Ημερίδα διοργανώνει αύριο το απόγευμα στο πολιτιστικό κέντρο Ξενία το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Φεστιβάλ Αντίβαρο με θέμα «Το θέατρο του Ρεμί Ντε Βος και οι προκλήσεις του 21ου αιώνα»
Στο Ρέθυμνο βρίσκεται τις τελευταίες ημέρες ο γνωστός θεατρικός συγγραφέας Ρεμί Ντε Βος φιλοξενούμενος του Φεστιβάλ Αντίβαρο και του Πανεπιστήμιου Κρήτης. Επέλεξε την πόλη μας για απομονωθεί, για να γράψει το επόμενο έργο του.
Στο πλαίσιο αυτό η παραμονή του Ρεμί Ντε Βος στο Ρέθυμνο συνοδεύεται από τρεις πολύ σημαντικές δράσεις. Ειδικοτερα, από κοινού με το Πανεπιστήμιο Κρήτη οργανώνεται από το Αντίβαρο ημερίδα αφιερωμένη στο έργο του και στο σύγχρονο θέατρο του 21ου αιώνα αύριο Τετάρτη στις 5 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Ξενία. Συμμετοχή έχουν δηλώσει σημαντικοί ερευνητές από ελληνικά αλλά κυρίως από ξένα πανεπιστήμια και το πρόγραμμα είναι ήδη διαμορφωμένο.
Παράλληλα πραγματοποιήθηκαν εργαστήρια θεατρικής Δημιουργικής Γραφής με τον συγγραφέα (στα Γαλλικά με διερμηνέα) χθες και σήμερα έχει προγραμματιστεί εργαστήριο θεατρικής μετάφρασης με τους πανεπιστημιακούς Ελένη Γκίνη (Πανεπιστήμιο Κρήτης) και Νεκτάριο-Γεώργιο Κωνσταντινίδη (Πανεπιστήμιο Αιγαίου).
Στο πλαίσιο της συνολικής συνεργασίας του Αντίβαρου με τον Ρεμί Ντε Βος, εντάσσεται και το ανέβασμα του έργου του. Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος, σε ελληνική μετάφραση Δημήτρη Φίλια, σκηνοθεσία Μανώλη Σειραγάκη και με πρωταγωνιστές τους Ελένη Ουζουνίδου, Βασίλη Σταματάκη και Αγγελική Ιερωνυμίδη. Τα σκηνικά υπογράφει η Κάλλη Καραδάκη, ενώ το κεραμικό και τα κοστούμια φιλοτέχνησε η Υακίνθη Μετζικώφ.
Πρόκειται για την ιστορία ενός ζευγαριού που, πίσω από την εικόνα της σταθερότητας, κρύβει ανείπωτες συγκρούσεις και βαθιά μυστικά. Όταν η καθημερινότητα μετατρέπεται σε πεδίο μάχης, η αγάπη δοκιμάζεται και το «για πάντα» τίθεται υπό αμφισβήτηση. Ένα σύγχρονο έργο γεμάτο ένταση, χιούμορ και αλήθεια, που κρατά τον θεατή σε διαρκή εγρήγορση και έχει κερδίσει κοινό και κριτικούς όπου έχει παρουσιαστεί!
Η εξαιρετικά απαιτητική παραγωγή του Αντίβαρου θα κάνει πρεμιέρα σε κεντρικό θέατρο της Αθήνας τον Οκτώβριο 2026 και θα φιλοξενηθεί στο επόμενο Φεστιβάλ Αντίβαρο 2027.
Ο Ρεμί ντε Βος διαμένει στην παλιά πόλη η οποία τον έχει εντυπωσιάσει, ενώ ήδη όπως μας είπε έχει επισκεφτεί το αρχαιολογικοί μουσείο «Κατοικώ στην εξαιρετική γειτονιά της παλιάς πόλης, που χτίστηκε από τους Βενετούς πριν από αιώνες. Διακρίνει κανείς επίσης έντονα την οθωμανική περίοδο, με τους μιναρέδες και την αναγνωρίσιμη αρχιτεκτονική της. Είναι δρόμοι που τους διασχίζω από άκρη σε άκρη με χαρά. Η Ιστορία είναι εδώ παντού παρούσα. Χθες επισκέφθηκα το αρχαιολογικό μουσείο της πόλης.
