Το ΠΑΣΟΚ, μετά από μία πορεία δοκιμασιών επανήλθε στο προσκήνιο της πολιτικής σκηνής και βρέθηκε, με όποιο τρόπο βρέθηκε, στη θεσμική θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Έχομε ήδη προχωρήσει αρκετά στον τρίτο χρόνο της τρέχουσας κυβερνητικής θητείας και δυστυχώς μένει καθηλωμένο -σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις- σε ποσοστά από 12 – 14%, που σε καμία περίπτωση δεν του επιτρέπουν να αισιοδοξεί, παρά τα ατέλειωτα σκάνδαλα, τη ληστρική κι αντιλαϊκή πολιτική από το κυβερνών κόμμα. Προφανώς, πρέπει να υπάρχει κάποιο πρόβλημα που εμποδίζει το κόμμα να…. Προχωρήσει!
Μήπως πρέπει να ξεκολλήσομε επιτέλους και από το «παραμύθι» της αυτόνομης πορείας και να συζητήσομε με συγγενικές δυνάμεις της κεντροαριστεράς -κι άλλες προοδευτικές δυνάμεις του τόπου- προκειμένου να βρεθεί ένας κοινός βηματισμός για τις ερχόμενες εκλογές, οι οποίες πλησιάζουν ολοταχώς, μια και μας είναι γνωστό, ότι «η ισχύς (είναι) εν τη ενώσει»; Προφανώς και δεν αναφέρομαι στην επιχειρούμενη προσπάθεια Τσίπρα να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο, του οποίου την ανερμάτιστη πολιτική πληρώσαμε και πληρώνομε ακόμη!
Ωστόσο, ο Λαός επιθυμεί να δει σύμπνοια, θέλει ενότητα, χρειάζεται όραμα, πρέπει ν’ αρχίσει πάλι να ελπίζει! Ο κατακερματισμός και η πολυδιάσπαση της κεντροαριστεράς μόνο την κυβερνώσα παράταξη εξυπηρετεί, αυτό δεν το καταλαβαίνουν! Κάποτε, πριν από πενήντα περίπου χρόνια, στις πορείες των χρόνων εκείνων ακουγόταν το σύνθημα: «Ενότητα και πάλι να φύγει η δεξιά!», γιατί το σύνθημα αυτό ξεχάστηκε τελευταία;;;
