(Με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα Ανθρώπινης Αλληλεγγύης)
Η διεθνής Ημέρα Ανθρώπινης Αλ-
ληλεγγύης ενόψει Χριστουγέννων
συνειρμικά μας παραπέμπει πάλι
στην έντονα συμβολική αλληλεγγύη
του «Άστρου λαμπρού» της Βηθλεέμ
προς τους «Τρεις Μάγους με τα δώρα»,
ή στην αλληλεγγύη μεταξύ τους και
προς το Θείο Βρέφος προπαντός,
αλλά και στην αλληλεγγύη
προς Αυτό των ζώων
που Το ζέσταναν
στην κρύα φάτνη
με τα χνώτα τους.
Όμως, μας παρα-
πέμπει αντιστικτικά και
στην απάνθρωπη αλληλεγγύη
των Ηρώδειων διωκτών Του
και, αργότερα, των Γραμματέων
και Φαρισαίων σταυρωτών Του!
* * *
Και στους σημερινούς καιρούς
όλες οι όψεις της Αλληλεγγύης,
η ηδεχθής έως και ηδεχθέστατη
και η ηδεία έως και η ήδιστη,
δεν αποδίδονται μονάχα
με δρώμενα θεατρικά
μα και πραγματικά.
* * *
Μήπως Εκείνον
που σταυρώθηκε
για τους «πλησίον» Του
«ξαναγεννούμε» κάθε χρόνο,
για να Τον θανατώνουμε μετά
με μέσα όλο και πιο «σύγχρονα»;
* * *
Τη Διεθνή Ημέρα Ανθρώπινης
Αλληλεγγύης κάποιοι βλέπουν
ως μια γιορτή μόνο γι’ ανθρώπους
της ουτοπίας και του ρομαντισμού.
Τελικά, όμως, τι σπουδαίο έγινε
χωρίς αυτούς στην Ιστορία;