Όπως λέει για την επιλογή του το Ρέθυμνο ως τόπος συγγραφής: «Αρχικά, είχα ένα θεατρικό έργο που επρόκειτο να ανέβει στο Ρέθυμνο, στο θέατρο Αντίβαρο, από τον Μανώλη Σειραγάκη και τους ηθοποιούς του. Ρώτησα τον φίλο μου και Έλληνα μεταφραστή, Νεκτάριο-Γεώργιο Κωνσταντινίδη, αν θα ήταν δυνατόν να με φιλοξενήσει κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Βρέθηκε ένας χώρος και από τότε γράφω στο Ρέθυμνο. Το ανέβασμα του έργου έχει αναβληθεί αλλά αυτό δεν με εμποδίζει να γράφω».
Στο βιογραφικό του ο Ρεμί Ντε Βος αναφέρει στα πρώτα του βήματα έκανε δουλειές που δεν συνδέονται με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα. Όπως μας είπε: «Άρχισα να γράφω για τον «κόσμο της εργασίας», επειδή εκείνος είχε βασικό ρόλο στη ζωή μου εκείνη την εποχή. Δεν υπήρχαν θεατρικά έργα για την εργασία, καθώς το θέμα θεωρείτο κάπως υποδεέστερο και η εποχή δεν ευνοούσε το κοινωνικό θέατρο. Από τότε η κατάσταση έχει αλλάξει. Όμως γράφω κάθε είδους έργα».
Μιλώντας για την καλλιτεχνική του φύση και πως στράφηκε αποκλειστικά στη συγγραφή ο Ρεμί Ντε Βος υποστηρίζει πως «Δεν ήμουν καλός ηθοποιός. Έπρεπε λοιπόν να βρω έναν άλλο δρόμο».
Τα έργα του παίζονται στην Ευρώπη και όπως παραδέχεται κάποιες φορές παραβρίσκεται στις παραστάσεις στο εξωτερικό. Αυτό αποτελεί για τον ίδιο μια ευκαιρία για να ταξιδέψει αλλά και να δει τη δουλειά του σκηνοθέτη στα έργα του: «Πηγαίνω κάποιες φορές να δω τις παραστάσεις των έργων μου στο εξωτερικό. Είναι για μένα ένας υπέροχος τρόπος να ταξιδεύω. Μερικές φορές δεν καταλαβαίνω τι έχει κάνει ο σκηνοθέτης με το έργο μου. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπου αυτό αποδεικνύεται πιο ενδιαφέρον από ό,τι είχα φανταστεί όταν το έγραφα. Κάθε φορά, αυτό με κάνει πολύ ευτυχισμένο».
Όπως είπε ο κ. Ντε Βος όταν γραφεί δεν σκέφτεται ιδιαίτερα το κοινό: «Γράφω αυτό που μου έρχεται στο νου και αυτό που με ενδιαφέρει να φέρω στο φως μέσα από τη συγγραφή. Αν στη συνέχεια το έργο συναντήσει το ενδιαφέρον του κοινού, τόσο το καλύτερο».
Ερωτώμενος σχετικά με τους θεατρικούς κριτικούς ο Ρεμί Ντε βος υποστήριξε: «Έχω δεχτεί καλές αλλά και πολύ κακές κριτικές για τα κείμενά μου. Αυτό είναι μέρος του παιχνιδιού και δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα. Φυσικά, προτιμώ τις καλές κριτικές, αλλά όταν οι κακές είναι τεκμηριωμένες και έξυπνες, είναι απολύτως θεμιτές». Πρόσθεσε μάλιστα ότι: «Στη Γαλλία, οι κριτικές φαίνεται να έχουν ολοένα και μικρότερη σημασία στα κοινωνικά δίκτυα, και αυτό το βρίσκω λυπηρό».
