Μπήκαμε στη Μεγάλη Εβδομάδα. Η αντίστροφη μέτρηση για τη φετινή Ανάσταση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού έχει ξεκινήσει. Ευκαιρία για περισυλλογή για όσα συμβαίνουν στην εντός και εκτός σπιτιού ζωή μας, για αυτοκριτική και για ενδελεχή μελέτη της Αγίας Γραφής.
Από παιδί μου αρέσει να διαβάζω τα ιερά κείμενα της Αγίας Γραφής και να προσπαθώ να ενστερνιστώ το θεόπνευστο λόγο της και να νιώσω τα κηρύγματά του στην Καθημερινή ζωή μου.
Έτσι, πρόσφατα τούτα τα αποσπάσματα βρήκα: «Δὲν βραδύνει ὁ Κύριος τὴν ὑπόσχεσιν αὑτοῦ, ὡς τινὲς λογίζονται τοῦτο βραδύτητα, ἀλλὰ μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μή θέλων νὰ ἀπολεσθῶσι τινες, ἀλλὰ πάντες νὰ ἔλθωσιν εἰς μετάνοιαν.
Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, προγνωρίζοντες ταῦτα φυλάττεσθε, διὰ νὰ μή παρασυρθῆτε μὲ τὴν πλάνην τῶν ἀνόμων καὶ ἐκπέσητε ἀπὸ τὸν στηριγμὸν σας». Προέρχονται από τη Β΄ Επιστολή Πέτρου (κεφάλαιο 3, εδάφια 9 και 17).
Τα χωρία λοιπόν αυτά θεωρώ ότι φανερώνουν μπροστά μας μια μεγάλη και βαθιά αλήθεια για το Θεό και την αληθινή, την ουσιαστική σχέση Του με τον άνθρωπο, ιδιαίτερα επίκαιρη στην πορεία μας προς το Πάσχα. Ο λόγος του αποστόλου φαίνεται πως μας απαλλάσσει από μια διαχρονική αγωνία, γιατί ο Θεός φαίνεται να «αργεί»; Γιατί δεν επεμβαίνει άμεσα, δεν εκπληρώνει γρήγορα τις υποσχέσεις Του στη δημόσια και στην ιδιωτική ζωή των ανθρώπων;
Η απάντηση που δίνει ο Πέτρος στη ανθρωπότητα είναι αποκαλυπτική· ο Θεός δεν βραδύνει, αλλά μακροθυμεί. Ό,τι εμείς οι ανυπόμονοι άνθρωποι εκλαμβάνουμε ως αργοπορία δεν είναι στην πραγματικότητα τίποτα άλλο από μια έκφραση της αγάπης Του. Δεν θέλει ο Θεός μας την απώλεια κανενός ανθρώπου· στον αντίποδα, περιμένει με υπομονή και καρτερικότητα, δίνοντας σε όλους τον χρόνο να βρουν τι δρόμο της αγάπης και της αλήθειας, ώστε να επιστρέψουν σε Αυτόν μέσω της μετάνοιας.
Θεολογικά, εδώ μπορούμε να πούμε, αν και δε διεκδικούμε δάφνες θεολόγων, πως φανερώνεται ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί ο Θεός μέσα στο Χρόνο· δρα με σεβασμό στην ελευθερία του ανθρώπου και με άπειρη υπομονή. Η μετάνοια δεν επιβάλλεται· είναι μια ελεύθερη και ανυστερόβουλη κίνηση της καρδιάς. Ο Θεός δεν πιέζει, αλλά καλεί. Δεν τιμωρεί βιαστικά, αλλά περιμένει με ελπίδα. Έτσι, ο χρόνος που μας δίνεται δεν είναι ουδέτερος· είναι χρόνος αναστοχασμού και σωτηρίας, ευκαιρία λύτρωσης και επιστροφής, άνοιγμα προς μια νέα ζωή κοντά στο Σωτήρα των ανθρωπίνων ψυχών.
