• Πολλαπλές οι κακοτεχνίες σε σωληνώσεις κατοικιών, επιχειρήσεων και στο δημόσιο δίκτυο παροχής νερού – Μεγάλα τα προβλήματα σε βόρειες περιοχές του Ρεθύμνου και στην Παλιά Πόλη
• Η μαύρη εργασία και η έλλειψη δικλείδων ασφαλείας πλήττουν το επάγγελμα του υδραυλικού – Περισσότερες οι συνταξιοδοτήσεις από τους νέους ανθρώπους που μπαίνουν στον κλάδο
Σημαντικά επιβαρυμένα είναι τα υδροδοτικά δίκτυα του Ρεθύμνου, τα οποία δεν συντηρούνται τακτικά, διαθέτουν παλαιωμένες εγκαταστάσεις και φθείρονται από την ποιότητα νερού, τις διαφορετικές κλιματικές συνθήκες και την ανάγκη για παροχή πολλαπλάσιου όγκου υδρορροής σε σύγκριση με τον αρχικό σχεδιασμό τους. Όλο και συχνότερα είναι τα προβλήματα που εντοπίζονται τόσο σε κατοικίες και επιχειρήσεις, όσο και στο δημόσιο δίκτυο παροχής νερού, με σπασμένους σωλήνες, βουλωμένα δίκτυα αποχετεύσεων και ύδρευσης και συνεχείς διαρροές, που συνιστούν μεγάλες σπατάλες νερού, σε μία εποχή που ο υδάτινος πόρος είναι πολύτιμος. Με μεγαλύτερες και συχνότερες προκλήσεις έρχονται αντιμέτωπες οι περιοχές στα πιο βόρεια τμήματα του νομού, όπου συναντάται χαμηλότερη πίεση νερού και συχνές διακοπές στην υδροδότηση, γεγονός που οφείλεται τόσο στην οικοδομική ανάπτυξη των περιοχών αυτών, όσο και στο ευρύτερο πρόβλημα της λειψυδρίας. Παράλληλα, στους υδραυλικούς έχει μεταθέσει η ΔΕΥΑΡ, ένα κομμάτι των ευθυνών και των αρμοδιοτήτών της απέναντι στα νοικοκυριά, όπως η διασύνδεση της αποχέτευσης με το κεντρικό δίκτυο και η εγκατάσταση του ρολογιού μέτρησης. Όπως ανέφερε μεταξύ άλλων μιλώντας στα «Ρ.Ν.» ο Στέλιος Μιχαλάκης, πρόεδρος του Συνδέσμου Εργολάβων Υδραυλικών Νομού Ρεθύμνου, συχνά οι υδραυλικοί αναλαμβάνουν ευθύνες που δεν τους αναλογούν, όπως οι εκσκαφές σε δρόμους και οι εργασίες σε ηλεκτροδοτικές εγκαταστάσεις, γεγονός που όπως λέει οδηγεί τόσο σε αύξηση των παραγόντων κινδύνου, όσο και σε παρέμβαση σε άλλα δίκτυα, που εκτός από παράνομη και αναγκαία τακτική, μπορεί να δημιουργήσει μελλοντικά προβλήματα.