Ερωτώμενος σχετικά με το σύγχρονο θέατρο μας είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει πλέον ιδιαίτερα. Άλλωστε ο ίδιος σπάνια το επιλέγει ως διασκέδαση. «Ειλικρινά, δεν με ενδιαφέρει πια ιδιαίτερα. Πηγαίνω μάλλον σπάνια στο θέατρο, κυρίως για να δω φίλους. Το θέατρο δεν είναι όλη μου η ζωή» ανέφερε.
Μιλώντας στα «Ρ.Ν.» για την ημερίδα της Τέταρτης εμφανίζεται συγκινημένος σημειώνοντας ότι τέτοιες αλληλεπιδράσεις είναι δημιουργικές: «Είμαι άνθρωπος της σκηνής, δεν έχω συνηθίσει κάτι τέτοιο. Ωστόσο δεν μπορώ να πω ότι δεν με συγκινεί αυτό. Έχω μεγάλη περιέργεια για τις ομιλίες της ημερίδας την Τετάρτη, καθώς πολλές φορές οι θεατές ή κάποιος τρίτος βλέπουν στο έργο σου πράγματα που εσύ μπορεί και να μην είχες καν σκεφτεί. Μου έχει συμβεί πολλές πολλές φορές και συνήθως έχουν δίκιο. Αυτή η αλληλεπίδραση είναι δημιουργική. Κάτι τέτοιο ήθελαν να κάνουν και οι διοργανωτές, ο Νεκτάριος (ενν. τον Νεκτάριο Γεώργιο Κωνσταντινίδη) η Ελένη (Ελένη Γκίνη), ο Μανόλης (Μανόλης Σειραγάκης) κι ο μεταφραστής μου (Δημήτρης Φίλιας). Στα σεμινάρια που διδάσκω κατά καιρούς πάντα υπάρχουν εκπλήξεις από την πλευρά των συμμετεχόντων. Ελπίζω ότι θα συμβεί κι εδώ».
Κλείνοντας ο κ. Ντε Βος απαντώντας σε ερώτηση των «Ρ.Ν.» σχετικά με το θέατρο στις μικρές επαρχιακές πόλεις και αν σε αυτές μπορούν να αναδειχθούν νέα ταλέντα ήταν σαφής: «Στη Γαλλία δεν ζω στο Παρίσι, έχω φύγει από κει εδώ και καιρό. Μένω σε ένα χωρίο 5.000 κατοίκων οπότε εκτιμώ ως πολύ ικανοποιητικό το μέγεθος της πόλης σας. Το βενετικό της στιλ μου αρέσει πολύ. Μου πέφτει μάλιστα σχεδόν μεγάλη. Δεν νομίζω λοιπόν ότι αυτό μπορεί να εμποδίσει την εμφάνιση αξιόλογων καλλιτεχνών. Πήγα με μεγάλη περιέργεια στην πρόβα της ομάδας Αντίβαρο που με φιλοξενεί. Είδα μια πολύ σοβαρή, καθαρά επαγγελματική αντιμετώπιση στη διαδικασία του θεατρικού ανεβάσματος, μια ομάδα απολύτως πειθαρχημένη και ξεχώρισα μια πολύ δυναμική γυναίκα ηθοποιό, χωρίς να υστερούν οι υπόλοιποι. Σημειώστε ότι δεν καταλάβαινα ούτε μια λέξη. Έχω υπάρξει ωστόσο κι εγώ ηθοποιός παλιότερα και νομίζω ότι μπορώ να καταλάβω. Όταν ασχολείσαι σοβαρά με το θέατρο, είτε στο χωριό των 5.000 κατοίκων όπου ζω είτε στο νησί σας είτε στο Παρίσι το κέρδος είναι το ίδιο και μένει σ’ αυτόν που αφιερώνεται σ’ αυτήν την τέχνη που μας ήρθε από την Αρχαία Ελλάδα».
Μετάφραση από τα γαλλικά στα ελληνικά: Δρ. Εύη Μαρκουίζου
