Οι πολύ μικρές και κατακερματισμένες αγροτικές εκμεταλλεύσεις που υπάρχουν στην Ελλάδα συνεπώς και στην Κρήτη, το πολύ χαμηλό ποσοστό καλά εκπαιδευμένων αγροτών, η μεγάλη ηλικία και η υστέρηση σε επενδύσεις και καινοτομία, αποτελούν σοβαρή τροχοπέδη προκειμένου η ελληνική γεωργία να καταστεί ανταγωνιστική και να επιβιώσει στο διεθνές περιβάλλον.
«Αγρότης στην Ελλάδα είναι όποιος δηλώνει αγρότης, καμία σχέση με την τεχνογνωσία. Αποτέλεσμα της μη εκπαίδευσης είναι ότι τα περισσότερα γίνονται εμπειρικά, παραδοσιακά, που δύσκολα αλλάζουν. Όμως, ο αγροτικός τομέας έχει υποστεί ριζικές διαθρωτικές αλλαγές και η εκπαίδευση των αγροτών παίζει καταλυτικό ρόλο σε ένα περιβάλλον τεχνολογικών εξελίξεων και κλιματικής κρίσης», ανέφερε στον ΣΚΑΪ Κρήτης 92,1 και την Ελένη Βακεθιανάκη ο διαχειριστής του Μεσογειακού Κέντρου Ικανοτήτων Αγροδιατροφής και Δ/ντής των Τεχνικών Σχολών Επιμελητηρίου Ηρακλείου, Μιχάλης Καθαράκης, με αφορμή την έρευνα που υλοποίησε για λογαριασμό της διαΝΕΟσις.
Προκειμένου να αρχίσουν να αίρονται οι πολύ μεγάλες στρεβλώσεις, προτείνεται η δημιουργία πέντε Εφαρμοσμένων Εκπαιδευτικών Κέντρων σε Κρήτη, Θεσσαλία, Μακεδονία, Πελοπόννησο και Αιγαίο, το καθένα από τα οποία θα εστιάζει σε καλλιέργειες και πρακτικές, συναφείς με την αντίστοιχη περιοχή. Η εστίαση στην Κρήτη θα είναι στις ελιές, τα αμπέλια και τα θερμοκήπια. Τα Κέντρα αυτά θα είναι εξοπλισμένα με εργαστήρια, πειραματικά αγροκτήματα και κέντρα καινοτομίας, ενώ θα συνδέονται επίσης με τις τοπικές επιχειρήσεις. «Αυτό που προσπαθούμε να αναδείξουμε είναι ότι για να είσαι σήμερα αγρότης πρέπει να ξέρεις από μάρκετιγκ, εξαγωγές, φυτοπροστασία, γεωργικά μηχανήματα, να κάνεις διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού, να έχεις οικονομικές γνώσεις, αλλά και η κοινωνία να αποδεχτεί ότι ως αγρότης δεν είσαι δεύτερης ή τρίτης τάξης», τόνισε ο κ. Καθαράκης, φέρνοντας ως παράδειγμα το υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης που λαμβάνουν οι Ολλανδοί, Δανοί, Γερμανοί, Γάλλοι, Ισπανοί και Ιταλοί αγρότες. Ο ίδιος υπογράμμισε παράλληλα ότι συρρικνώνεται συνεχώς ο αριθμός των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, με αντίστοιχα όλο και μεγαλύτερους κλήρους, την ίδια ώρα που οι στατιστικές δείχνουν ότι έως το 2035, για κάθε τρεις αγρότες, θα μένει μόνο ένας.