Την ίδια ώρα, οι κακοτεχνίες που έχουν δημιουργηθεί σε πολλά σπίτια του Ρεθύμνου, από μη αδειούχους υδραυλικούς, είναι επίσης πολλές και συχνά ανεπανόρθωτες, με τη μαύρη εργασία στον κλάδο να αποτελεί ένα φαινόμενο που δημιουργεί προβλήματα τόσο στους επαγγελματίες, όσο και στους ίδιους τους πολίτες. Σύμφωνα με τον κ. Μιχαλάκη, οι επιδιορθώσεις σε σωλήνες και άλλα ζητήματα του δικτύου είναι μία δύσκολη διαδικασία για μία πόλη σαν το Ρέθυμνο, η οποία διακρίνεται από γερασμένα κτίρια και εγκαταστάσεις, καθώς και υψηλή αγωγιμότητα και άλατα στα υδροδοτικά του δίκτυα. Μάλιστα, οι υδραυλικοί που δραστηριοποιούνται παρανόμως στο Ρέθυμνο είναι πολλαπλάσιοι από τους νομίμως αδειούχους υδραυλικούς, που διαθέτουν άδεια άσκησης επαγγέλματος και είναι εγγεγραμμένοι στον Σύνδεσμο και οι οποίοι φτάνουν τους 55. Όπως εξήγησε μεταξύ άλλων ο κ. Μιχαλάκης, με το να στρέφεται ο πολίτης στον μη αδειούχο υδραυλικό, μπορεί ενδεχομένως να του εξασφαλίσει μικρότερο κόστος εργασίας, αλλά θα του στερήσει αξιοπιστία και ασφαλιστική κάλυψη, που θα τον αφήσει εκτεθειμένο σε μία πιθανή κακή εκτέλεση εργασιών. Η παραπάνω συνθήκη, πέρα από το γεγονός ότι θα οδηγήσει σε αναπόφευκτη μελλοντική επανέναρξη των εργασιών για λόγους επιδιορθώσεων, συχνά δημιουργεί νέα προβλήματα, καθώς δεν μπορούν να εντοπιστούν οι παρεμβάσεις του προηγούμενου υδραυλικού στο δίκτυο, από τη στιγμή που δεν υπάρχει ιστορικό καταγραφής.
Μία οικοδομικά γερασμένη πόλη με ασυντήρητα σπίτια, τουλάχιστον όσον αφορά τις εγκαταστάσεις νερού χαρακτήρισε το Ρέθυμνο, ο κ. Μιχαλάκης, με τις φθορές να εντοπίζονται από τους υδραυλικούς σχεδόν παντού. «Βλέπουμε πάρα πολλές κακοτεχνίες. Είναι πολύ παλιά τα σπίτια και ασυντήρητα τα τελευταία χρόνια, οπότε είναι μία γερασμένη πόλη το Ρέθυμνο. Οι φθορές συνήθως εντοπίζονται στα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, επειδή είναι πιεσμένα από το νερό, αλλά και λόγω καιρού, παλαιότερης τεχνολογίας και κακής ποιότητας του νερού στο Ρέθυμνο, όπου υπάρχει μεγάλη αγωγιμότητα και πάρα πολλά άλατα. Αυτά επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τις εγκαταστάσεις, με βουλώματα, με φθορές και οι μεγαλύτερες ζημιές είναι ότι διαβρώνονται τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης». Αναφορικά τώρα με το που οφείλονται τα συχνά προβλήματα υδροδότησης της πόλης, ο κ. Μιχαλάκης σημείωσε ότι πρόκειται για ένα πολυπαραγοντικό φαινόμενο. «Πρώτον, έχουν αλλάξει πλέον οι περιβαλλοντικές συνθήκες, οπότε ο χειμώνας είναι μικρότερος, το καλοκαίρι είναι πιο έντονο, με αποτέλεσμα τα αποθέματα του νερού να είναι λιγότερα. Δεύτερος παράγοντας είναι η κακή ποιότητα των δικτύων, πρόκειται για μία πόλη που έχει πολύ γερασμένα δίκτυα, διαρροές και καταστροφές γίνονται συνέχεια, με αποτέλεσμα να αναγκάζονται πολλές φορές τα δίκτυα να δώσουν παραπάνω πίεση», ανέφερε, συμπληρώνοντας ότι «Όταν ένα δίκτυο έχει φτιαχτεί για τον Μασταμπά πριν από 30 χρόνια, ο Μασταμπάς τότε είχε 300 σπίτια και σήμερα έχει 1.000 σπίτια δεν φτάνει το δίκτυο για να καλύψει όλες τις ανάγκες. Οπότε ανεβάζουμε πίεση, δίνουμε νερό από γεωτρήσεις και άλλα δίκτυα και αυτό προκαλεί επιπλέον ζημιές στα παλαιωμένα σπίτια και δίκτυα».
