Ο Χρόνος και ο άνθρωπος
σε διάλογο εμπήκαν
το θέμα τους «τα γηρατειά»
κι οι δυο μαζί ευρήκαν.
Ο Χρόνος του εδήλωσε:
«οπίσω σε γυρίζω»
Ο άνθρωπος απάντησε:
«Χρόνε μου το γνωρίζω»
Ο άνθρωπος εδήλωσε
τα νιάτα θέλω μόνο,
που τραγουδούν τον έρωτα
σε κάθε είδους τόνο.
Ο χρόνος του απάντησε
τα δυο θα τα γνωρίσεις
τα νιάτα και τα γηρατειά
ως τη ζωή θα ζήσεις.
Όσο εγώ θα προχωρώ
θα σου προσθέτω χρόνια
τα γηρατειά θα φαίνονται
εις τα μαλλιά τα χιόνια
Σα μεγαλώσει ο άνθρωπος
και τα ογδόντα πιάσει
εγώ του στέλνω μήνυμα
πώς έχει πια γεράσει
Ο άνθρωπος ερώτησε
ιντάνε το γεράσει
ο χρόνος του απάντησε
όργανα άμα χάσει
Ο άνθρωπος απάντησε
μα! λειτουργούν ακόμα
ο χρόνος του βεβαίωσε
πως βρίσκονται σε κώμα.
Γελώντας είπε ο άνθρωπος
μα δεν ψηφίζουν κόμμα
πέρασε ο χρόνος
κι είπε του ας κλείσουμε το στόμα.
Ο χρόνος και ο άνθρωπος
οπίσω δε γυρίζουν
κι όσο να στέκει ο ντουνιάς
οι δυο τους δε χωρίζουν.
Κι αν κάνανε το διάλογο
και είχαν αντιθέσεις
ήταν για να γελάσουμε
χωρίς κακές προθέσεις.
