Του ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ
Μου πρότεινε συμπολίτης μας να παρευρεθώ σε μία συνάντηση φίλων του κινήματος «Ελπίδα για Δημοκρατία» στο οποίο ηγείται η κ. Καρυστιανού. Γνωστοποίησα σε τρίτους την επιφύλαξη και τον προβληματισμό μου, επειδή δε γνωρίζω ακόμα το πρόγραμμά τους, για να εισπράξω: «Μην ασχολείσαι. Άμα είσαι έξυπνος, κάνε το χαζό». Προτίμησα να υιοθετήσω τα λόγια του Θουκυδίδη: «Ή την ησυχία σας ή την ελευθερία σας» μας είχε πει, γι’ αυτό ανταποκρίθηκα στο κάλεσμα. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιουνίου.
Συμμετείχα πεπεισμένος ότι τα δάκρυα της μάνας, έχουν τη δύναμη να ξεπλύνουν οποιαδήποτε ακαθαρσία σκεπάζει το λείψανο του σπλάχνου της και κατ’ επέκταση της κοινωνίας.
Βρεθήκαμε αρκετοί πολίτες, διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων, σε ένα παραδοσιακό καφενείο της ενδοχώρας.
Μετά τις απαραίτητες συστάσεις και αφού γνωριστήκαμε μεταξύ μας, ο συντονιστής της συζήτησης κάλεσε με βιντεοκλήση τον κύριο Κοκοτσάκη, τον οποίο βλέπαμε και ακούγαμε μέσω του κινητού. Αφού εξαντλήθηκαν οι φιλοφρονήσεις και οι αστεϊσμοί, συζητήσαμε μαζί του την εξής πρόταση: Να οργανώσουμε στο Ρέθυμνο την πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση φίλων του κινήματος. Ο κ. Κοκοτσάκης πρότεινε να αναβαθμιστεί η συγκέντρωση σε Παγκρήτια και να καλέσουμε να παρευρεθούν οι φίλοι από το Ηράκλειο και απ τα Χανιά. Τότε ζητήσαμε από τον κ. Κοκοτσάκη, να συζητήσει με την Αθήνα και να ζητήσει να έρθει κεντρικός ομιλητής: Ή η κ. Καρυστιανού ή ο κ. Αυγερινός. Ο κύριος Κοκοτσάκης δε δεσμεύτηκε ως προς τους παραπάνω, (αλλά ούτε έδειξε να υποβόσκει μεταξύ τους κάποια δυσαρέσκεια). Δήλωσε ότι φυσικά αυτός θα είναι σίγουρα παρών.
Μετά το πέρας της βίντεοκλήσης, η συζήτηση μεταξύ μας περιστράφηκε γύρω από το αν ο χώρος του Δημοτικού κήπου ενδείκνυται περισσότερο ή είναι προτιμότερο το σπίτι του πολιτισμού. Προβληματιστήκαμε πόσο θα κοστίσει η μίσθωση, αν θα είναι ο χώρος ελεύθερος, σε ποιο όνομα θα κοπούν τυχόν τιμολόγια για να φαίνονται και να είναι τα πάντα διάφανα….
Χωρίσαμε αναλαμβάνοντας κάποιοι να φέρουν σε πέρας τα παραπάνω.
Δέκα ημέρες αργότερα, στις 24 του μήνα, ο κ. Κοκοτσάκης κοινοποίησε εκτενές κείμενο στην εφημερίδα Νέα Κρήτη, γνωστοποιώντας την απογοήτευσή του από την «ηγετική κλειστή ομάδα» και την αποχώρησή του επειδή «δεν είναι αυτό το κίνημα που ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΚΑΜΕ». Το κείμενο στην εφημερίδα, στο οποίο εξέθεσε αναλυτικά τους λόγους που τον οδήγησαν στην καθόλα σεβαστή προσωπική του απόφαση να αποχωρήσει, καταλήγει:
«Αποχωρώ μόνο από μία πολιτική κίνηση που δεν με εκφράζει, όπως πλέον δεν εκφράζει την πλειοψηφία όσων πιστέψαμε σε αυτήν».
Εμείς αιφνιδιαστήκαμε, αφού δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ποια είναι αυτή η πλειοψηφία που συμφωνεί μαζί του και όχι με το κίνημα.
Προσωπικά σέβομαι απόλυτα την απόφασή του, αλλά αναρωτιέμαι: Τι μεσολάβησε από την πρόταση που συζήτησε μαζί μας για παγκρήτια συνάντηση στο Ρέθυμνο, έτσι ώστε μέσα στις επόμενες δέκα μέρες, να κοινοποιήσει δημοσίως ότι η κίνηση δεν εκφράζει την ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΟΣΩΝ ΠΙΣΤΕΨΑΜΕ ΣΕ ΑΥΤΗΝ;
Αισθάνομαι υποχρέωση ν’ αναφερθώ και στο ακίνητο των 29 τετ. μέτρων που απέκτησε από πλειστηριασμό η εταιρία στην οποία συμμετείχε η κ. Καρυστιανού.
Πιστεύω ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν πρέπει να αγοράζει τέτοια ακίνητα.
Δεν επιτρέπω όμως στον εαυτό μου να κατακρίνει τον όποιο πολίτη προβαίνει σ’ αυτήν τη «νόμιμη» πράξη. Για να έχω αυτό το δικαίωμα έπρεπε να έχω αντισταθεί όταν η βουλή νομοθετούσε αυτή την επαίσχυντη υφαρπαγή από τα funds. Αισθάνομαι υπόλογος, επειδή ανέχομαι να νομοθετούν κόμματα που χρωστούν υπέρογκα ποσά, τα οποία καλούνται να πληρώσουν οι νέες γενιές.
Δεν δικαιούμαι να κρίνω πολίτες, αφού ανέχομαι πολλοί βουλευτές και ευρωβουλευτές, ανερυθρίαστα και κατ’ εξακολούθηση να επωφελούνται απ’ αυτόν τον ληστρικό νόμο.
Πιστεύω ότι δικαίωμα να κατακρίνουν την παραπάνω πράξη, έχουν ΜΟΝΟ όσοι πολίτες «μάτωσαν» απέναντι στα ΜΑΤ, αγωνιζόμενοι να μην περάσουν αυτοί οι κατάπτυστοι νόμοι.
Εμείς οι υπόλοιποι θα εξαντλούμαστε σε συζητήσεις για το αν η νόμιμη πλέον αυτή πράξη είναι και ηθική! Θα τη σχολιάζουμε κατά το δοκούν. Ανάλογα με το συμφέρον μας προφανώς και φυσικά ξαπλωμένοι αναπαυτικά στον καναπέ μας.