Επιπλέον, ο κ. Μιχαλάκης αναφέρθηκε στα διαφορετικά υλικά κατασκευής, στην ανάγκη επέκτασης των δικτύων, καθώς και στην αξιοποίηση περισσότερων ακινήτων όλο τον χρόνο, πράγματα που δημιουργούν προβλήματα και δυσκολίες. «Τα υλικά κατασκευής είναι διαφορετικά από ότι είναι σήμερα, που έχουν μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και πιστοποίηση. Ένα άλλο πρόβλημα της πόλης είναι ότι αυτή μεγαλώνει χωρίς να μεγαλώνουν τα δίκτυα. Η πόλη αναπτύσσεται, μεγαλώνει πάρα πολύ και τα δίκτυα είναι πάρα πολύ παλιά, ακόμα στην Παλιά Πόλη υπάρχουν δίκτυα ύδρευσης με αμίαντο, ο οποίος είναι απαγορευμένος. Συναντάμε επίσης σε πολυκατοικίες σωλήνες αποχέτευσης που είναι με μαντέμι, που αυτές οι κατασκευές έγιναν πριν 60-70 χρόνια και υπάρχουν ακόμα στο Ρέθυμνο», ανέφερε και στη συνέχεια πρόσθεσε: «Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει είναι η αλλαγή χρήσης των ακινήτων. Όταν δεν υπήρχαν τα airbnb, τώρα πόσες κατοικίες έχουν μπει στη βραχυχρόνια μίσθωση, που σημαίνει ότι καθαρίζονται κάθε μέρα, υπάρχει μεγαλύτερη η σπατάλη νερού. Παλαιότερα έφευγαν οι φοιτητές και έκλεινε το σπίτι, δεν ξοδευόταν νερό. Υπάρχουν επίσης οι βίλες που είναι στην πόλη και περιφερειακά της πόλης, τα ξενοδοχεία μεγαλώνουν κάθε μέρα».
Περιοχές όπως ο Μασταμπάς, τα Καστελλάκια, το Πανόραμα προς Ατσιπόπουλο, το Βιολί Χαράκι είναι αυτές που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα με συνεχείς διακοπές νερού και χαμηλή πίεση στην παροχή. «Όταν ανοίγει τις βάνες όλη η πόλη σε χαμηλά σημεία, τότε τα ψηλά σπίτια ξεμένουν από νερό και το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι έχουν χαμηλή πίεση», εξήγησε ο κ. Μιχαλάκης και στη συνέχεια πρόσθεσε ότι δεν γίνεται κανένας έλεγχος των εγκαταστάσεων, επιρρίπτοντας μάλιστα ευθύνες στη ΔΕΥΑΡ για μη τήρηση κάποιων υποχρεώσεών της. «Η ΔΕΥΑΡ είναι υποχρεωμένη να συνδέει την αποχέτευση με το κεντρικό δίκτυο και το ρολόι του νερού, αλλά τα τελευταία χρόνια επειδή δεν προλαβαίνει, λέει στον πελάτη να το κάνει ο υδραυλικός, με αποτέλεσμα να αναγκαζόμαστε να κάνουμε και πράγματα που δεν πρέπει να τα κάνουμε, όπως το να σκάβουμε δρόμους, να βρίσκουμε αγωγές, να παίρνουμε παροχές, να χτυπάμε καλώδια και δίκτυα χωρίς να το θέλουμε. Αλλά αν δεν το κάνουμε θα μείνει το ξενοδοχείο χωρίς αποχέτευση», ανέφερε. Αναφορικά τώρα με τις ενέργειες που μπορούν να κάνουν και οι ίδιοι οι πολίτες σε μία προσπάθεια να εξασφαλίσουν μεγαλύτερη ποιότητα νερού στα σπίτια τους και να προστατευτούν από τυχόν βλάβες, ο κ. Μιχαλάκης σημείωσε: «Ο πολίτης μπορεί να βάλει ένα φίλτρο, με το οποίο να μαζέψει άμμο πετραδάκια και λοιπά άλατα από την παροχή. Μπορεί επίσης να κάνει έναν συνολικό έλεγχο στο σπίτι του, να ελέγξει την αγωγιμότητα, τα άλατα, αν μπορεί να προσθέσει αποσκληρυντή νερού στην εγκατάστασή του», ο οποίος επιβάλλεται όπως σημείωσε, σε περιοχές που έχουν πολλά άλατα, όπως στου Γάλλου, στο Ατσιπόπουλο, στο Σφακάκι και στην περιοχή του Σταυρωμένου. Μάλιστα, όπως σημείωσε, πρόκειται για οικονομικές παρεμβάσεις με μεγάλη ανθεκτικότητα και υψηλή απόδοση.
