28 °C Rethymno, GR
23/05/2022

Είναι ώρα διεκδίκησης

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΓΓΕΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗ*

Κυβέρνηση, εργοδοσία και τα κόμματά τους άρχισαν τα κηρύγματα «καταλλαγής» στον λαό. Το μήνυμα που εκπέμπουν είναι γνώριμο και θυμίζει τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούσαν στα χρόνια της πιο πρόσφατης κρίσης: «Οι καιροί είναι κρίσιμοι, τώρα χρειάζονται σύνεση και νηφαλιότητα, δεν χωρούν «εξαλλοσύνες», τα κεφάλια μέσα, «κοινωνική ειρήνη», συνοχή και όχι διεκδικήσεις».

Γιατί όμως, οι εργαζόμενοι, καλούμαστε σήμερα να δείξουμε «αυτοσυγκράτηση»; Γιατί – όπως λέγεται – «η χώρα μας δεν διαθέτει απεριόριστους πόρους, πρέπει να φροντίσουμε πρώτα από όλα την εθνική άμυνα».

Γιατί είναι «εθνικό συμφέρον» να ανταποκριθεί η χώρα στις «διεθνείς υποχρεώσεις» προς τους συμμάχους ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση, που είναι άλλωστε κοινός τόπος της κυβέρνησης με ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ και άλλα αστικά κόμματα.

Γιατί ο αγώνας για την υπεράσπιση της «διεθνούς νομιμότητας» θα έχει κόστος.

Και γιατί – όπως λένε – «Μπαίνουμε σε περίοδο ανακατατάξεων, μεγάλων πιέσεων στην οικονομία, λόγω του πληθωρισμού και της ενεργειακής κρίσης», όπου προβάλλει η «ανάγκη» επιτάχυνσης της αλλαγής του «ενεργειακού μείγματος»…

Βέβαια, η εργατική τάξη, ο λαός μας πληρώνει χρόνια το κόστος των στρατηγικών των επιχειρηματικών ομίλων. Πλήρωσε την οικονομική κρίση, πληρώνει τις επιπτώσεις της πανδημίας.

Πλήρωσε την ανάπτυξη που όπως λέγαμε και στις πορείες μας, οι εργαζόμενοι στον τουρισμό, «Του τουρισμού το θαύμα, εμείς το έχουμε χτίσει! Ματώσαμε για κέρδη, πληρώνουμε την κρίση!»

Πληρώνει τα επενδυτικά σχέδια της απελευθερωμένης Ενέργειας και της «πράσινης μετάβασης», την απολιγνιτοποίση με ένταση της ενεργειακής φτώχειας. Πληρώνει τον πληθωρισμό.

Πληρώνει τη λειτουργία ενός ολόκληρου συστήματος που στηρίζεται στην εκμετάλλευση των πολλών εργαζομένων από τους λίγους μετόχους των επιχειρηματικών ομίλων.

Πληρώνει την εμπορευματοποίηση της υγείας, της πρόνοιας, της παιδείας. Κάθε μορφή διαχείρισης που επιλέγεται (με λιτότητα, με μεγάλα χρηματοδοτικά πακέτα και Ταμεία Ανάκαμψης, με περικοπές κ.λπ.) είναι μεταφορά του κόστους στους εργαζόμενους, αλλάζουν μόνο ο τρόπος και το από ποια τσέπη καλούνται να πληρώσουν.

Η πολιτική της εμπλοκής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο είναι ακριβώς συνέχεια της ίδιας πολιτικής, γίνεται για λογαριασμό των ίδιων συμφερόντων, έχει στόχο να βγουν πιο ισχυροί οι μονοπωλιακοί όμιλοι πάντα σε βάρος του λαού.

Σήμερα, λοιπόν, οι λόγοι που οι εργαζόμενοι, ο λαός δεν πρέπει να βάλουν στην άκρη τις διεκδικήσεις τους, την πάλη τους για σύγχρονα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις, να μην «σηκώσουν λευκή πετσέτα», είναι πολλαπλάσιοι.

