Υπάρχει ένα διαχρονικό σύνθημα που ακούγεται στις διαδηλώσεις και λέει «φωνή λαού οργή θεού!». Τις προηγούμενες μέρες ζήσαμε τις καταστάσεις με τους αγρότες και τα μπλόκα. Σημειώθηκαν έκτροπα σε Χανιά και Ηράκλειο, που για μια ακόμη φορά δεν τιμούν την Κρήτη και τους κρητικούς, με επίθεση των αγροτών σε ομάδες αστυνομικών με αποτέλεσμα τον τραυματισμό αστυνομικών. Αστυνομικών οι οποίοι δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να εκτελούν υπηρεσιακά καθήκοντα. Άλλωστε μέσα στους αστυνομικούς πιθανόν να ήταν και αστυνομικοί παιδιά αγροτών. Τα ΜΜΕ όλης της χώρας δεν έχασαν ευκαιρία να αναδείξουν το θέμα, με το δικό τους τρόπο, ανάλογα με το ποια πλευρά υποστηρίζουν, ενώ οι απανταχού ηλίθιοι δεν έχασαν την ευκαιρία στα ΜΜΕ να βρίζουν και να καταριούνται την Κρήτη και τους κρητικούς, πατώντας πάνω στα τελευταία γεγονότα που συντάραξαν όχι μόνο το νησί, αλλά και την χώρα, όπως τα Βορίζια και το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το θέμα με τους αγρότες δεν είναι τόσο απλό και άλλο τόσο δεν είναι με την αστυνομία. Οι αγρότες αναμφισβήτητα κάνουν μια δύσκολη δουλειά σε απρόβλεπτες καιρικές συνθήκες με πολλές φορές την καταστροφή της παράγωγης τους, άρα και των εσόδων που θα τους πρόσφερε αυτή, περιμένοντας την ανάλογη στήριξη από το επίσημο κράτος. Στήριξη η οποία προβλέπεται και πριμοδοτείται από την ΕΕ και η οποία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δόθηκε επιλεκτικά σε συγκριμένα άτομα και όχι στο σύνολο των αγροτών, όπως θα έπρεπε.
Ο ρόλος της αστυνομίας είναι να διασφαλίζει τη δημόσια ασφάλεια, να προστατεύει τους πολίτες και την περιουσία τους, να διατηρεί την τάξη και να επιβάλλει τον νόμο. Στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, οι αστυνομικοί λειτουργούν ως θεματοφύλακες των δικαιωμάτων και της ελευθερίας των πολιτών, διασφαλίζοντας την ισονομία και την προστασία όλων των πολιτών.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση αναμφίβολα το κράτος είναι εκείνο που έχει την βασική ευθύνη, για όσα έκτροπα συνέβησαν, χωρίς φυσικά να εξαιρείται και η ανάλογη ευθύνη των αγροτών. Το κράτος το οποίο για μια ακόμη φορά λειτούργησε κομματικά, ευνοώντας τα δικά του παιδιά και αφήνοντας τα υπόλοιπα στο έλεος του θεού. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και η επιλεκτική εύνοια σε συγκεκριμένους αγρότες, οι οποίοι μάλιστα δεν είχαν καν παραγωγική διαδικασία, με τεράστια ποσά, ήταν η αφορμή που ξεχείλισε το ποτήρι και φτάσαμε στη «φωνή λαού οργή θεού!»
Οι αστυνομικοί είναι υπάλληλοι του κράτους και ήταν υποχρεωμένοι να εκτελέσουν τις διαταγές που είχαν από τους ανωτέρους τους, υπερασπιζόμενοι για τους υπόλοιπους πολίτες χώρους, όπως τα λιμάνια και τα αεροδρόμια, οι οποίοι είναι οι κύριες πύλες εισόδου των τουριστών, αλλά και των αγαθών πρώτης ανάγκης.
