Το Οχυρό Ρούπελ είναι το μεγαλύτερο συγκρότημα της οχυρωματικής «Γραμμής Μεταξά» στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Έγινε σύμβολο ηρωισμού τον Απρίλιο του 1941, όταν η μικρή ελληνική φρουρά καθήλωσε και προκάλεσε τεράστιες απώλειες στις πάνοπλες ναζιστικές μεραρχίες κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής.
Δημιουργήθηκε μεταξύ 1936 και 1940 για να προστατεύσει τα βόρεια σύνορα της χώρας. Αποτελείται από ένα δαιδαλώδες υπόγειο δίκτυο στοών, καταφύγια και πολυβολεία συνολικού μήκους πολλών χιλιομέτρων.
Όταν οι γερμανικές δυνάμεις επιτέθηκαν στις 6 Απριλίου,1941, οι λιγοστοί Έλληνες στρατιώτες αντιστάθηκαν σθεναρά. Παρά τον ανελέητο βομβαρδισμό από ξηράς και αέρος, το Ρούπελ δεν έπεσε.
Η φρουρά παρέμεινε αλώβητη και παραδόθηκε στις 10 Απριλίου, μόνο αφού είχε καταληφθεί η Θεσσαλονίκη και είχε διαταχθεί συνθηκολόγηση. Ακόμη και οι Γερμανοί αξιωματικοί εξέφρασαν τον θαυμασμό τους για το θάρρος των Ελλήνων
Από τους ηρωικούς υπερασπιστές ήταν ο μόνιμος λοχίας Παύλος Μαράκης που έπεσε μαχόμενος στις 9 Απριλιου 1941.
Αποτελεί κι αυτός ένα ακόμα δείγμα του αγνού πατριωτισμού των στρατιωτών εκείνης της εποχής Και δυστυχώς ενώ τιμάται σε μια τέτοια διοργάνωση είναι άγνωστος στον τόπο του.
Ο Παύλος Μαράκης γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Άγιο Βασίλειο (Νεφς) Ρεθύμνου στην Κρήτη.
Υπηρέτησε ως Μόνιμος Λοχίας (Μ.ΛΧ) του Ελληνικού Στρατού.
Η δράση του εντοπίζεται στα υψώματα των Λουτρών Σιδηροκάστρου, κοντά στην κεντρική στενωπό του Ρούπελ.
Ο λόχος του είχε ως αποστολή να αναχαιτίσει την προέλαση του πανίσχυρου 125ου Ενισχυμένου Γερμανικού Συντάγματος Πεζικού, το οποίο επιχειρούσε να διασπάσει την ελληνική άμυνα.
Στις 9 Απριλίου 1941, κατά τη διάρκεια σφοδρών βομβαρδισμών και επιθέσεων, ο Παύλος Μαράκης έπεσε μαχόμενος στο πεδίο της μάχης.
Η γενναία αντίσταση των Ελλήνων ανάγκασε τους Γερμανούς να αναγνωρίσουν την ανδρεία τους. Ακόμη και μετά τη συνθηκολόγηση, γερμανικά αγήματα απέδωσαν τιμές στους αήττητους υπερασπιστές των οχυρών. Προς τιμήν του Παύλου Μαράκη και των υπόλοιπων 142 πεσόντων στρατιωτών, διοργανώνεται κάθε χρόνο στο οχυρό το μεγαλύτερο φεστιβάλ ιστορικής αναπαράστασης του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα.
Στη διάρκεια του φεστιβάλ αυτού οι ομάδες αναβιωτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό, φορώντας αυθεντικές στολές της εποχής, αναπαριστούν τη λυσσαλέα γερμανική επίθεση και την ηρωική ελληνική άμυνα με εφέ εκρήξεων και εικονικών αεροπορικών επιθέσεων.
Στο αποκορύφωμα της εκδήλωσης ακούγεται το ιστορικό «Όχι» του Διοικητή Γεωργίου Δουράτσου: «Τα οχυρά δεν παραδίδονται, καταλαμβάνονται».
Στη φετινή διοργάνωση την τιμητική διάκριση του Μαράκη παρέλαβε ο ανιψιός του από τη μητέρα του Παύλος Μουδάτσος.
Μια από τις ομάδες αναβιωτών είναι αυτή που συμμετέχει στις εκδηλώσεις μνήμης Μάρκου Πολιουδάκη και στην τριλογία «Αγριος Γδικιωμός» της Εύας Λαδιά για τα αντίποινα των ναζί.
Η ομάδα που έχει λάβει μέρος και σε τηλεοπτικές σειρές εποχής (Πανθέοι, Ουζερί Τσιτσάνης, κ.ά.) φέτος αποτελείται από τους Θεοφάνη Πρασσά – Γεώργιο Σκανιακό – Βλάσση Κοροντζή – Κωνσταντίνο Κοντό – και Λεωνίδα Παπαδόπουλο.
