Το… καρφί το πέταξε και όλοι κατάλαβαν προς τα πού απευθυνόταν, ο πρώην υπουργός υγείας από το βήμα του Ωδείου Ρεθύμνης, το απόγευμα της Κυριακής κατά την εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου του με τίτλο “Το κόκκινο νήμα”. Ο Ανδρέας Ξανθός, κλείνοντας την ομιλία του, επέλεξε μια προσωπική αναφορά με σαφές υπονοούμενο και ακόμη σαφέστερο μήνυμα. «Τελειώνω με μία προσωπική αναφορά», είπε. «Κάποιοι λένε ότι όταν κλείνει ο κύκλος των πολιτικών προσώπων, αισθάνονται την ανάγκη να γράψουν ένα βιβλίο για να αυτοδικαιωθούν, να κερδίσουν την υστεροφημία τους. Θεωρώ ότι αυτό είναι θεμιτό. Το να θέλει δηλαδή ένα πολιτικό πρόσωπο, που θεωρεί ότι ολοκλήρωσε τον κύκλο του σε ρόλους και θέσεις ευθύνης, είναι θεμιτό να ενδιαφέρεται για την υστεροφημία του».
Για να προσθέσει, όμως, αμέσως μετά το ουσιώδες: «Η υστεροφημία δεν κερδίζεται με τα λόγια. Κερδίζεται με τη στάση ζωής, με τη συνέπεια λόγων και έργων, με το αποτύπωμα, μικρό ή μεγάλο, που αφήνει ο καθένας στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου. Και κυρίως με τη συνάφεια των έργων με την προσωπική στάση ζωής».
Και κάπου εκεί, ήρθε και το λογοτεχνικό «κλείδωμα». Επικαλέστηκε τον συγγραφέα Άρη Ρέτσο και το βιβλίο του «Μαίρη», αφιερωμένο στη γενιά του Πολυτεχνείου, για να παραθέσει τη φράση με την οποία ολοκλήρωσε: «Είναι πιο εύκολο να παλεύει κανείς για τις ιδέες του, από το να ζει σύμφωνα με αυτές».
Το ακροατήριο χειροκρότησε και το «μήνυμα… εστάλη».