Δυστυχώς το διαχρονικό πρόβλημα της πολιτικής, η οποία θέλει την ευνοϊκή μεταχείριση των «δικών της ανθρώπων» συνεχίζεται χωρίς σταματημό με οποιαδήποτε κυβέρνηση και αν έχει την εξουσία. Στον βωμό της ψηφοθηρίας θυσιάζονται οι κάθε είδους δημοκρατικοί θεσμοί, αλλά κυρίως κάθε είδους λογική, χωρίς ποτέ να λογοδοτούν οι κύριοι υπεύθυνοι. Περιμένει μήπως κάποιος να επιστραφούν από τους ευνοούμενους ποσά τα οποία πήραν και ανέρχονται σε κάποιες δεκάδες εκατομμύρια; Αστεία πράγματα! Πότε συνέβη ξανά κάτι τέτοιο, για να γίνει τώρα; Δυστυχώς όλοι γνωρίζουν το αποτέλεσμα, γι’ αυτό και η τόση οργή. Αν πάντως, όπως ενημέρωσαν τα ΜΜΕ, δεν συμμετείχαν συγκεκριμένα άτομα στα επεισόδια, τα οποία έχουν βεβαρημένο ποινικό μητρώο, πιθανόν δεν θα είχαμε φτάσει σ΄ αυτά.
Από την άλλη έχουμε την αστυνομία η οποία καλείται να επιβάλει την τάξη. Προφανώς όλοι οι αστυνομικοί έχουν λογική και ξέρουν τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Όταν όμως έχουν συγκεκριμένες διαταγές τι να κάνουν; Αν δεν υπακούσουν θα υποστούν τις ανάλογες κυρώσεις από την υπηρεσία. Τόσο απλά! Άρα είναι υποχρεωμένοι να εκτελέσουν τις διαταγές, ακόμη και με κίνδυνο της ζωής τους, όπως φάνηκε στα επεισόδια.
Υπάρχουν όμως και οι απλοί πολίτες. Άλλοι προσκείμενοι φανατικά στις ιδέες και την πολιτική της κυβέρνησης υποστηρίζουν αυτήν και τις μεθόδους καταστολής της. Άλλοι, αυτονόητα της αντιπολίτευσης, καταλογίζουν τις ευθύνες σ΄ αυτήν. Όταν βέβαια ανέλθει στην εξουσία η αντιπολίτευση, ξεχνά όσα έλεγε πριν και απλά συνεχίζει το ίδιο βιολί της προηγούμενης κυβέρνησης! Αν επέμβει η αστυνομία, λένε γιατί επενέβη; Αν δεν επέμβει, λένε γιατί δεν επενέβη! Στην κυριολεξία μύλος! Όπως άλλωστε διαχρονικά σκέπτεται και πράττει ο Έλληνας.
Είναι απορίας άξιο, σε παρόμοιου είδους καταστάσεις, γιατί η κυβέρνηση δεν κάνει διάλογο με την όποια ομάδα πολιτών έχει το πρόβλημα, ώστε να βρεθεί μια εφικτή λύση, πριν ξεκινήσουν τα επεισόδια, αλλά περιμένει να αρχίσουν τα έκτροπα και αφού έχουν γίνει ζημιές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, που θα επωμιστεί και πάλι ο απλός πολίτης, στη συνέχεια να προσπαθήσει να λύσει το πρόβλημα!
Ο καθένας που κατεβαίνει σε διαδήλωση, απεργία και γενικότερα οποιουδήποτε είδους κινητοποίηση, δεν κατεβαίνει για βόλτα, αλλά γιατί έχει πλέον απηυδήσει και απογοητευτεί από την όλη κατάσταση και ψάχνει να βρει το δίκιο του. Αυτό που μεθοδικά, άδικα και προκλητικά του έχουν στερήσει.
Με βάση τις αρχές του συντάγματος, υποτίθεται ότι ζούμε σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα. Οι κυβερνώντες το έχουν καταλάβει ή θα πρέπει κάθε φορά να γίνονται επεισόδια, καταστροφές και βήματα της χώρας προς τα πίσω, μπας και κάποια στιγμή το καταλάβουν επιτέλους;
* Ο Βαγγέλης Παπαδάκις είναι π. διευθυντής του 1ου Γυμνασίου Ρεθύμνου -Ε:11 Φυσικής αγωγής