Ταυτόχρονα όμως, ο Πέτρος δεν αναφέρεται μόνο στη θεία αγάπη, αλλά επισημαίνει και την ανθρώπινη ευθύνη. «Φυλάττεσθε», λέει σε προστακτική, καλώντας μας σε φύλαξη της ψυχής μας, σε εγρήγορση. Η γνώση της αλήθειας μόνη της δεν αρκεί· πρέπει πάντοτε να συνοδεύεται από σταθερότητα και προσοχή. Έχετε το νου σας και τα αισθητήρια όργανα του σώματος και της ψυχής πάντα ορθάνοιχτα, μάς λέει. Καιροφυλακτούν διαρκώς ο κίνδυνος της πλάνης και του ξεγελάσματος από τα έξωθεν ερεθίσματα, η παγίδα της εσωτερικής χαλάρωσης και ο γκρεμός της απομάκρυνσης από το στήριγμα της πίστης. Ο άνθρωπος καλείται να διαφυλάξει το θεόπεμπτο δώρο που του δόθηκε, να μην ξεγελαστεί από τις επίγειες Σειρήνες και παρασυρθεί, να μην χάσει τον προσανατολισμό του.
Μέσα στο κλίμα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, την ατμόσφαιρα της Μεγάλης Εβδομάδας και της προσμονής του Πάσχα, ο λόγος αυτός γίνεται ιδιαίτερα προσωπικός και βιωματικός. Δεν είναι λίγες οι φορές στη ζωή μας που λιγοψυχώντας νιώθουμε ότι ο Θεός κωφεύει ή σιωπά ή αργεί να απαντήσει στα αιτήματά μας. Το παρόν κείμενο, όμως, μας προτρέπει να δούμε αλλιώς αυτόν τον «χρόνο». Ίσως είναι ο χρόνος που μας δίνεται για να δούμε βαθύτερα τον εαυτό μας, να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να αλλάξουμε πορεία. Ίσως μας δίνεται ως δώρο από το Θεό ή ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα μετά από μια λανθασμένη ή αποτυχημένης έκβασης πορεία.
Το Πάσχα, ως πέρασμα από τον θάνατο στη ζωή, συνδέεται άμεσα με αυτή την πορεία. Δεν είναι μόνο μια εξωτερική γιορτή, αλλά μια εσωτερική ανάσταση. Και αυτή προϋποθέτει συνεχή εγρήγορση και προσοχή, ώστε να μην στεκόμαστε μόνον στα επιφανειακά, αλλά να φτάσουμε στην ουσία. Το «φυλάττεσθε» του επιστολογράφου εξελίσσεται έτσι σε μια πρό(σ)κληση να κρατήσουμε ζωντανή την πίστη και ως άσβεστο φως μέσα μας, να προστατεύσουμε την καρδιά μας από ό,τι θέλει να την ξεγελάσει για να την απομακρύνει από τον Θεό, το κήρυγμα και το δρόμο του.
Τελικά, το μήνυμα του Πέτρου είναι γεμάτο ελπίδα αλλά και ευθύνη για τον άνθρωπο. Ο Θεός περιμένει με αγάπη και υπομονή, δίνοντας χρόνο σε όλους· ταυτόχρονα μας θέτει ενώπιον των ευθυνών μας αν θέλουμε τη λύτρωση και την ανάσταση της ψυχής μας από τα επίγεια δεινά.
Και καθώς έρχεται το Πάσχα, μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο παντοδύναμος λόγος του Πανάγαθου πατέρα Θεού είναι πάντα εδώ, χωρίς άργητα, για όλο το ανθρωπολόι και για τον καθένα μας. Εάν θέλουμε αληθινά να σωθούμε από καθετί κακό και ψυχοβλαβές σχετικό με τη γήινη ζωή μας και να είμαστε την ώρα της αρπαγής στην αγκαλιά του Κυρίου, υπάρχει πάντα επί γης καιρός για μετάνοια πραγματική και έμπρακτη και για διαρκή εγρήγορση έναντι κάθε πλάνης.
Καλό Πάσχα, λοιπόν, και καλή Ανάσταση για όλους τους ανθρώπους και τις οικογένειές τους!
