, Νίκος Κατσαράκης και ο Αναπληρωτής διευθυντής του (Ι.Η.Δ.Λ.) του Ι.Τ.Ε., Μανόλης Στρατάκης, ενώ τον συντονισμό της συζήτησης θα έχει ο υποψήφιος διδάκτορας Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και στο Ι.Τ.Ε., Ιάκωβος Γεωργουδής-Πιταροκοίλης.
Ο κ. Παλέρμος έχει πραγματοποιήσει ένα πρωτοποριακό έργο σε διεθνές επίπεδο για την Τεχνητή Νοημοσύνη και τον Νου και έχει συμμετάσχει στην ανάπτυξη πρωτότυπων φιλοσοφικών θεωριών. Για τις ανατροπές και τις προκλήσεις που θα φέρει άμεσα στην καθημερινή ζωή αλλά και στην λειτουργία της Δημοκρατίας και των θεσμών θα γίνουν εκτενείς αναφορές με βάση τα νέα φιλοσοφικά δεδομένα. Μερικές από τις πτυχές της ομιλίας του έχουν ως εξής:
Συνηθίζεται να ταυτίζουμε το νου με τον εγκέφαλο. Όμως, η άποψη αυτή έχει από καιρό αμφισβητηθεί εντός της Σύγχρονης Φιλοσοφίας του Νου και της Γνωσιακής Επιστήμης. Ο κύριος λόγος του σκεπτικισμού αυτού αφορά στην ανάγκη αποφυγής του βίο-σωβινισμού και του ανθρωποκεντρισμού· των αντιλήψεων, δηλαδή, ότι για να έχει κάτι νοητικότητα χρειάζεται, πρώτον, να αποτελεί βιολογική οντότητα και, δεύτερον, ένα Κεντρικό Νευρικό Σύστημα αρκετά παρόμοιο—αν όχι το ίδιο—με αυτό των ανθρώπων. Στον αντίποδα βρίσκεται η ιδέα ότι η νοητικότητα δεν ταυτίζεται με συγκεκριμένο υλικό υπόστρωμα αλλά με συγκεκριμένες λειτουργίες, οι οποίες μπορούν να εκπληρωθούν από διάφορες υλικές υποστάσεις που δεν είναι απαραίτητο να είναι βιολογικής φύσεως. Η οπτική αυτή ανοίγει το δρόμο για τη δυνατότητα ύπαρξης Τεχνητής Νοημοσύνης αντίστοιχης με τη δική μας, όπως και στη θεωρία του Επεκτεταμένου Νου—την ιδέα, δηλαδή, ότι ο νους μπορεί να επεκτείνεται πέραν του εγκεφάλου σε κάποια από τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε (για παράδειγμα στα κινητά μας ή σε διεπαφές εγκεφάλου-μηχανής στο σύντομο μέλλον). Αν αποδεχτούμε αυτή την οπτική, τότε πλήθος σημαντικών επιπτώσεων προκύπτουν στον τομέα της ηθικής: Οφείλουμε δικαιώματα στην Τεχνητή Νοημοσύνη; Τι υποχρεώσεις θα μπορούσαμε να έχουμε απέναντί της; Μπορεί η καταπάτηση κάποιων εκ των εργαλείων μας να προσβάλει την αυτονομία, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της σκέψης μας; Αυτά είναι μόνο μερικά από τα θέματα που θα εξετάσουμε και τα οποία, εξαιτίας των αναδυόμενων τεχνολογιών, σύντομα θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε.