«Έχουμε περισσότερες συνταξιοδοτήσεις τον χρόνο από ότι καινούργιες εγγραφές»
Συνολικά 55 μέλη έχει ο Σύνδεσμος Εργολάβων Υδραυλικών Νομού Ρεθύμνου σήμερα, με αδειούχους υδραυλικούς οι οποίοι έχουν άδεια άσκησης επαγγέλματος. Την ίδια ώρα, σύμφωνα με τον κ. Μιχαλάκη, οι μη αδειούχοι υδραυλικοί αγγίζουν τους 450, με αποτέλεσμα ο κλάδος να πλήττεται σημαντικά. «Η μαύρη εργασία βλάπτει και εμάς και τους πολίτες, γιατί και οι πολίτες δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Σαν επαγγελματίες είμαστε ασφαλισμένοι, για ό,τι κάνουμε ο πελάτης αποζημιώνεται, όλα τα υλικά που χρησιμοποιούμε πρέπει να είναι πιστοποιημένα, δουλεύουμε από μίας κατηγορίας υλικά και πάνω, καταθέτουμε υπεύθυνη δήλωση που υπογράφεται και από τον υδραυλικό και από το σωματείο ότι έχει γίνει σωστά η δουλειά», ανέφερε. Παράλληλα, πρόβλημα υπάρχει και με την ανανέωση του κλάδου, στον οποίο μπαίνουν όλο και λιγότεροι νέοι άνθρωποι. «Δεν μπαίνουν νέοι υδραυλικοί στο επάγγελμα. «Συνήθως έχουμε περισσότερες συνταξιοδοτήσεις τον χρόνο, από ότι καινούργιες εγγραφές. Ίσως είναι θέμα παιδείας, προσανατολισμού, κακής ενημέρωσης. Τα επαγγέλματα της οικοδομής θεωρούνται παρεξηγημένα τα τελευταία χρόνια. Το σωματείο είχε κάποτε μέλη 180 άτομα και τώρα έχει 55», σημείωσε και τέλος επεσήμανε ότι ο μη αδειοδοτημένος υδραυλικός μπορεί να χρεώσει λιγότερο τον πελάτη, αλλά η εργασία του δεν θα συνοδεύεται από ασφάλεια και πιστοποίηση. «Μπορεί να έχει διαφορά στο κόστος, γιατί εμείς πληρώνουμε ΤΕΒΕ, εφορεία, ΙΚΑ, μεγάλες φορολογίες, ασφάλειες, υπαλλήλους, οι επιχειρήσεις μας είναι νόμιμες, πληρώνουμε προκαταβολή φόρου για του χρόνου, έχουμε πολλά μείον σε σχέση με έναν ελεύθερο επαγγελματία που ασκεί και ένα άλλο επάγγελμα. Μπορεί και να χρεώσει ό,τι θέλει τον πελάτη βέβαια, δεν τον ελέγχει κανένας στο να είναι σωστά η δουλειά του. Ο πελάτης κάτι που κοστίζει 100 μπορεί να το πάρει 80, αλλά αυτό που θα πάρει θα είναι κατώτερο. Θα υπάρχει διαφορά στο αποτέλεσμα και τελικά ο πελάτης θα είναι ζημιωμένος», κατέληξε.
