*Του Στάθη Λουκογεωργάκη
Η οδική ασφάλεια δεν είναι ένα ακόμη τεχνικό ζήτημα που μπορεί να μετατίθεται στο μέλλον. Είναι ζήτημα ζωής, αξιοπρέπειας και σεβασμού προς τον πολίτη.
Το πρόσφατο τραγικό δυστύχημα στο επαρχιακό δίκτυο Αγίου Βασιλείου, στη διασταύρωση προς το χωριό Καρέ, έρχεται να μας υπενθυμίσει με τον πιο σκληρό τρόπο αυτό που όλοι γνωρίζουμε αλλά συχνά αγνοούμε: οι ελλείψεις στον σχεδιασμό και την υλοποίηση των οδικών έργων (συνήθως λόγω οικονομικού κόστους) κοστίζουν ανθρώπινες ζωές. Ένα νέο οδικό έργο – που χρειαζόταν η περιοχή – και που κατασκευάστηκε μόλις προ ολίγων ετών στην πράξη αποδείχτηκε ανεπαρκές. Το αποτέλεσμα; Ένα επικίνδυνο σημείο, μια παγίδα στην άσφαλτο.
Στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου, ιδιαίτερα κατά την τουριστική περίοδο, η κυκλοφοριακή επιβάρυνση αυξάνεται δραματικά. Οι υποδομές, όμως παραμένουν πίσω από τις πραγματικές ανάγκες. Η κατασκευή κυκλικών ή ανισόπεδων κόμβων σε κομβικά σημεία δεν αποτελεί επιλογή πολυτέλειας. Είναι στοιχειώδης υποχρέωση ασφάλειας.
Με αφορμή το τραγικό αυτό γεγονός, επανέρχεται επιτακτικά και με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο και το χρόνιο ζήτημα της διασταύρωσης της Επισκοπής στον ΒΟΑΚ- μιας κομβικής πύλης κυρίως προς την ενδοχώρα της Δημοτικής Ενότητας Λαππαίων, αλλά και ένα σημείο στρατηγικής σημασίας για την σύνδεση Βορά- Νότου της Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου, ένα σημείο με έντονη αναπτυξιακή δυναμική. Δυστυχώς, οι πρόσφατες παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας όχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα, αλλά μετέτρεψαν τη συγκεκριμένη διασταύρωση σε σημείο υψηλής επικινδυνότητας. Σε μια «παγίδα θανάτου», όπως εύστοχα χαρακτηρίζεται από τους ίδιους τους κατοίκους της περιοχής. Εδώ και καιρό η τοπική κοινωνία έχει ήδη τοποθετηθεί, οι πολίτες μίλησαν, διαμαρτυρήθηκαν, προειδοποίησαν. Μπορεί να μην είναι ειδικοί συγκοινωνιολόγοι ή τεχνοκράτες. Όμως έχουν κάτι εξίσου σημαντικό: τον κοινό νου και την εμπειρία της καθημερινότητας. Ζούνε το πρόβλημα κάθε μέρα, το βιώνουν, το βλέπουν να επαναλαμβάνεται.
Σήμερα, στην αυγή μιας ακόμη τουριστικής περιόδου, το πρόβλημα όχι μόνο παραμένει, αλλά αναμένεται να ενταθεί. Και μαζί του, δυστυχώς, θα αναζωπυρωθεί και ο «πόλεμος της ασφάλτου».
Βεβαίως οι απαιτούμενες υποσχέσεις δόθηκαν έστω για μερική άμβλυνση του προβλήματος, αλλά δεν τηρήθηκαν και αναρωτιέται κανείς:
Πόσες ακόμη φωνές χρειάζονται για να ακουστεί το αυτονόητο; Πόσα ακόμη περιστατικά πρέπει να συμβούν για να κινητοποιηθούμε;
Εδώ και καιρό έχει τεθεί μια σαφής και τεκμηριωμένη πρόταση:
Η υποβάθμιση του συγκεκριμένου τμήματος του εθνικού οδικού δικτύου από πρωτεύων σε δευτερεύων – και μην σταματάμε σε τυπικούς χαρακτηρισμούς δικτύου αφού η πραγματικότητα είναι άλλη -, ώστε να καταστεί δυνατή κατασκευή κυκλικού ή ανισόπεδου κόμβου. Βεβαίως, αυτό απαιτεί πολιτική βούληση, άμεσες παρεμβάσεις και πάνω απ όλα, σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή.
Η κοινωνία έχει ήδη μιλήσει. Το ερώτημα είναι: ποιος θα ακούσει;
* Ο Στάθης Λουκογεωργάκης είναι δημοτικός σύμβουλος δήμου Ρεθύμνου, πρώην δήμαρχος Λαππαίων