Να παλέψουν για Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με αυξήσεις, για τα μέτρα ελάφρυνσης από την αβάσταχτη φορολογία, την ενίσχυση των νοικοκυριών, για να αντιμετωπίσουν την ενεργειακή φτώχεια.

Πλάι σε όλα αυτά, προστίθεται η πάλη για την αντιμετώπιση των άμεσων επιπτώσεων από την εμπλοκή στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, από την άνοδο των τιμών της Ενέργειας και των ειδών λαϊκής κατανάλωσης.

Προστίθεται πάνω απ’ όλα ο αγώνας για να σταματήσει τώρα η ελληνική εμπλοκή, να κλείσουν οι βάσεις του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, να μη χρησιμοποιείται το ελληνικό έδαφος, κανένας Ελληνας φαντάρος, αξιωματικός εκτός συνόρων.

Επομένως, το «μήνυμα» αυτό της «συναίνεσης» πρέπει να απορριφθεί ασυζητητί από το εργατικό κίνημα, από όλο τον λαό. Η κυβέρνηση μπορεί άλλωστε να συνεχίσει τον «εποικοδομητικό διάλογο» με τα άλλα αστικά κόμματα, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ, που ρόλος τους είναι να «βάζουν πλάτη» στις «κρίσιμες στιγμές», όπως έγινε και μέσα στην πανδημία, όπως έκαναν και παλιότερα με τα μνημόνια.

Οι εργαζόμενοι από την πλευρά τους πρέπει να σηκώσουν ακόμα πιο ψηλά τη σημαία των διεκδικήσεών τους, όχι να την υποστείλουν.

Η απεργία της 6ης Απρίλη, η δραστηριότητα με την οποία θα φτάσουν μέχρι εκεί τα εργατικά σωματεία και οι άλλοι φορείς του λαϊκού κινήματος, μπορούν και πρέπει να συμβάλουν σε αυτή την κατεύθυνση.

Χρειάζεται να δυναμώσει η συσπείρωση σωματείων και συνδικαλιστών γύρω από αυτή την γραμμή πάλης και το διεκδικητικό πλαίσιο, να αναμετρηθούμε με την προπαγάνδα κυβέρνησης και εργοδοσίας, με τη συναινετική στάση άλλων δυνάμεων, με την οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσης της απεργίας.

Τα χρόνια της πανδημίας, έχει γίνει μία σημαντική προσπάθεια, και στο Ρέθυμνο, νέες δυνάμεις μπαίνουν στην μάχη, σταθερά, με συνέπεια και μαχητικότητα. Έχουν γίνει κινητοποιήσεις, μαζικές, που είχαμε χρόνια να δούμε, όπως η τελευταία πορεία ενάντια στο πόλεμο και την εμπλοκή της χώρας μας. Εκεί βρίσκεται η ελπίδα!

Όλοι, στο δρόμο, λοιπόν, να μην την πληρώσει πάλι ο λαός! Το ΚΚΕ με τα μέλη και τα στελέχη του θα είναι στην πρώτη γραμμή και θα συναντηθούμε για άλλη μία φορά με τις συνεπείς δυνάμεις στο εργατικό και λαϊκό κίνημα, χωρίς διάθεση ούτε να «καπελώσουμε», ούτε να «εξαγοράσουμε λίγη αγωνιστικότητα» όπως κάνουν άλλοι.

Ραντεβού στις κινητοποιήσεις της Επιτροπής Ειρήνης και των φορέων του λαϊκού κινήματος ενάντια στον πόλεμο και της εμπλοκή της Ελλάδας και στην Πανελλαδική Πανεργατική Απεργία της 6ης Απρίλη.

* Ο Βαγγέλης Αγγελογιαννάκης είναι γραμματέας της Τ.Ε. Ρεθύμνου του ΚΚΕ